Σάββατο, 29 Απριλίου 2006

Aberystwyth, Wales, UK

Το Aberystwyth είνα μία παραθαλάσσια κωμόπολη στη δυτική πλευρά του Ηνωμένου Βασιλείου (Η.Β.). Ανήκει στην κεντρική περιοχή της Ουαλίας και η ονομασία της σημαίνει Mouth of the Ystwyth [Το στόμα του (ποταμού) Ystwyth]. Δεν το γνώριζα, όμως υπάρχει ουαλική γλώσσα (όχι διάλεκτος), η οποία πλέον ομιλείται σε καθημερινή βάση από ελάχιστους. Ρομαντικές προσπάθειες για τη διατήρησή της αποτελούν η αναγραφή των κειμένων στις πινακίδες της Ουαλίας σε δύο γλώσσες (ουαλικά + αγγλικά), ο αποκλεισμός από εκπαιδεύτικες θέσεις όσων δεν την κατέχουν, η διδασκαλία της ως δεύτερη γλώσσα στα σχολεία.


Η πρόσβαση σε αυτό το άκρο του Η.Β. είναι ολίγον τι επώδυνη. Με τρένο (ή λεωφορείο), μέσα από βουνά και λαγκάδια, ο επισκέπτης - παίζεται πότε - θα τα καταφέρει να φτάσει (στο τέρμα της σιδηροδρομικής γραμμής, πιο πέρα.. θάλαττα). Αρκεί να είναι τυχερός με τα δρομολόγια των τρένων και να προσεύχεται να μη συναντήσει άτακτα προβατάκια. Η πόλη, κακά τα ψέματα, βρίσκεται στην άκρη του πουθενά. Είναι πανέμορφη ωστόσο. Βουνό, θάλασσα, πράσινο, ποτάμια, δάσος, τα συνδυάζει όλα. Λόγω περιορισμένου χρόνου, τριγύρισα ελάχιστα και φωτογράφισα μόνο λίγες από τις γωνιές της. Ακόμη λιγότερες έχω την ευκαιρία να προβάλλω τώρα εδώ:



Τα χρώματα της πόλης είναι αρκετά φωτεινά, προσδίδοντας της έναν νησιώτικο χαρακτήρα. Το συγκρότημα του Πανεπιστημίου της Ουαλίας όπου βρέθηκα, είναι στην κυριολεξία θαμμένο μέσα στο πράσινο και τα δέντρα. Τις μέρες που ο καιρός συμπεριφέρεται όμορφα, το τοπίο είναι υπέροχο. Όταν αρχίσει όμως τις ψυχολογικές του μεταπτώσεις προς το χειρότερο, αγριεύουν τα πράγματα. Μόνο ο αέρας στα φυλλώματα των δέντρων φτάνει για να δημιουργήσει την αίσθηση 'τώρα θα πεταχτεί κανά πεινασμένο ζωντανό...'.


Δύο από τα χαρακτηριστικά αξιοθέατα του Aberystwyth είναι το War Memorial (με θέα τον Ατλαντικό κάτω αριστερά), ένα μνημείο που χτίστηκε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το άγαλμα στην κορυφή του συμβολίζει την ειρήνη. Το δεύτερο είναι το κτίριο Old College (κάτω δεξιά), το οποίο ξεκίνησε ως σπιτάκι, έπειτα έγινε ξενοδοχείο και τέλος αποτέλεσε το κτίσμα που φιλοξένησε το πρώτο πανεπιστήμιο της Ουαλίας στα τέλη του προπερασμένου αιώνα.Κάστρα; Φυσικά και υπάρχουν στην περιοχή, όπως αυτό που φαίνεται πάνω αριστερά. Από το συγκεκριμένο βέβαια έχουν απομείνει δύο πέτρες όλες κι όλες, η μία.. δίπλα στην άλλη. Όμως και πάλι κάστρο θεωρείται. Επειδή ακριβώς είναι ερείπιο, το συγκεκριμένο μνημείο είναι 'ξέφραγο αμπέλι'. Περισσότερο με πάρκο μοιάζει, το οποίο ανεμοδέρνουν αλύπητα οι αγέρηδες του ωκεανού. Με πολύ ζόρι κρατούσα σταθερή τη φωτογραφική μηχανή. Ε ναι... και τον εαυτό μου στο έδαφος.


Τέλος, ένα πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήτανε η παλίρροια, εξ αιτίας της οποίας η στάθμη της θάλασσας μεταβάλλεται δύο φορές τη μέρα, κατά 5μέτρα άνω-κάτω. Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να φωτογραφίσω τα ίδια σημεία με τα νερά υψωμένα για του λόγου το αληθές. Αυτή η καημένη κατασκευή, ονόματι Royal Pier, έχει δεινοπαθήσει για παραπάνω από έναν αιώνα από τα χτύπηματα της θάλασσας. Έχει μικρομεγαλώσει και τούμπαλιν πολλές φορές. Για την ώρα κρατιέται με τη μορφή εστιατορίου στα 91μέτρα μήκος.


Αυτό ήταν το σύντομο οδοιπορικό στο Aberystwyth. Θ'ακολουθήσει ένα ακόμη, προς άλλη κατεύθυνση αυτήν τη φορά.

5 σχόλια:

dtsomp είπε...

Ωραίες οι pics, εύγε.

Καμιά φωτογραφία από ιρλαδένζικη pub θα δούμε; :D

Fantus The Firedragon είπε...

Με άρεσε η ανανέωση στο μπλογκ σου. Τα κουτάκια κάτω είναι κανένα δωμάτιο από τη πτυχιακή σου;; :PP

pixie είπε...

:) Μα που τη θυμήθηκες;

Λες; Να κρατάει υποσυνείδητα η κολώνια της πτυχιακής μου, ακόμη και 6 μήνες μετά; Εμ πες το μου γιατρέ. Να γιατί δε μπορώ να σταυρώσω ιδέα για τα σκασμένα τα λυμφοκύτταρα!

Fantus The Firedragon είπε...

λυμφο...What the fuck do you study dude??? :)

las.ara είπε...

etrexa με το αριστερο χέρι πάνω στο ποντικι και μια οθονη κολημένη στον κρόταφο, ηλιθια χαζα ξεμοραμένα ...οσ που είδα εσένα, και συσταλθηκα.
Αχ να λιγη τροφη για τον κακοποιημένο και ψόφιο εγκεφαλο μου! και στο χέρι και ντόπιο είπα, και να με...εμ ,,αμέ...