Τίτλε φύγε! Έφυγε.

Ο καιρός τα πήρε και οι νιφάδες πέφτουν
πότε οριζοντίως
πότε σβουρίζοντας
πότε σε ελεύθερη πτώση.

Μέχρι στιγμής παράτησα μόνο την πεταλούδα, ενώ μού 'βγαλε την πίστη η ουρά του κόκορα. Στέκεται όμως :).

Η πρόσφατη κυκλοφορία από Broken Note ρίχνει αμόνια, μεταλλάσσει υποστάσεις σε Hulk και διακτινίζει ένστικτα σε σκοτεινά μέρη όπου 'η επικράτηση του ισχυρότερου'* είναι ο νόμος.

Αν είναι του γούστου σας, ρίξτε μια ματιά στο μισάωρο επεισόδιο 086 από ΕΕ. Περιέχει κανά 2-3 τελείως σπαστικά κομμάτια, αλλά σε γενικές γραμμές σπέρνει, θερίζει, μέχρι και καφέ κάνει.

Broken Note - Let Em Hang from interim_descriptor on Vimeo.

* Το για ποιο λόγο αυτός δεν είναι ο απόλυτος κανόνας στη φύση, φήμη η οποία έχει διαδοθεί στη Δύση και ανακριβώς έχει αποδοθεί στο Δαρβίνο, θα το πούμε άλλη φορά.

Μαμά μαμά η google φταίει για την περικεφαλαία μου

Είναι ηλίθιος!
[το άρθρο στα ελληνικά]
[το πρωτότυπο άρθρο από timesonline]

(author?)

Whoever uses the natbib package, while choosing the numerical citation mode, and gets the freakingly annoying print "(author?)" when attempting to use \citet or \citeauthor for showing author-year information in LaTeX, make sure you:

• compile several times
• do not use the standard, numerical only, .bst files, such as plain.bst. Use plainnat.bs instead, re-compile 2-3 times and your text will finally make sense.
• RTFM before go nuts, see e.g. here (I have a rather dirty set-up at the moment, so I thought something alien might be causing the problem).

After all this, never ever use Safari to write about the tip in blogger.

33399 και μία

Είχα σκοπό να γράψω κάτι ποιητικό, αλλά, ως συνήθως, θα κατέληγα να το γελοιοποιήσω τελείως το θέμα. Οπότε λέω να μείνω στη φωτό.

Από την άλλη, ο rule number 6 προτρέπει να αποδεσμεύουμε που και που κανά σάκο άμμου, ώστε να ελαφραίνει το αερόστατο. Οπότε ξελέω ό,τι είπα και γράφω:

the waffle is in you
free the waffle

Αν φταρνιστώ μπορεί να ξεφορτωθώ κανά βακτηρίδιο και να ελαφρύνει ακόμη περισσότερο η κατάσταση (συννεφάκι... λαμπτήρας... on...) πάω να γυρέψω ρίγανη.

Κατ'εξαίρεση, τα εδώ σχόλια δεν αποθαρρύνονται

Για τους μάγκες εκεί έξω, όταν καμιά φορά συναντάτε τύπισσες που είναι κομμάτια, κρατάτε στο πίσω μέρος του μυαλού σας ένα επιπλέον σκονάκι που αναγράφει την πιθανότητα το κομμάτιασμα να οφείλεται στην εκκίνηση της περιοδικής αιματικής ροής που λαμβάνει χώρα μηνιαίως στην περιοχή της μήτρας και η οποία κατά μεγάλο ποσοστό είναι υπεύθυνη για την απομύζηση σημαντικών ποσών ενέργειας από τον οργανισμό σε όλα τα επίπεδα, σωματικό, πνευματικό, νοητικό.

Στις περιπτώσεις που το συγκεκριμένο σκονάκι επαληθεύεται, κάντε μας τη χάρη και προσπεράστε χωρίς σχόλια, όχι τόσο λόγω κινδύνου αποστολής παντόφλας από μέρους μας, αφού τέτοια συμπεριφορά συναντάται κυρίως κατά την εκδήλωση του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, όσο για το ότι δεν έχουμε την όρεξή σας. Για αρχή, ας πούμε, αιμορραγούμε!

Το μήνυμα δεν απευθύνεται σε χοντρόπετσους, αφού αυτοί συνήθως έχουν ξεπεράσει τα όρια ευγένειας σε τέτοιο βαθμό που χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης. Τέλος, δε μου έχει τύχει μέχρι στιγμής, αλλά σε περίπτωση που το σχολιάκι προέλθει από καρακάξα (και Τερέζα να είναι, αν σου τη μπει επειδή και ενώ έχεις το μηνιαίο σου πόνο, λαμβάνει τον τίτλο της καρακάξας αυτομάτως), εκεί η απάντηση παίζει ανάλογα με τις εναπομείνουσες αντοχές από ένα απλό sod off μέχρι ψυχολογικό εξευτελισμό πάντοτε σύμμετρο σε σχέση με την ποιότητα της πηγής 'ενδιαφέροντος' της καρακάξας.

Άσχετο: εφτακόσιες λέξεις, σε λιγότερο από μία ώρα... ενώ για να γράψω κανά τριακοσάρικο στο αναθεματισμένο 'Σκέφτομαι και Γράφω', τρώω μια ολόκληρη μέρα.

Διάλειμμα για διαφημίσεις

Του Gerald του αρέσει ν'αράζει στο ταβάνι. Τον έχω τρακάρει κανά δυο φορές στην τουαλέτα κι ας στούμπωσα με αλουμινόχαρτο το σημείο που είχε αεροστρωθεί, ομολογουμένως έντεχνα, με ιστό από κάποιον...

Έχω χάσει το μέτρημα. Ο Gerald δεν είναι ο μεγαλύτερος της κοινότητας, αλλά δεν είναι και από τους μινιόν. Θρεφτάρι δεν τον λες, αλλά το εκατοστό το φτάνει νομίζω (εξόν τα πόδια φυσικά).

Καμιά φορά άμα είναι λογικών διαστάσεων, κάτω των 5 χιλιοστών (εξόν τα πόδια με βαριά καρδιά), κάνω την υπέρβαση και τα παγιδεύω για να τα στείλω στο υπερπέραν. Όπου 'υπερπέραν' βάλε τη σκάλα της πολυκατοικίας και όπου 'παγιδεύω' βάλε την τεχνική: ανάποδο, διαφανές κατά προτίμηση, ποτηρο-like αντικείμενο με προστιθέμενο, εκ των υστέρων, πάτο ένα κομμάτι χαρτόνι (χαρτί δεν κάνει, θα το βάλει στα πόδια... και στα οχτώ).

Σ'αφήνω τώρα Gerald, πάω στο αρεοδρόμιο. Ελπίζω να μην τα ξαναπούμε. Μακάρι να 'χεις ξεκουμπιστεί (με το συμπάθειο) μέχρι να γυρίσω.

Adieu!

Υγιαίνετε

Δεν πρέπει να είναι disk failure, περισσότερο μοιάζει με mechanical problem.

Η διαπίστωση δεν αναφέρεται στο πρόβλημα με την airport κάρτα του φορητού, αλλά στο σκελετό μου.

Τελικά τα παυσίπονα κάνουν δουλειά μέχρι το σημείο που η ελάχιστη δόση δεν αρκεί. Από 'κει μετά, με την αύξηση της δόσης γίνονται εμφανείς οι παρενέργειες, βλέπε ζαλάδα, αργή κίνηση, απώλεια συγκέντρωσης, υπνηλία.

Καθόλου ωραίο το αίσθημα της νάρκωσης. Έχω μία γενικότερη φυσική απέχθεια για οτιδήποτε δυνητικά χημικά εξαρτησιογόνο, η οποία επαληθεύεται στην προκειμένη περίπτωση. Μου τη δίνει να περιέρχομαι σε κατάσταση αχρηστίας.

Μουγκάθηκε και το αριστερό ακουστικό. Ακούω το Badmotorfinger μισό.