Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Έχουμε πάντοτε backup σε data και σε hardware I

Σάββατο βράδυ είναι, ξενυχτώ χαζεύοντας στο GoogleReader. Σε κάποια φάση το φορητό (ένα macbook pro 2ης γενιάς) στράβωσε: άρχισε να παράγει ένα συνεχές, άναρθρο, σκρατς, σκρατς, scrατς, scratch, scratch... + ταυτόχρονα κόλλησε το σύμπαν.

No worries, restart κι ενώ το laptop βρίσκεται σ'εκκίνηση, προσπαθώ να εξηγήσω τον περίεργο θόρυβο που μάλλον προήλθε από τα ηχεία εξαιτίας κάποιας γκάου σελίδα που πιθανώς φόρτωσε στο background έχοντας έναν από εκείνους τους εκνευριστικούς, αυτόματους μουσικοπλέιερς.

Ενώ το laptop συνεχίζει να βρίσκεται στην εκκίνηση... δε θυμάμαι να είχα φορτώσει οχτακόσιες σελίδες. Δυο-τρία tab σε άρθρα είχα ανοιχτά και διάβαζα.

Ακόμη να φορτώσει το παραθυράκι για login. Ας κάνω πάλι ένα reboot, μπορεί να μην πάτησα σωστά (γκουχ, κοντεύει 02:00...) το power button.

Κοιτάζω την οθόνη εκκίνησης και περιμένω.

Συνεχίζω να κοιτάζω την οθόνη εκκίνησης και εν τω μεταξύ το ανεμιστηράκι τα'χει πάρει στην προπέλα. Ξανά επανεκκίνηση. Ξανά τα (γ)ίδια: η αρχική λευκόγκριζη οθόνη παραμένει λευκόγκριζη, χωρίς καν να εμφανίζει το apple σήμα, με το ανεμιστηράκι να φορτώνει ακόμη περισσότερο και ο πάτος του φορητού να 'χει πάρει φωτιά.

Έτσι είσαι; Ακουμπώ
το φορητό στο τραπέζι, γιατί (1) δεν έχω όρεξη για εγκαύματα πάλι (την ιστορία με το χαμένο καυτό νερό που αντί να μείνει στην κούπα έπεσε πάνω μου δεν την έχω γράψει...) και (2) το superdrive που έχω είναι από τα ευαίσθητα (εκτός από μετάνοιες, θέλει να μη ζορίζεται με μη απολύτως οριζόντιες γωνίες κλίσης), αρχίζω να δοκιμάζω οποιοδήποτε συνδυασμό πλήκτρων για εκκίνηση υποστηρίζει το 10.5. Ρίχνω μέσα και το start-up disk της Άππλε... όσες φορές δοκίμασα κάποιον από τους συνδυασμούς άλλες τόσες μούτζες έφαγα.

Πιάνω το iTouch (να'ναι καλά εκεί που'ναι) και παίρνω σβάρνα τα φόρουμ. Η ετυμηγορία πριν πέσω για ύπνο βγήκε: ο σκληρός πήγε υπέρ πίστεως. Ευτυχώς κράτησα backup χθες βράδυ :pheeeeew (με την ανάλογη κύρτωση που παίρνουν στα παιδικά οι φιγούρες, όταν ανακαλύπτουν ότι η τσάντα που μόλις προσγειώθηκε μπροστά τους περιείχε μία βόμβα ACME, η οποία για καλή τους τύχη δεν έσκασε!). Η ζημιά θα βγει γύρω στα 80€, αλλά τουλάχιστον θα αποκτήσω περισσότερα GB.

Το επόμενο πρωί... κατσαβιδάκι... άνοιγμα θήκης... αποσύνδεση σκληρού... εκκίνηση με το start-up DVD... τα (γ)ίδια :/. Παρεπιπτόντως, για να βγει το DVD από το superdrive... με λιβάνισμα και αν.

Οι ενδείξεις πλέον αρχίζουν ν'αλληθωρίζουν προς μητρική μεριά. Ok, αν δεν έχει το πρόβλημα ο σκληρός δε θα κάνω αναβάθμιση, θ'αλλάξω μόνο τη logic board. Αν, όμως, τα 'φτυσε και ο δίσκος, ε τότε θα πληρώσω κάτι παραπάνω... 100€.

Ε τότε θα πληρώσω κάτι παραπάνω, δηλαδή 100€; ACME... καμπούμ! Μία μητρική στοιχίζει όσο ένα μεταχειρισμένο unibody, ενώ με τρία κατοστάρικα παραπάνω αγοράζω macbook pro με τη ζελατίνα. Όλα αυτά καλά, τα τουελβ χάντρεντ πούθε να τα βρω;

Θα μου πεις, κοπελιά, υπάρχουν και άλλοι φορητοί υπολογιστές στα ίδια HW κυβικά, ίσως και καλύτερα, που στοιχίζουν αρκετά λιγότερο. Ζε σέλω. Επιπλέον, έχω ήδη επενδύσει σε μνήμη, καινούρια μπαταρία και os x λογισμικό. Boo :<. Φυσάω, ξεφυσάω... apple store Γλασκόβης ανοιχτό τις Κυριακές, yes! Κλείσιμο ραντεβού με το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών (genious bar όπως το λένε) και τρέχουμε να προλάβουμε το τρένο. Επειδή έχει άλλο τόσο μάκρος το υπόλοιπο της ιστορίας, θα γράψω τη συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο. Καληνύσταξα.

2 σχόλια:

dtsomp είπε...

Περαστικά και καλά ξεμπερδέματα. Τουλάχιστον έχεις και ένα Genius Bar στην γειτονιά να πας να τα π(ι)εις με κάποιον Genius...

pixie είπε...

Ευχαριστώ :)

Όντως είμαι τυχερή που άνοιξε apple store στη Σκοτία, έστω και παραδίπλα (γιατί ας μην ξεχνάμε, πρωτεύουσα είναι... το Εδιμβούργο!).

Το τέλος της ιστορίας έχει ήδη επέλθει κι ευτυχώς είναι αίσιο. Περισσότερα στο 2ο μέρος.