Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

Ροζ

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Git: αναίρεση add πριν το αρχικό commit

Μόλις
  • έχω δημιουργήσει ένα git repository στο root κατάλογο ενός Eclipse (multi)project,
  • έχω φτιάξει τη λίστα στο αρχείο .gitignore με τους καταλόγους/αρχεία που δε θέλω να κάνει track το git
  • κι εκτελώ add στο repository.
Ωραία, τα αρχεία κώδικα προστέθηκαν στο index του repository tree. Πριν κάνω το αρχικό commit, ελέγχω ξανά το status του repository οπότε και βλέπω ότι ξέχασα να εξαιρέσω τον κρυφό κατάλογο .metadata που χρησιμοποιεί το Εclipse για το workspace του. >:| δεν το θέλω εκεί πέρα.

Ψάχνω πώς μπορώ ν'αναιρέσω tracking αρχείων στο git και πέφτω πάνω σ'ένα μήνυμα του Linus, όπου εξηγεί για ποιο λόγο είναι ασύμφορη & βλακώδης η τακτική tracking σε επίπεδο αρχείου από ένα versioning control system, καταλήγοντας:

In other words, I'm right. I'm always right, but sometimes I'm more right than other times. And dammit, when I say "files don't matter", I'm really really Right(tm)
:)

ΥΓ: Τελικά, λύση στο πρόβλημά μου βρήκα σε αυτό το thread. Σ'εμένα δούλεψε το εξής:
$ git rm -rf --cached .metadata/

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

MBP: η παραλαβή

Την περασμένη Πέμπτη:

Λοιπόόόν, κάθομαι σ'ένα καφέ απέναντι από το apple store της Γλασκόβης και γράφω στο xPad, αφού το Free Public WiFi δε μου μοιράζει μία IP της προκοπής για να συνδεθώ στο ίντερνετ. Δεν έχει πολύ ώρα που έβγαλα την απόδειξη από την παραλαβή του macbook pro μου, να τη σκανάρω για πολλοστή φορά μαζί με τη φόρμα επιβεβαίωσης εργασίας από το Genius Bar.

Το γραφείο της δουλειάς κατοικείται από ένα παλιό (αραχνιασμένο κι αυτό) PC, φορτωμένο μ'ένα image-κονσέρβα που τρέχει Win XP. Σπίτι εδώ και δυο βδομάδες έχω το mac mini, κομπλέ με όλα τα συμπράγκαλά μου (data & apps). Για σήμερα έχω την πολυτέλεια να επιλέξω, πάω γραφείο ή μένω σπίτι; Δεν τίθεται δίλημμα, μένω στο σπίτι.

Το περασμένο Σάββατο έδωσα το φορητό για επιδιόρθωση, για δεύτερη φορά μέσα σε δύο βδομάδες, αφού η αλλαγή της μητρικής απεδείχθη τελικά μισοδουλειά. Επειδή το σήμα της O2 αρνείται να μας κάνει τη χάρη να εισέλθει στα ενδότερα του διαμερίσματος, το κυνηγάμε από τα παράθυρα. Παρκάρω, λοιπόν, το κινητό στο περβάζι και περιμένω τηλεφώνημα από το apple store. Κατά τις δυόμιση το μεσημέρι περνάω μία βόλτα από το παραθύρι (η εκατοστή από το πρωί) και βλέπω μήνυμα στο voice mail.

Με ψιχάλα έφυγα από το Εδιμβούργο, με ψιχάλα έφτασα στη Γλασκόβη (και στο ενδιάμεσο, έξω από το τρένο, εναλλάξ ήλιος & ψιλή βροχή). Ανεβαίνω στο δεύτερο όροφο και μπαίνω στην αναμονή για εξυπηρέτηση. Λίγα λεπτά αργότερα, το genius παιδί που είναι αγχωμένο γιατί δίνει μάθημα αύριο, ξετυλίγει το μηχάνημά μου. Φωτογραφική μνήμη δεν έχω, αλλά αντικείμενα που μεταχειρίζομαι από κοντά συνήθως τα θυμάμαι μέχρι (προ-, να μην είμαστε και απόλυτες) τελευταίας λεπτομέρειας. Στο πάνω μέρος του φορητού, δίπλα από το μήλο, βλέπω ένα σημαδάκι. Κατά τα λοιπά, το φορητό φαίνεται ok.

Αφού έλεγξα το μηχάνημα (φόρτωμα os x, 3GB μνήμης στο system profiler, κλπ.) και υπέγραψα τη φόρμα παραλαβής, ρωτώ ποιο ήταν το πρόβλημα. Εκτυπώνει ένα μακρινάρι και μου το πασάρει για απόδειξη. Πρώτο κομμάτι στη λίστα φιγουράρει νέα logic board, ήτοι νέα mac address (έτσι όπως πάμε θα τους 'κατοστήσουμε τους back-up dirs σκέφτομαι).

Το Time Machine αναγνωρίζει ένα μηχάνημα με βάση τη διεύθυνση mac της ethernet κάρτας. Επομένως, φτου κι απ'την αρχή, back-up ολόκληρος ο σκληρός για τρίτη φορά ^(*£&$)(@£*. Μάλλον θα σβήσω το δεύτερο back-up ν'ανασάνει ο δίσκος. Διότι η εναλλακτική, για να συνεχίσει το Time Machine να κρατά αυξητικά αντίγραφα σε back-up που δείχνει διαφορετικό μηχάνημα, απαιτεί οινομαγειρέματα, με μπόλικα χικ και άμα ελεήσει να δουλέψει.

Επόμενο κομμάτι στη λίστα είναι καινούρια οθόνη :!?!? Ό,τι ξέρεις, δεν ξέρω. Πώς γίνεται η οθόνη να προκαλεί βραχυκύκλωμα, δεν κατέχω. Η παλιά (glossy) οθόνη είχε, για άγνωστο λόγο, παγιδεύσει (βλαμμένα) σωματίδια σκόνης που δε ξεκουμπίζονταν όσο άζαξ (sic) κι αν έριξα. Επειδή μου φαίνεται τραβηγμένο το σενάριο, ανοίγω τον browser για να εξετάσω την οθόνη σε άσπρο φόντο. Τελικά αυτή όντως δεν είναι η οθόνη μου. Καλά θυμόμουν ότι δεν υπήρχε σημαδάκι δίπλα στο μήλο. Κουφάθηκα.

Ακολουθεί το ανεμιστηράκι απ'τα αριστερά, επιδιόρθωση hardware επιπέδου 2 (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), φτάσαμε στο συνολικό ποσό, μετά φόρων, €890 περίπου. Με ψύχραιμους υπολογισμούς, το μαλλί βγήκε στα €1360 συνολικά (δύο μητρικές, μία οθόνη, ένα ανεμιστηράκι και κάτι άλλα ψιλά)! Τώρα μένει να χτυπήσει ο σκληρός, να τον αλλάξουν κι αυτόν και μου έχουν αγοράσει καινούριο μηχάνημα.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Mac mini: αναβάθμιση μνήμης

Καθώς περνάνε τα χρόνια κακομαθαίνω όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα η παραμικρή καθυστέρηση στην απόκριση του υπολογιστή να μου τη δίνει. Το μοντέλο mac mini που αγόρασα έρχεται με 1GB μνήμης. Αμελητέα δεν τη λες. Παρ'όλα αυτά αν πλακώσουν πολλές βαριές εφαρμογές μαζί, εμφανίζονται στιγμιαία κολλήματα. Το mini σηκώνει μέχρι 4GB... Γιατί να πάνε χαμένες οι προσφερόμενες υποδοχές; Κρίμας είναι.

Παραγγελία από την crucial ενός ζεύγους 4GB και αναζήτηση οδηγού για αναβάθμιση μνήμης σε mac mini. Πρώτα ελέγχουμε το ifixit όπου, φυσικά, υπάρχει σχετικό άρθρο.

Να χαρείτε, αν δεν έχετε μεταλλική σπάτουλα (putty knife) μην επιχειρήσετε να ανοίξετε το mini με τίποτα μαχαίρια κουζίνας, θα πονέσει το φυλλοκάρδι σας (όχι ότι το δοκίμουγκούχου χου). Αποφάσισα να περιμένω μέχρι το επόμενο πρωί, οπότε και πετάχτηκα σφαίρα στο hardware store ν'αγόρασω μία σπάτουλα.

Ψάχνοντας λίγο παραπάνω, βρήκα τις οδηγίες και σε βίντεο, το οποίο μου έλυσε αρκετές απορίες σχετικά με το πώς στα κομμάτια θα μπω μέσα στο... tower του mac mini χωρίς να χρειαστεί να ξεβιδώσω; Διότι άλλο είναι να διαβάζεις τα βήματα και άλλο να βλέπεις τις οδηγίες στην πράξη.

Το βίντεο κάνει λόγο για μία διαδικασία 40 λεπτών. Να δεις πώς πάει η παροιμία, όποιος δεν έχει μυαλό έχει... σπάτουλα! Μέσα σε 40 λεπτά ανοιγόκλεισα το mac mini δύο φορές, καθώς το δεύτερο ντιμάκι δεν έκανε κλικ την πρώτη φορά. Έπρεπε να το ζουλήξω υπό μεγαλύτερη γωνία για να εφαρμόσει σωστά στην υποδοχή.




Μετά το τελικό κλείσιμο απέκτησα βιονική ακοή, αφού νόμιζα πως ξεβόλεψα το ανεμιστηράκι και το άκουγα να διαμαρτύρεται. Πλέον, αρκετές ημέρες μετά την επέμβαση, δεν ακούω. Του mac mini. Το ανεμιστηράκι.

Πέρα από αθόρυβο, το κουτί είναι zip-αρισμένο αφού μετρά διαστάσεις μόλις 16.5cm x 16.5 x 5cm. Πώς γίνεται αυτό; Αρκεί μια ματιά στο τούβλο που συνοδεύει το mini, το οποίο στην ουσία είναι ένα εξωτερικό τροφοδοτικό. Πρακτικότατη σχεδιαστική επιλογή, η απόφαση να διαχωριστεί το desktop από το socket μέρος του υπολογιστή. Αμέ, το επικροτώ *και* εγώ.



Τελειώνω αυτό το μοναδικά ορίτζιναλ ποστ με ιησουδέσποινες, αφού οι firewire θύρες στην καινούρια μητρική που περάσανε τα τζινιουσμάνια σε το λάπτοπ μού κάνουν κόνξες. Φόρεσα αρκετές γκριμάτσες τρόμου, μέχρι να βρω το λόγο που το Time Machine έβγαζε fail. Άντε πάλι αύριο, τρέχα στη Γλασκόβη. Ελπίζω ο καιρός να μην είναι μούχλας όπως σήμερα και να μη χρειαστεί ν'αποχωριστώ το λάπτοπ για περισσότερο από μία εβδομάδα.

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

βάλω Πάλι ! ξέχασα να τίτλο

Ο C. ήρθε στο Εδιμβούργο από τη Μπαρσελόνα για μερικούς μήνες, στα πλαίσια ενός προγράμματος συνεργασίας μεταξύ ευρωπαϊκών πανεπιστημίων. Όταν τον ρώτησα να μου μιλήσει για την πόλη του, μου απάντησε χλιαρά 'Ωραία είναι.'. Συνεχίσαμε την κουβέντα συνειδητοποιώντας πόσο λίγο συνήθως γνωρίζουμε ή μπαίνουμε στον κόπο να εξερευνήσουμε τον τόπο στον οποίο κατοικούμε μόνιμα.

Επιβεβαιώνω κι εγώ με τη σειρά μου τον κανόνα, αφού δεν έχω γυρίσει το Εδιμβούργο με την ίδια φιλοδοξία που έχουν οι... τουρίστες (μιλώ για τους άλλους, που ενδιαφέρονται να επισκεφτούν όσο το δυνατόν περισσότερα αξιοθέατα-πάρκα-ενυδρεία-μουσεία-εκθέσεις-μνημεία-τελεφερίκ γίνεται, όχι για εκείνους που γίνονται λιώμα στα πιο χάι ή χικ στέκια του εκάστοτε προορισμού).


Τέλος πάντων, η φωτογραφία είναι μία άποψη της γέφυρας North Bridge που βρίσκεται στην ανατολική περιοχή του Εδιμβούργου, από το σημείο όπου πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου στην πόλη, ένα παγωμένο, κατάμαυρο κι ερημωμένο απόγευμα Νοέμβρη (είχε ψοφόκρυο, μελιτζανί σκοτάδι – διότι άμα γράψω 'μαύρο' θα είναι, εκτός από κοινότοπο, πλεονασμός – και κανέναν τριγύρω να ρωτήξω από πού πάνε για το ξενοδοχείο μου). Το γιοφύρι είναι περίπου δυόμιση αιώνων και μηδενικής λοιπής τουριστικής αξίας :p.

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

Έχουμε πάντοτε backup σε data και σε hardware II

Συνέχεια του πρώτου μέρους:

Θυμάσαι που όταν ήσουν μικρό, μία ολόκληρη ώρα φαιν
όταν ΤΕΡΑΑΑΑΑΣΤΙΑ; Τα λεπτά δεν κυλούσαν με τίποτα και οι δείκτες έμοιαζαν να είναι κολλημένοι με βενζινόκολλα; Ε, για πότε μπήκα στο τρένο και 50 λεπτά αργότερα άκουγα το καλωσόρισμα στο σταθμό της Γλασκόβης, χαμπάρι δεν πήρα.

Το apple store της Buchanan Street απέχει μόλις λίγα βήματα από το σταθμό, οπότε υπήρχε αρκετός χρόνος για μια γύρα στο κατάστημα. Όλα τα προϊόντα της Apple είναι αραδιασμένα για τον κόσμο να τα περιεργαστεί από κοντά. Δ
ιαθέτουν όμως τόσες πολλές συσκευές για επίδειξη, που λες κρίμα είναι. Δώσε μου ένα φορητό δε θα πάει χαμένο, θα πιάσει τόπο στο υπόσχομαι! :/

Σκεφτόμουν τι θα κάνω χωρίς το macbook, αφού αυτός είναι ο κύριος υπολογιστής μου. Βασικά είναι ο μοναδικός υπολογιστής (μαζί με το os x λειτουργικό) πάνω στον οποίο δουλεύω (γραφείο, σπίτι). Έχω πλήρες αντίγραφο του σκληρού μέσω Time Machine, αλλά δεν έχω δεύτερο μηχάνημα να το ρίξω μέσα και να συνεχίσω την επόμενη μέρα τις δουλειές μου σα να μη συνέβει τίποτε. Υπάρχει ένα PC κάπου καταχωνιασμένο στο σπίτι. Ακόμη ξηλώνω τα windows και περνάω ubuntu... Η λύση αυτή δεν θα προσφέρει 100% επαναφορά στο καθημερινό workflow, αλλά για προσωρινή εναλλακτική είναι χίλια anti-* λιγότερα σε σχέση με τα windows (ούφ... η μούρη μέχρι το πάτωμα :().

Καθόμαστε στο bar και λέμε τον πόνο μας στο genius που μας υποδέχθηκε. Αποφύγαμε το ρεζιλίκι, γιατί το φορητό όντως δε φόρτωσε τίποτα πέρα από τη λευκόγκριζη οθόνη... Το genius παίρνει το macbook pro για περαιτέρω εξέτα
ση εις τα ενδότερα και επιστρέφει με δύο πιθανούς λόγους για το πρόβλημα και μία ερώτηση. Είτε ευθύνεται η οθόνη (;) είτε η μητρική (ναι μμμ... σνιφ). Ο σκληρός είναι μια χαρά. Η οθόνη στοιχίζει γύρω στα 350€, ενώ η αντικατάσταση της μητρικής είναι πιο ακριβή. Όπως και να 'χει θα παραγγείλει και τα δύο κομμάτια. Ακολουθεί η ερώτηση.

Εγγύηση έχει το μηχάνημα; Όχι του λέω. Έχει μου λέει. Δεν του ξαναλέω όχι γιατί παθαίνω ένα kernel confusion. Άνθρωπέ μου (λέω από μέσα μου) το αυτό είναι δυόμιση ετών, από πού κι ως πού έχει ακόμη εγγύηση; Ξαναελέγχει το serial number... η επισκευή θα γίνει δωρεάν μου λέει. 7-10 ημέρες γράφουμε στα χαρτιά
, αλλά συνήθως παίρνει λιγότερο να διορθώσουμε το πρόβλημα, ok; Uuuh oook!;!;

To apple store είναι δυόροφο. Μία κυκλική πλέξιγκλας σκάλα συνδέει το ισόγειο όπου υπάρχουν οι συσκευές, με το τμήμα εξυπηρέτησης και μερικά ακόμη σταντ στον πρώτο όροφο. Καθώς περιφερόμουν στο ισόγειο, πριν ανεβώ στο μπαράκι, επεξεργάστηκα τα unibody... πέρασα από τα iMac... χάθηκα μπροστά σε μία cinema display (για να ταξιδέψει το βελάκι από τη μία άκρη στην άλλη πρέπει να πάρει το μετρό ή να καβαλήσει ποδήλατο!)... είδα το φουσκωτό Mac Prο... το Mac Mini δεν το πήρε το μάτι μου πουθενά.

Κατεβαίνοντας με τα χαρμόσυνα νέα της ανύπαρκτης εγγύησης, κάτι με γαργαλάει. Γυρίζω πίσω, δε βλέπω τίποτα. Προχωρώ στην άλλη
άκρη του ισογείου και βρίσκω κρυμμένο, κάτω από μία τριαντάρα οθόνη, το mac mini να κάθεται ήσυχο ήσυχο κι ένα καρτελάκι από δίπλα να γράφει 550€ για τη λάιτ έκδοση. Κάνω να φύγω, αλλά δεν απομακρύνομαι ακόμα. Η μητρική, που για άγνωστο λόγο δε θα χρειαστεί να πληρώσω, στοιχίζει περίπου όσο αυτό το κουτάκι :|. Το κοιτάζω από 'δω, το σηκώνω από 'κει, βάζω το αυτί μου δίπλα του. Τελικά το αφήνω στην ησυχία του και φεύγω... προς την κατεύθυνση του ταμείου.
Ώστε με τη φοιτητική έκπτωση βγαίνει στα 500€... μάλιστα. Μπορώ να έχω ένα; :D
Ποια κούτα; Το mac mini έρχεται σε συσκευασία πάνμικρη, τόσο συμπιεσμένη που αν δεν πιάσεις το κουτί να δεις ότι ζυγίζει καμπόσο, νομίζεις ότι σε πιάσανε κότσο.
Επιστροφή στο σπίτι μ'ένα χαμόγελο μέχρι τ'αυτιά κι ένα νέο κατοικίδιο αγκαλιά. Μεταφορά του backup από τον εξωτερικό σκληρό στο mac mini (από λογαριασμό μέχρι εφαρμογές με το Migration Assistant) και είμαστε έτοιμοι. Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν τόσο φορτωμένες στη δουλειά που: 'χειρότερη εβδομάδα δε μπορούσε να βρει το φορητό μου να χαλάσει' / 'η απόφαση ν'αγοράσω το mac mini μ'έβγαλε λάδι'.

Για τα πρακτικά, Κυριακή απόγευμα άφησα το macbook στο apple store και μου τηλεφώνησαν την Τετάρτη ότι είναι έτοιμο για παραλαβή. Η απόδειξη γράφει ότι θα πλήρωνα 470€ αν δεν μα δεν έχω είχα εγγύηση. Μεταξύ μας, άνοιξα τα κιτάπια μου και δε βρήκα πουθενά να έχω αγοράσει apple care. Δεν παραπονιέμαι, απλώς έχω πεθάνει στην περιέργεια πώς γίνεται στο σύστημά τους το φορητό μου να φαίνεται ότι είναι ακόμη υπό εγγύηση.

* -virus/spyware/malware/etc.

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Έχουμε πάντοτε backup σε data και σε hardware I

Σάββατο βράδυ είναι, ξενυχτώ χαζεύοντας στο GoogleReader. Σε κάποια φάση το φορητό (ένα macbook pro 2ης γενιάς) στράβωσε: άρχισε να παράγει ένα συνεχές, άναρθρο, σκρατς, σκρατς, scrατς, scratch, scratch... + ταυτόχρονα κόλλησε το σύμπαν.

No worries, restart κι ενώ το laptop βρίσκεται σ'εκκίνηση, προσπαθώ να εξηγήσω τον περίεργο θόρυβο που μάλλον προήλθε από τα ηχεία εξαιτίας κάποιας γκάου σελίδα που πιθανώς φόρτωσε στο background έχοντας έναν από εκείνους τους εκνευριστικούς, αυτόματους μουσικοπλέιερς.

Ενώ το laptop συνεχίζει να βρίσκεται στην εκκίνηση... δε θυμάμαι να είχα φορτώσει οχτακόσιες σελίδες. Δυο-τρία tab σε άρθρα είχα ανοιχτά και διάβαζα.

Ακόμη να φορτώσει το παραθυράκι για login. Ας κάνω πάλι ένα reboot, μπορεί να μην πάτησα σωστά (γκουχ, κοντεύει 02:00...) το power button.

Κοιτάζω την οθόνη εκκίνησης και περιμένω.

Συνεχίζω να κοιτάζω την οθόνη εκκίνησης και εν τω μεταξύ το ανεμιστηράκι τα'χει πάρει στην προπέλα. Ξανά επανεκκίνηση. Ξανά τα (γ)ίδια: η αρχική λευκόγκριζη οθόνη παραμένει λευκόγκριζη, χωρίς καν να εμφανίζει το apple σήμα, με το ανεμιστηράκι να φορτώνει ακόμη περισσότερο και ο πάτος του φορητού να 'χει πάρει φωτιά.

Έτσι είσαι; Ακουμπώ
το φορητό στο τραπέζι, γιατί (1) δεν έχω όρεξη για εγκαύματα πάλι (την ιστορία με το χαμένο καυτό νερό που αντί να μείνει στην κούπα έπεσε πάνω μου δεν την έχω γράψει...) και (2) το superdrive που έχω είναι από τα ευαίσθητα (εκτός από μετάνοιες, θέλει να μη ζορίζεται με μη απολύτως οριζόντιες γωνίες κλίσης), αρχίζω να δοκιμάζω οποιοδήποτε συνδυασμό πλήκτρων για εκκίνηση υποστηρίζει το 10.5. Ρίχνω μέσα και το start-up disk της Άππλε... όσες φορές δοκίμασα κάποιον από τους συνδυασμούς άλλες τόσες μούτζες έφαγα.

Πιάνω το iTouch (να'ναι καλά εκεί που'ναι) και παίρνω σβάρνα τα φόρουμ. Η ετυμηγορία πριν πέσω για ύπνο βγήκε: ο σκληρός πήγε υπέρ πίστεως. Ευτυχώς κράτησα backup χθες βράδυ :pheeeeew (με την ανάλογη κύρτωση που παίρνουν στα παιδικά οι φιγούρες, όταν ανακαλύπτουν ότι η τσάντα που μόλις προσγειώθηκε μπροστά τους περιείχε μία βόμβα ACME, η οποία για καλή τους τύχη δεν έσκασε!). Η ζημιά θα βγει γύρω στα 80€, αλλά τουλάχιστον θα αποκτήσω περισσότερα GB.

Το επόμενο πρωί... κατσαβιδάκι... άνοιγμα θήκης... αποσύνδεση σκληρού... εκκίνηση με το start-up DVD... τα (γ)ίδια :/. Παρεπιπτόντως, για να βγει το DVD από το superdrive... με λιβάνισμα και αν.

Οι ενδείξεις πλέον αρχίζουν ν'αλληθωρίζουν προς μητρική μεριά. Ok, αν δεν έχει το πρόβλημα ο σκληρός δε θα κάνω αναβάθμιση, θ'αλλάξω μόνο τη logic board. Αν, όμως, τα 'φτυσε και ο δίσκος, ε τότε θα πληρώσω κάτι παραπάνω... 100€.

Ε τότε θα πληρώσω κάτι παραπάνω, δηλαδή 100€; ACME... καμπούμ! Μία μητρική στοιχίζει όσο ένα μεταχειρισμένο unibody, ενώ με τρία κατοστάρικα παραπάνω αγοράζω macbook pro με τη ζελατίνα. Όλα αυτά καλά, τα τουελβ χάντρεντ πούθε να τα βρω;

Θα μου πεις, κοπελιά, υπάρχουν και άλλοι φορητοί υπολογιστές στα ίδια HW κυβικά, ίσως και καλύτερα, που στοιχίζουν αρκετά λιγότερο. Ζε σέλω. Επιπλέον, έχω ήδη επενδύσει σε μνήμη, καινούρια μπαταρία και os x λογισμικό. Boo :<. Φυσάω, ξεφυσάω... apple store Γλασκόβης ανοιχτό τις Κυριακές, yes! Κλείσιμο ραντεβού με το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών (genious bar όπως το λένε) και τρέχουμε να προλάβουμε το τρένο. Επειδή έχει άλλο τόσο μάκρος το υπόλοιπο της ιστορίας, θα γράψω τη συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο. Καληνύσταξα.