Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Twice

Να μην αφήσουμε τη νύχτα να κλείσει χωρίς μουσική.

Η βραδιά της φωτογραφίας είναι από τις περασμένες χριστουγεννιάτικες διακοπές και απεικονίζει τα νερά του ποταμού Ness, με την παγωνιά να κρύβεται κάπου στην ατμόσφαιρα.

Little Dragon: (2007) Twice

Loophole



Ως συνήθως με καθυστέρηση αρκετών εβδομάδων, παρακολούθησα μαζεμένα τα τελευταία επεισόδια της σειράς Lost για τη σεζόν που τελείωσε. Έχω πλέον πάθει ανοσία στα κουφά που εμφανίζει καθ'οδόν αυτή η σειρά. Τα συμπτώματα βέβαια εξακολουθούν να υπάρχουν, μόνο που εκδηλώνονται σε σημαντικά πιο ήπιο βαθμό. Π.χ. με το που πέφτει κάτω πυροβολημένος ο Φάραντεϊ απλώς κοιτάζω στιγμιαία το ταβάνι, γυρίζω στην οθόνη, φωνάζω «μας δουλεύεις;;;» και αυτό.

Επίσης έχω σταματήσει τις εικασίες, διότι δεν έχω εμπειρία σε ταξίδια στο χρόνο πέρα από την ταπεινή διαφορά λίγων ωρών, οπότε δε γνωρίζω τους κανόνες που διέπουν τη χρονομεταφορά σε άλλες δεκαετίες. Εκεί που αναρωτιέσαι πού θα την πάνε την υπόθεση, πόσο ακόμη μπορούν να την τραβήξουνε, πετάνε μέσα καμιά δεκαριά αποσπασματικές, φαινομενικά άσχετες, δίλεπτες ιστορίες, στις οποίες θα επιστρέψουν μετά από κάτι μήνες όταν θα έχω ξεχάσει τι απέγινε τελικά με τον Locke ή ότι τη Juliet τη λένε Juliet. Για άλλη μια φορά πάντως, η Juliet ήταν αυτή που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους κι ανατινάχτηκε το άιλανντ ή τουλάχιστον έτσι θα νομίζουμε μέχρι το ξεκίνημα του επόμενου κύκλου.

Ένα ακόμη σημείο σύγχυσης..

..για τους απανταχού Α* αυτή τη φορά.

Από το άρθρο του tvxs.gr, «Και η Ελλάδα μεταξύ των χωρών που απορρίπτουν τη θεωρία της εξέλιξης»:

«Είναι ντροπή να μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα ότι κατάγονται από ένα κτήνος»
Πρώτον, δεν εστιάζω στα «Ελληνόπουλα», διότι ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης συναντάται σε Α ανεξαρτήτως εθνικότητας.

Δεύτερον, η υπογράμμιση της λέξης «κτήνος» είναι δική μου.

Τρίτον, η χρήση της λέξης «κτήνος» στην παραπάνω φράση μού δημιουργεί το εξής ερώτημα, το οποίο θέτω θεωρώντας ότι έχω απέναντί μου συνομιλήτρια - αυθαίρετη η επιλογή, μπορεί κάλλιστα ν'απευθυνθεί σε άντρα ή ερμαφρόδιτο:

Από κι ως πού μωρή** κυράτσα βλέπεις αφ'υψηλού ολόκληρη την υφήλιο και τοποθετείς τον άνθρωπο ξέχωρα από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο; Κατά τη διαμόρφωση της πεποίθησής σου έχεις λάβει υπ'όψη σου περιστατικά σαν και αυτά;***

Σχολιάζοντας το βασανισμό των ζώων εδώ, κάποιος γράφει:

Οταν εγω λεω οτι ειμαστε ΟΡΘΙΑ ΒΟΔΙΑ!!! Βασικα δεν υπαρχει περιγραφη για καποιον "ανθρωπο" που κανει αυτα που βλεπουμε στις φωτο και μπορει μετα να πιει ησυχος το καφεδακι του η ακομα και να διασκεδαζει κανοντας αυτα που ειδα στο συγκεκριμενο blog!! ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!
Μα ακριβώς το αντίθετο ισχύει!
*(%^£$
@(^&#&^$*)_! Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος δε συνειδητοποιεί το εξής εξόφθαλμο:

_ΜΟΝΟ_ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ!!!

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη ζούγκλα. Έχει δει κανείς τίποτε λιοντάρια να ξεβολεύονται από την ξάπλα τους και να τρέχουν στα λιβάδια για να βρουν μμμμμ... ας πούμε καμηλοπαρδάλεις ή
ελεφαντάκια να διαμελίσουν;!;!; Βιολόγος δεν είμαι, αλλά απ'όσο ξέρω η επιθετικότητα στο λοιπό ζωικό βασίλειο (i.e. πλην Α) εκδηλώνεται για λόγους επιβίωσης, απόκτησης τροφής ή άμυνας. Άμα είσαι ύαινα και χώνεις τη μούρη σου στο κουφάρι της ζέβρας που μόλις σκότωσε και μασουλάει η λέαινα, ε πας γυρεύοντας να σου 'ρθει καμιά ξανάστροφη νυχιά, αφού η λέαινα, εκτός από λαχανιασμένη απ'το κυνήγι, έχει λυσσάξει της πείνας.

Ακόμη και η όρκα – είδος δελφινιού που είναι επίσης γνωστό με την ονομασία «φάλαινα δολοφόνος» – που κυνηγάει ό,τι να'ναι από ρέγγες, φώκιες & καρχαρίες μέχρι φάλαινες, γλάρους & ελάφια (!), επιτίθεται (
απ'όσο έχω διαβάσει τουλάχιστον) για να φάει. Ο άνθρωπος ωστόσο της κότσαρε την ταμπέλα «φάλαινα δολοφόνος», δίχως να αντιλαμβάνεται τα δικά του χάλια, που σκοτώνει για την πλάκα του, τη θρησκεία του, την εθνικότητά του, το πετρέλαιό του, το κέρατό του, το χωράφι του, το χωράφι τού διπλανού του... με τη λίστα να συνεχίζεται κι άλλο, τόσο που αν τυλιχθεί σε ρολό χαρτιού υγείας, η διάμετρος του κυλίνδρου είναι ικανή να ξεπεράσει τη διάμετρο της Γης!!!!!!

Άι στα τσακίδια, εικοστοπρωτοαιωνιάτικα #%$^&*(&*)(_$%*.

ΥΓ.: Ο Γιώργος Καρατζαφέρης με τα λεγόμενά του:

Ποιο είναι το όραμά μου στην πολιτική. Δεν είναι κάτι πολύπλοκο. Ένα στόχο έχω: να ξανακάνω την Ελλάδα ελληνική!
επιβεβαιώνει τα γραφόμενα**** του Μανδραβέλη:
Σε ένα ήδη περίπλοκο κόσμο η προοδευτική πρόταση προσθέτει πολυπλοκότητα. Ο σεβασμός, για παράδειγμα, των δικαιωμάτων των μεταναστών ή των μειονοτήτων, προσθέτει πολυπλοκότητα, ακόμη και σε επίπεδο διοίκησης. ... Για την συντήρηση τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα. Αρκεί να δείξει το υπάρχον και να φοβίσει για το μέλλον. Μπορεί να κλείσει και το μάτι στην οπισθοδρόμηση, μιλώντας για «αναλλοίωτες αξίες, του έθνους» και για τον «παλιό καλό καιρό, που τα πράγματα ήταν αγνά και απλά».

... η συντηρητική [πρόταση] εμφανίζεται πάντα συγκεκριμένη. ...

* Α (α, όχι άλφα. Α να χάσκει το στόμα για να παίρνει περισσότερο αέρα το κεφάλι...): συντομογραφία του μεγάλου και τρανού και θείου και ανώτερου πλάσματος όλων, του ΑΝΘΡΩΠΟΥ
** Δεν πρόκειται για τον υβριστικό τύπο που έχει σκοπό να προσβάλλει, αλλά για το επίθετο, συνώνυμο του ανόητος.
*** Βρήκα το σύνδεσμο σε μία ανάρτηση του Στάθη Παναγιωτόπουλου.
**** Τα οποία διάβασα σε μία αναδημοσίευση που έκανε ο Νίκος Δρανδάκης.

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Ώρες ώρες σκυλοβαριέμαι να εμπνέομαι τίτλους


Μου θυμίζει Ελ Πάσο στο πιο τιρκουάζ. Κάπου εκεί μπλέκει και ο Ζορό μαζί με τον Καλό. Τέλος, στην καταχώρηση με key 'Man With No Name' έχω σα value τον trancά dj. Σκέτος αχταρμάς.

Το νόημα του ποστ είναι: ένα ακόμη στιγμιότυπο από τη Λισαβόνα, σε μη ενυδρειακό φόντο αυτή τη φορά. Η κολόνα βγάζει μάτι λόγω παραμόρφωσης, αλλά είναι που ήθελα ολόκληρο το κτίριο στη φωτό.