Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2008

Planet Caravan



Όπως ο καθένας είναι με τον πόνο του, έτσι έχουμε κι εμείς το δικό μας. Τη γκαντεμιά μου, από τους τόσους τρισεκατομμύριους γαλαξίες έτυχε να φυτρώσεις σε μία απειροελάχιστη γωνιά του Milky Way, επάνω στην κουτσουλιά που φωνάζουμε Γη. Αν αδυνατείς να προσφέρεις κάτι θετικό τράβα σε άλλον άξονα, άφησέ με ν'ανασαίνω τον αέρα που θέλω με την ησυχία μου. Έχω ν'αντιμετωπίσω τα δικά μου κουσούρια, που ήδη μου φαίνονται βουνό. Μην αδειάζεις το απορριμματοφόρο σου επάνω μου.

Κολοκύθια τούμπανα, το zen πήγε περίπατο.

1 σχόλιο:

karios είπε...

Διακρίνω μία αντίδραση για κάτι στο post αλλά η μουσική βοηθάει ελαφρώς στη διατήρηση του zen. Τι τρέχει;