Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

Ο μέσος Κίτσος όμως δε συμφωνεί

Σύμφωνα με τον Stephen Jay Gould:
Η αντικειμενικότητα δε μπορεί να εξισωθεί με τη νοητική κενότητα˙ αντιθέτως, η αντικειμενικότητα βρίσκεται στο να αναγνωρίζει κάποιος τις προτιμήσεις του και έπειτα να τις υποβάλλει σε ιδιαίτερα σκληρό και αυστηρό έλεγχο — κι επίσης στην ετοιμότητα να αναθεωρήσει ή να εγκαταλείψει τις θεωρίες του όταν αυτές δεν επαληθεύονται από τις δοκιμές (πράγμα που συμβαίνει συχνά).



Η πρωτότυπη δήλωση στα αγγλικά:
Objectivity cannot be equated with mental blankness; rather, objectivity resides in recognizing your preferences and then subjecting them to especially harsh scrutiny — and also in a willingness to revise or abandon your theories when the tests fail (as they usually do). — Stephen Jay Gould

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

Χειροτεχνία..

..ή αλλιώς η ώρα του παιδιού :)

Η αλήθεια είναι πως εγώ και τα έθιμα, οι επέτειοι, οι ημέρες της παντόφλας, της μαρμάγκας και της αφύπνισης για το σώσιμο του περιβάλλοντος που χλωροφ
υλλορραγεί – γενικώς οτιδήποτε έχει να κάνει με οδηγίες που πρέπει απαρέγκλιτα ν'ακολουθούνται κάθε τάδε ημερομηνία – δεν τα πάμε καλά.
Παρ'όλα αυτά, φέτος ήτανε η πρώτη χρονιά που ανέλαβα;/ανάλαβα; πήρα την απόφαση (!) να μπλέξω με τα παράγωγα των κοτών και το χρώμα τους. Η R. είναι από τη Ρουμανία όπου κυριαρχεί η ορθόδοξη έκδοση του χριστιανισμού. Έτσι η πρόσκληση για ethnic δείπνο ήρθε για το Σ/Κ που ακολουθεί αυτό του Πάσχα της δυτικής έκδοσης του χριστιανισμού. Επειδή τάπερ με μαγειρίτσα δε βάζω στο λεωφορείο, σούβλα με αρνί και να ήθελα δε θέλω, είπα να παίξω με τ'αυγά και τα τσουρέκια.
Συνταγές για κεραμιδί αυγά υπάρχουν πολλές. Εγώ έπεσα πρώτα σε αυτή. Ήθελα όμως και σχεδιάκια (παιδικό απωθημένο), γι'αυτό έψαξα στο google για αυγά με καλτσόν και βγήκα εδώ. Μάζεψα λοιπόν φυλλαράκια για τύλιγμα στο γυρισμό από τη δουλειά και επιστράτευσα τον ξεχασμένο μαϊντανό που καθόταν στο περβάζι του γιαλαντζί-τζακιού.

Υπήρξε αυτοσχεδιασμός για κίτρινο χρώμα με κουρκούμι (σα turmeric το έμαθα, μπαχαρικό που χρησιμοποιείται σε ινδικά πιάτα για το έντονο κίτρινο χρώμα που δίνει παρά για τη γεύση ή το άρωμα) και ζαφορά (…ληγμένη :p – πρόκειται για πανάκριβο μπαχαρικό που στοιχίζει, ανάλογα με την ποιότητα, από μερικές εκατοντάδες μέχρι μερικές χιλιάδες ευρώ το κιλό).
Το κίτρινο πείραμα ήτανε ψιλοαποτυχία. Το ραγισμένο αυγό στ'αριστερά μόλις έχει βγεί απ'το κίτρινο καζάνι… για να ξαναβουτήξει στο κόκκινο.
Επίσης πλήρης αποτυχία ήταν και το κόκκινο λάχανο το οποίο, σύμφωνα με εδώ, δίνει (;) γαλάζιο χρώμα. Βέβαια για το ότι δεν προέκυψε γαλάζιο τσόφλι ίσως φταίει το γεγονός ότι τα αυγά που χρησιμοποίησα δεν ήταν άσπρα αλλά μπεζ (σα το χρώμα του σύμπαντος :p).

Το κόκκινο-κεραμιδί μια φορά δούλεψε. Χρησιμοποίησα φλούδες από κόκκινα και άσπρα κρεμμύδια μαζί με παντζάρια.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι το παρακάτω, με τα βαθυ-κόκκινα αυγά να είναι αυτά που έβρασαν από την αρχή στο κόκκινο μείγμα, ενώ τα ανοιχτόχρωμα τοποθετήθηκαν εκ των υστέρων στην κόκκινη κατσαρόλα, αφού ούτε έντονα κίτρινα βγήκαν ούτε γαλάζια.
Αύριο θα παλέψω με τη συνταγή για τσουρεκάκια (πάλι κάσπερ θα βγω απ'την κουζίνα…). Μαστίχα δυστυχώς δε βρήκα πουθενά… mastic? (εξωγήινο βλέφος) γουάτ ιζ ιτ εγκέν? Μαχλέπι ωστόσο φρόντισα να προμηθευτώ την τελευταία φορά που βρέθηκα Ελλάδα. Άντε να δούμε πως θα βγει αύριο, φουσκωτό κι αφράτο ή τρύπια σαμπρέλα και πέτρα;

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Διάφορα

Οι καμηλοπάρδαλεις κοιμούνται 10 λεπτά με 2 ώρες το πολύ το εικοσιτετράωρο. Πρόκειται για μία από τις άχρηστες πληροφορίες που κόλλησαν στο μυαλό του Alan Fletcher, την οποία διάβασα στο εισαγωγικό σημείωμα ενός βιβλίου που ετοίμαζε 18 χρόνια.

Αν ποτέ γράψω βιβλίο, το tip που θα συμπεριλάβω θα είναι εγωκεντρικό. Θα μιλάει για το πόσο μου τη δίνουν οι γλάροι. Τώρα που το δευτεροσκέφτομαι, μπορεί να γράψω και τίποτα στίχους. Αν ο μουσικός που θα προσφερθεί να τους μελοποιήσει κάνει καλή δουλειά, ίσως του παραχωρήσω τα δικαιώματα για να κυκλοφορήσει σιντί, το οποίο φυσικά θα κάνει πάταγο. Διότι ερωτώ, σε ποιο νορμάλ άνθρωπο αρέσουνε οι κλάροι; Κρα, κρα, κρα μας έχουν πάρει τ'αυτιά. Τώρα που καλυτερεύει ο καιρός, ξεμύτισαν πάλι τα βλαμμένα.




Αν οι φωτογραφίες ήτανε ξενοδοχεία θα τις κατέτασα στην κατηγορία δύο αστέρων. Δε μου πολυαρέσει η στάση της ανεμώνης. Επιπλέον, δεν ήξερα τι κόψιμο να διαλέξω για τον αστερία, εκεί που πήγε και άραξε. Όποιος γνωρίζει τι είναι εκείνο το πράσινο πράγμα που κάθεται πάνω στο βράχο (παραδίπλα από τον αστερία) ας με πει τι ρόλο βαράει για δεν ξέρω με ποια φράση να το ψάξω στο google.

Αυτά.

ΥΓ: Ακρίβυνε και το γιαούρτι :D

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

How fascinating!

Περνάμε στα αστράκια (από το άλμπουμ ενυδρείο της Λισαβόνας).






Ο Benjamin Zander μιλάει στο Pop!Tech για την τέχνη της προοπτικής (;) – art of possibility τέλος πάντων.

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Resume

Όχι ότι τώρα το πήρα χαμπάρι…

NoOne: είμαι θέα.

ΦTwo: χρόνια πριν απαγορεύτηκε το κάπνισμα σε τη Σκοτία με εξαίρεση τις κατοικίες, τα πεζοδρόμια και τους δρόμους.
Και τις ταράτσες.

Threeα: πουλάκια εφτερούγιζαν στου δέν÷ το κεφάλι όταν εδήλωσε ότι
Ο Έλληνας πολίτης δεν κρύβει τα χαρακτηριστικά του και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του, ιδίως όταν διαμαρτύρεται.
(hint: από πόσα πουλιά γίνεται ντελίβερι η θεία επιφοίτηση;)

Τέσσερα: παραθύρια μ'έχουν πάρει τα μυαλιά, δε λέω να τα κλείσω! Who said once you go mac you never run back :?

Πέντε: ίσαμε τώρα.

(hint: γράφουμε δεκαδικά, μετρώντας σε binary…)

Έξι: geet rulez.

(hint: αντί για χικ θα λέω geet, που παράγεται από το geek (sic), αποτίοντας φόρο τιμής στο git, καλά; Καλά.)

Επτά: καλά της μοίρας μου:

  • 0 – καλά
  • 1 – καλά
  • 2 – καλά
  • 3 – καλάμια
  • 4 – καλά
  • 5 – καλά
  • 6 – καλάθια
Οκτώ: ήμανε το 2ο.

Τσίου: τσίζου

(hint: ζζζζζ… τσου)

Εννέα: ώντος, σίμερα δε βαριαίμε καθόλλου, μμα καθόλυ.

Ζονκ!