Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Mac mini: αναβάθμιση μνήμης

Καθώς περνάνε τα χρόνια κακομαθαίνω όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα η παραμικρή καθυστέρηση στην απόκριση του υπολογιστή να μου τη δίνει. Το μοντέλο mac mini που αγόρασα έρχεται με 1GB μνήμης. Αμελητέα δεν τη λες. Παρ'όλα αυτά αν πλακώσουν πολλές βαριές εφαρμογές μαζί, εμφανίζονται στιγμιαία κολλήματα. Το mini σηκώνει μέχρι 4GB... Γιατί να πάνε χαμένες οι προσφερόμενες υποδοχές; Κρίμας είναι.

Παραγγελία από την crucial ενός ζεύγους 4GB και αναζήτηση οδηγού για αναβάθμιση μνήμης σε mac mini. Πρώτα ελέγχουμε το ifixit όπου, φυσικά, υπάρχει σχετικό άρθρο.

Να χαρείτε, αν δεν έχετε μεταλλική σπάτουλα (putty knife) μην επιχειρήσετε να ανοίξετε το mini με τίποτα μαχαίρια κουζίνας, θα πονέσει το φυλλοκάρδι σας (όχι ότι το δοκίμουγκούχου χου). Αποφάσισα να περιμένω μέχρι το επόμενο πρωί, οπότε και πετάχτηκα σφαίρα στο hardware store ν'αγόρασω μία σπάτουλα.

Ψάχνοντας λίγο παραπάνω, βρήκα τις οδηγίες και σε βίντεο, το οποίο μου έλυσε αρκετές απορίες σχετικά με το πώς στα κομμάτια θα μπω μέσα στο... tower του mac mini χωρίς να χρειαστεί να ξεβιδώσω; Διότι άλλο είναι να διαβάζεις τα βήματα και άλλο να βλέπεις τις οδηγίες στην πράξη.

Το βίντεο κάνει λόγο για μία διαδικασία 40 λεπτών. Να δεις πώς πάει η παροιμία, όποιος δεν έχει μυαλό έχει... σπάτουλα! Μέσα σε 40 λεπτά ανοιγόκλεισα το mac mini δύο φορές, καθώς το δεύτερο ντιμάκι δεν έκανε κλικ την πρώτη φορά. Έπρεπε να το ζουλήξω υπό μεγαλύτερη γωνία για να εφαρμόσει σωστά στην υποδοχή.




Μετά το τελικό κλείσιμο απέκτησα βιονική ακοή, αφού νόμιζα πως ξεβόλεψα το ανεμιστηράκι και το άκουγα να διαμαρτύρεται. Πλέον, αρκετές ημέρες μετά την επέμβαση, δεν ακούω. Του mac mini. Το ανεμιστηράκι.

Πέρα από αθόρυβο, το κουτί είναι zip-αρισμένο αφού μετρά διαστάσεις μόλις 16.5cm x 16.5 x 5cm. Πώς γίνεται αυτό; Αρκεί μια ματιά στο τούβλο που συνοδεύει το mini, το οποίο στην ουσία είναι ένα εξωτερικό τροφοδοτικό. Πρακτικότατη σχεδιαστική επιλογή, η απόφαση να διαχωριστεί το desktop από το socket μέρος του υπολογιστή. Αμέ, το επικροτώ *και* εγώ.



Τελειώνω αυτό το μοναδικά ορίτζιναλ ποστ με ιησουδέσποινες, αφού οι firewire θύρες στην καινούρια μητρική που περάσανε τα τζινιουσμάνια σε το λάπτοπ μού κάνουν κόνξες. Φόρεσα αρκετές γκριμάτσες τρόμου, μέχρι να βρω το λόγο που το Time Machine έβγαζε fail. Άντε πάλι αύριο, τρέχα στη Γλασκόβη. Ελπίζω ο καιρός να μην είναι μούχλας όπως σήμερα και να μη χρειαστεί ν'αποχωριστώ το λάπτοπ για περισσότερο από μία εβδομάδα.

2 σχόλια:

dtsomp είπε...

Ο καθένας με τον πόνο του αλλά.... μα τι όμορφος υπολογιστής είναι αυτός; Φτου φτου να μην τον ματιάσω!

:D

pixie είπε...

Αχαχα, αθεράπευτος! Βλέποντας ότι έχεις ήδη αγγίξει τα όρια mini τούρτας, ο γιατρός ζητά κατανόηση από τον περίγυρο. Συνεπώς, κατανοώ τον πόνο σου... :)