Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Abstract III

Η πρώτη φορά που συνάντησα πάχνη σε αμμουδιά ήταν όταν βρέθηκα στην παραλία Νigg, στην ανατολική ακτή της Σκοτίας. Κουφάθηκα προς στιγμήν, έχοντας στο μυαλό μου αποθηκευμένες αναμνήσεις από παραλίες καλοκαιρινές και πολύβοες (ίου), αλλά γρήγορα συνήλθα και άρχισα να τραβώ φωτογραφίες.


Επίσης, ήταν η πρώτη φορά που κρατούσα τηλεσκοπικό φακό (ένα γομαράκι της Canon: EF135mm f/2L USM), ο οποίος φυσικά δεν προορίζεται για φωτογράφηση τοπίων (!). Το αντιλήφθηκα όταν πήγα να κοιτάξω μέσα από το σκόπευτρο (viewfinder - αμ πως) και σκόνταψα στα βράχια, ενώ περίμενα να δω πιο ευρύ κάδρο με απλωμένη την παραλία και τη θάλασσα μαζί... Οπότε επικεντρώθηκα στην αμμουδιά. Είναι απίστευτος ο μικρόκοσμος που υπάρχει μόλις λίγα εκατοστά από το έδαφος. Παρά την παγωνιά, ο ήλιος ήταν παρών. Βρισκόταν δε και σε βολικό σημείο. Χτυπούσε χαμηλά και ερχόταν από την αντίπερα όχθη του Black Isle. Μου χάρισε έτσι τις σκιές που περιγράφουν τους μικροσκοπικούς, παγωμένους αμμολόφους.

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009

Περισσότερη πάχνη

Ο καιρός είναι τελείως κού-κου στο Εδιμβούργο. Μέσα σε μισή ώρα το γύρισε από βροχή σε πυκνή χιονόπτωση και το 'στρωσε στις τριγωνικές στέγες. Φυσικά το χιόνι εξαφανίστηκε την επομένη, ενώ σήμερα έχει λιακάδα!

Με την ευκαιρία, περισσότερες φωτό από το παχνηστό κουτί:


Τα ίδια σημεία πριν και μετά την έλευση έντονης παγωνιάς.




Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

Abstract II



Πέτυχα στο Tesco (βρετανικός Μασούτης) πλαστικό κουβαδάκι που περιείχε μαλλί της γριάς (candy floss) με γεύση φράουλα, £1.07 τα 50gr!

Απέμειναν 8 επεισόδια για να τελειώσει η σειρά The Sopranos. Υποψιάζομαι ότι θα τονε μπαγλαρώσουν στο τέλος τον Τι.

Πήρα υλικά για να φτιάξω κάτι πολύ καλύτερο: brownie το οποίο σερβίρεται ζεστό με παγωτό.

Είδα το Munich χθες. Τελικά, όσο και να προσπαθώ, εκπτώσεις μού είναι δύσκολο να κάνω. Αφαιρείς ανθρώπινη ζωή (χωρίς τη συγκατάθεση του μελλοθάνατου); Είσαι εγκληματίας. Τελεία και παύλα. Ο συλλογισμός μου σκοντάφτει όταν, ενώ πάγια θέση μου είναι ότι δεν πρόκειται να πιάσω όπλο (στιλ MacGyver), εσύ μια χαρά θα μου την ανάψεις άμα σου τη βαρέσει. Τι στα τσακίδια κάνω σ'αυτή την περίπτωση; Διότι τα κυβικά δεν είναι 'με εξαπάτησε, έχασα τον ύπνο μου για ένα βράδυ κι 100€'. Η κατηγορία είναι 'μου τίναξε τη σάρκα στον αέρα'. Έπαψα να υπάρχω. Απ'όλα τα ζώα στον πλανήτη Γη, ο έλλογος κανιβαλισμός που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος είναι από τα πιο σιχαμένα επιτεύγματά του.

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

Πολωτικό φίλτρο - Polarizer


Παραπέμπω σε αυτή τη δημοσίευση για τα σχετικά με το πολωτικό φίλτρο, η οποία είναι αναλυτική, κατανοητή και γραμμένη στα ελληνικά. Επιπλέον παραδείγματα που δείχνουν τι είδους εφέ προσφέρει το συγκεκριμένο φίλτρο υπάρχουν εδώ κι εδώ.

Σημειώνω ότι το πολωτικό φίλτρο είναι ίσως το μοναδικό φωτογραφικό φίλτρο που δε μπορεί να προσομοιωθεί
πλήρως μέσα από κάποιο λογισμικό. Ειδικά τ'αποτελέσματα μειωμένης ανάκλασης που μπορεί να επιτύχει, είναι αδύνατο ν'αναπαραχθούν.

Παραδέχομαι ότι το αποτέλεσμα στην περιοχή του ουρανού της φωτογραφίας είναι άκυρο. Είναι δύσκολο να φωτογραφίσεις το μέρος που θέλεις με το φωτισμό που πρέπει,
ιδίως στην ύπαιθρο όπου η πηγή φωτός (λέγε με ήλιο) δεν είναι και τόσο 'συνεργάσιμη'... Ακόμη πιο δύσκολο, όταν δεν υπάρχει εξοικείωση με το πως δουλεύει το φίλτρο, ή μάλλον με το ποιες είναι οι προϋποθέσεις που επιτρέπουν στο φίλτρο να διαχειριστεί το φυσικό φως έτσι ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ομοιόμορφο.

Το συμπέρασμα οδηγεί σε μία και μόνη κουβέντα: εξάσκηση.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2009

Abstract I



Θα προτιμούσα ένα πιο βαθύ μαύρο χρώμα. Μου αρέσει ο διάδρομος που δημιουργείται λόγω του ρηχού βάθους πεδίου. Είπα να το 'ψάξω και να μη γράψω κατ'ευθείαν 'shallow DOF (Depth Of Field)'. Η ελληνική απόδοση του όρου είναι παρμένη από το φωτολεξικό.
Σκουριάζω σιγά σιγά. Είναι ενδιαφέρον το πως δημιουργείται κενό στο μυαλό, όταν τα πρώτα βήματα σ'ένα άγνωστο χώρο γίνονται χρησιμοποιώντας γλώσσα διαφορετική από τη μητρική. Η αντίστοιχη απόδοση των τεχνικών όρων στα ελληνικά απλώς δεν υπάρχει διαθέσιμη στη μνήμη προς ανάκτηση. Μία σύντομη περιπλάνηση σε σελίδες ελληνικές που ασχολούνται με τη φωτογραφία και οι απορίες λύνονται για το πώς λέγεται το τάδε στα ελληνικά. Παρ'όλα αυτά, όταν ξεκινώ να περιγράψω κάτι σχετικό κομπιάζω.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο τίτλος του ποστ. Πώς αποδίδεται στα ελληνικά; 'Αφηρημένος'; 'Αφηρημένη'; 'Βαρεμένο'; Δε μου αρέσει καμία από τις επιλογές. Η κατάληξη ενοχλεί, γιατί αμέσως αμέσως προσδίδει συγκεκριμένο νόημα στο αφηρημένο...

Μαρουλοφιλοσοφίες; Ίσως

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Εξόρμηση στα Highlands

Ξεκίνησε με κρύο.




Συνεχίστηκε με πάχνη.



Το μυστικό είναι ντύσιμο αλά κρεμμύδι, μπόλικα στρώματα ρούχων και τα απαραίτητα αξεσουάρ: σκουφί, κασκόλ, γάντια... τα οποία κάθε άλλο παρά δυσκολεύουν το χειρισμό της φωτογραφικής μηχανής. Ίσα ίσα χαρίζουν μερικά επιπλέον λεπτά προτού καταφθάσουν τα πρώτα (μη αναστρέψιμα, αν μυαλό δε βάλεις κι επιμείνεις να κρατάς τη μηχανή υπό σκιά μετά τη συμπλήρωση ώρας στους -4 βαθμούς, οπότε είναι αδύνατο να κρατήσεις το φακό με σταθερό χέρι και να εστιάσεις) σημάδια μουδιάσματος στα δάχτυλα των χεριών.


Ξαπλώνεις, μαζεύεσαι, περιστρέφεις κορμό, ρίχνεις κεφάλι, στηλώνεις πόδια σε τοιχάκια, για να δεις στο viewfinder το frame που σε ικανοποιεί. Κι όταν βρεις τη στάση, άλλη μάχη μετά για να βρεις και τα υπόλοιπα (εστίαση, έκθεση, φου-numbers κλπ.).



Περιττό να πω, πως εάν ζούσα σε εποχές προ ψηφιακής φωτογραφίας, δεν υπήρχε περίπτωση όχι ν'αποτυπώσω εικόνα που να βλέπεται σε φιλμ (με το ρυθμό που καταχωρώ μάπα φωτογραφίες στην κάρτα μνήμης, σε φιλμ η αντίστοιχη ποσότητα στάσεων θα μου κόστιζε μια περιουσία!), αλλά να καθήσω να μάθω με το σημειωματάριο ποιες είναι οι σωστές ρυθμίσεις διαφράγματος, οι ικανές συνθήκες φωτισμού και τα ρέστα για να καταφέρω να τραβήξω τίποτις... αναγνωρίσιμο.



Το κακό που βγήκε από αυτήν την υπόθεση είναι
ολότελα δικό μου φταίξιμο. Κολλημένη στο Aperture να ξεδιαλέγω στιγμιότυπα και να παίζω με τα χρώματα, παραζόρισα τα μάτια μου καρφωμένη μπροστά στην οθόνη του φορητού. Έχει ριζώσει ένας πονοκέφαλος που ξεκινάει από το αριστερό μου μάτι και παραμονεύει κάθε ώρα και στιγμή. Από βδομάδα επίσκεψη σε οπτικό για νέο τεστ.


Παγωμένη η περιήγηση, γι'αυτό θα κλείσει μπροστά στο τζάκι. Άραξα στο χαλί, έστησα το gorilla pod πάνω σε κάτι βιβλία, έστρεψα τη μηχανή στη φωτιά, σύνδεσα τον τηλεδιακόπτη και πατούσα αβέρτα. Στο διαμέρισμα που μένω τζάκι υπάρχει, αλλά είναι μόνο για ντεκόρ. Οπότε επιστροφή στο γνωστό κουβερτο-τύλιγμα και νόου άλλα πειράματα με τη φωτιά.
Καλά χρόνια με υγεία.