σ ε ν τ ο ύ κ ι

212

2011-11-18T10:58:00.000Z

Πάει κι αυτό, σε κανά 2-3 μήνες θα είναι στο ράφι. Στον αγύριστο!

Azealia Banks: (2011) 212 Ft. Lazy Jay

Να πάρει, ούτε χρόνο απουσίας έκλεισα!

2011-08-19T18:43:00.000+01:00

Παρ'όλα ταύτα ήρθε η ώρα ν'αντιμετωπίσει το blog την πραγματικότητα: α) η βλαμμένη η διατριβή είναι στα χέρια των γλαρωμένων (πάω και στοίχημα) εξεταστών και βου) μετακομίζω.

Το (α) σημαίνει πως το blog πλησιάζει στα τελευταία του (επιτέλους!). Το (βου) σημαίνει ένα κάρο και μισό τρεξίματα & δουλειές. Τα ξαναλέμε σε κάνα δίμηνο. Ως τότε, υγιαίνετε.

Black Rain

2010-08-27T13:25:00.000+01:00

Black Rain by soundgardenworld

Κυκλοφόρησε 19 χρόνια αφότου ηχογραφήθηκε.

Water bulbs

2010-06-16T19:46:00.002+01:00

Μακιαβελισμός με το (πράσινο) γάντι..

2010-06-04T21:08:00.002+01:00

..αλά τουέν-τι φερστ σέντσουρι:

Θαρρώ αν το κοιτάξεις το θέμα αποκλειστικά υπό το πρίσμα των κανόνων της λογιστικής, όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί και εφαρμόζονται στη Δύση από τον περασμένο αιώνα, ναι έχει βάση αυτό που υποστηρίζει ο αρθρογράφος. Ο χρεώστης οφείλει να ξεπληρώσει τα χρέη του και αν το να παραχωρήσει ένα κράτος προσωρινά [sic] τα εδάφη του, αυτό που λέμε ενέχυρο δηλαδής (έτσι ακριβώς το γράφει):

Similar to a bank repo transaction, soil, instead of stocks, would be pledged for loans. – από το άρθρο των TimesOnline: Yelling fire in the financial hotel

πέφτει ως πρόταση στο τραπέζι, γιατί να μην επεξεργαστεί περαιτέρω μια τέτοια σκέψη από τους θαμώνες του ξενοδοχείου, αν είναι να πάρουν τα χρήματά τους πίσω αυτοί που τα δικαιούνται; (Εδώ παίζουν αλλήθωρες ματιές, διότι στο ερώτημα «ποιος δικαιούται τι;» ο κάθε Μήτσος έχει να προτείνει κι από μία διαφορετική, τη δική του, σολομώντεια λύση...)

Αυτό όμως που διαφεύγει από τονε αρθρογράφονε και που αποτελεί χαρακτηριστικό της αποστειρωμένης λογικής με την οποία πολλές φορές προσεγγίζουν τα πράγματα οι του οικονομικού κλάδου (βλ. π.χ. ομιλία TED από Dan Gilbert περί εσφαλμένων προσδοκιών, όπου κάνει ΚΡΑ η αριθμολάγνα προσέγγιση σε ό,τι αφορά την μέχρι-και-οι-πέτρες-το-έχουνε-διαπιστώσει-εκτός-από-μερικούς-μερικούς-του-είδους-μας πολυσύνθετη φύση του ανθρώπουνε) είναι το εξής συνταρακτικό στοιχείο:

Ο μέσος άνθρωπος δε λειτουργεί με βάση ικουέζονς. – δικόμανε

Οι people δεν είναι horrible at estimating both of these things – (γύρω στο λεπτό 2:00 της ομιλίας) ο ομιλητής εννοεί τα 'odds of gain' και 'value of gain' από την εξίσωση:

Expected Value = (Odds of Gain) X (Value of Gain) – από την ομιλία του Dan Gilbert

Για να το ξαναγράψω αυτό, γιατί βγήκε ατσούμπαλο. Δεν είναι ο μέσος άνθρωπος για τα μπάζα όταν καλείται να ζυγίσει τι τον συμφέρει σε ένα δεδομένο πρόβλημα. Για τα μπάζα είναι η διατύπωση της εκάστοτε εξίσωσης που νομίζουν οι οικονομολόγοι ότι περιγράφει πλήρως τον τρόπο με τον οποίο ο μέσος άνθρωπος εκτιμά την προσδοκώμενη αξία κατά περίπτωση, αφού το κομμάτι της ψυχολογίας έχει πάει περίπατο από τη διατύπωσή τους για τους γνωστούς λόγους απλοποίησης.

Με άλλα λόγια, μπορεί τα μαθηματικά να είναι η γλώσσα του σύμπαντος, αλλά εμείς οι άνθρωποι του 2010 (όπως πάνω κάτω την έχουμε συμφωνήσει τέλος πάντων τη χρονολογία για την ώρα) ΔΕΝ έχουμε ανακαλύψει ακόμη τα μαθηματικά που περιγράφουν πλήρως αυτό που οι κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι προσπαθούν να μελετήσουν. Δεν είναι τυχαίο ότι έντιμες προσπάθειες ταξινόμησης των επιστημονικών κλάδων καταλήγουν σε γραμμική απεικόνιση:

Όταν με το καλό αρχίσει να συνυπολογίζεται στις εξισώσεις των οικονομολόγων και στατιστικολόγων το ψυχολογικό κομμάτι του ανθρώπου, τότε ίσως προκύψει κύκλος. Μέχρι να φτάσουμε όμως ως ανθρωπότητα σε τέτοια επίπεδα γνώσης, οι φαεινές ιδέες που αποτυπώνονται στο άρθρο με το οποίο πήρα ανάποδες δεν είναι τίποτα παραπάνω από μαλακοπιτούρικες! Τα γιατί, είτε απονήρευτα και άδολα, είτε βαλτά και μακιαβελικά, τ'αφήνω για πρωινή άσκηση.

Μυστήριο

2010-06-02T17:56:00.000+01:00

Καλά και χρυσά τα μυστήρια, αλλά αν δεν υπάρχει συνοχή εγώ βαριέται.

toy bank

2010-05-13T15:22:00.000+01:00

Περί οικολογίας

2010-04-16T23:20:00.008+01:00

(Είναι κομματάκι βαρετό να προσπαθείς να γράφεις σα μεγάλος. Με νύσταξα, λίγο ακόμη και θα το γείωνα το ποστ.)

Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Επιστήμης, το οποίο λαμβάνει χώρα στο Εδιμβούργο κάθε χρόνο τέτοιο καιρό, έλαβα μέρος σ'ένα πείραμα που αφορούσε τη δύναμη της προσδοκίας. Η συγκεκριμένη εκδήλωση οργανώθηκε από δύο καθηγητές πανεπιστημίου που ειδικεύονται στον τομέα της ψυχολογίας και ψυχιατρικής (ένα σύντομο άρθρο σχετικό με το ευρύτερο θέμα του πειράματος).

Τα διαδικαστικά

Καταρχάς, η εκδήλωση έλαβε μέρος σε κινηματογράφο της πόλης. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες με τυχαίο τρόπο. Η κάθε ομάδα θα παρακολουθούσε μία διαφορετική ταινία, άγνωστης θεματολογίας. Με το που φτάσαμε στον κινηματογράφο, οι διοργανωτές μάς μοίρασαν δύο ερωτηματολόγια, το ένα σφραγισμένο σε φάκελο. Οι οδηγίες που μας δόθηκαν ήταν να συμπληρώσουμε το ένα ερωτηματολόγιο πριν την προβολή και να κάνουμε υπομονή μέχρι το τέλος της ταινίας, οπότε ανοίγουμε το φάκελο και απαντούμε στο δεύτερο ερωτηματολόγιο χωρίς, ωστόσο, να ελέγχουμε τι απαντήσεις δώσαμε πρωτύτερα.

Το πείραμα

Από το ερωτηματολόγιο έγινε προφανές ότι επρόκειτο για ταινίες περιβαλλοντικού περιεχομένου. Όντως, οι τίτλοι ήταν: An Inconvenient Truth και The Age of Stupid. Προσωπικά, δεν είχα δει κανένα από τα δύο φιλμ. Από σχετική ερώτηση που έγινε φάνηκε ότι αν κάποιοι είχαν ήδη παρακολουθήσει μία ή και τις δύο ταινίες, αυτό δεν επηρέαζε ιδιαίτερα το αποτέλεσμα του πειράματος.

Τα αποτελέσματα

Αφού παρακολουθήσαμε τις ταινίες και συμπληρώσαμε και το δεύτερο ερωτηματολόγιο, ακολούθησε μία σύντομη συζήτηση μεταξύ των συμμετεχόντων και ενός από τους καθηγητές, ο οποίος μας εξήγησε τη γενική ιδέα του πειράματος. Οι δύο επιλεγμένες ταινίες προσπαθούν να μεταφέρουν στο κοινό το ίδιο βασικό μήνυμα:

Οφείλουμε ως ανθρωπότητα να πάρουμε στα σοβαρά το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη και να δράσουμε για την αναστροφή του κλίματος. Ειδάλλως, αν δεν αλλάξουμε συνήθειες, οδηγούμε το βιώσιμο περιβάλλον της Γης στην καταστροφή.

αλλά το επιχειρούν επιλέγοντας διαφορετικούς τρόπους. Το ντοκιμαντέρ του Αλ Γκορ, An Invonvenient Truth, ακολουθεί μία επιστημονική προσέγγιση, παρουσιάζοντας δεδομένα, γραφήματα, αναφορές σε επιστημονικές μελέτες. Απ'ό,τι ειπώθηκε, η ταινία The Age of Stupid στοχεύει περισσότερο στο συναίσθημα του θεατή, παρουσιάζοντας ένα εφιαλτικό μελλοντικό σενάριο μιας κατεστραμμένης Γης.

Μία γυναίκα που είχε ήδη δει το The Age of Stupid, αλλά ανήκε στην ομάδα που παρακολούθησε το ντοκιμαντέρ του Αλ Γκορ είπε πως το δεύτερο της φάνηκε στεγνό. Δεν της προξένησε αντίκτυπο ανάλογο με αυτό που της είχε κάνει το The Age of Stupid, το οποίο την επηρέασε σε τέτοιο σημείο ώστε απήχε από το να οδηγήσει αυτοκίνητο για μια βδομάδα! (το θαυμαστικό δικό της)

Εγώ, πάλι, ακούγοντάς τη διαφώνησα, γιατί προσωπικά θα δώσω μεγαλύτερη βαρύτητα αν μου παρουσιάσεις μία θέση με επιχειρήματα στηριζόμενα σε επιστημονικές πηγές, από το να μου την πλασάρεις ενταγμένη σε συναισθηματικό πλαίσιο. Στάση σύμφωνη με τις δικές μου σκέψεις εξέφρασε ένας άντρας, ο οποίος σημείωσε ότι είναι επιστήμονας και συνεπώς έχει τη συνήθεια να εξετάζει ένα θέμα βάσει δεδομένων, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τους όποιους συναισθηματισμούς μπορεί να εμπλέκονται.

Η αλήθεια είναι πως η επιστημονική αντιμετώπιση των πραγμάτων δεν αποτελεί το συνήθη τρόπο με τον οποίο ο μέσος άνθρωπος αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει τον κόσμο. Η επιστημονική σκέψη αποκτάται μέσω εξάσκησης και, πάλι, δεν είναι απολύτως σίγουρο πως αυτός που την υιοθετεί είναι τελείως απαλλαγμένος από τις προσωπικές του πεποιθήσεις, πιστεύω, αισθήματα κλπ.

Για παράδειγμα, η γυναίκα της προπροηγούμενης παραγράφου ανταπάντησε πως και αυτή επιστήμονας είναι, ωστόσο την κινητοποίησή της προκάλεσε η μέθοδος «στοχεύω στο συναίσθημα του κόσμου» και όχι η «στοχεύω στη λογική του κόσμου». Κάπου εκεί μπήκε σφήνα στην κουβέντα η έκφραση ψωμοτύρι:* «Γυναίκα δεν είσαι;», σε μία αποτυχημένη προσπάθεια κάποιου κυρίου να ερμηνεύσει την εμφανή αντίθεση. Και γράφω αποτυχημένη, διότι προσωπικά συμμερίζομαι την άποψη του άρρενος... ενώ είμαι θήλυ. ΖΟΝΚ!

Αρκετοί που παρακολούθησαν τον Αλ Γκορ εξέφρασαν απορίες του τύπου:

από τη μια μεριά μιλάει για μείωση εκπομπών των ρυπογόνων αερίων, αλλά από την άλλη δε μας λέει τι αυτοκίνητο οδηγεί, ή
τον βλέπουμε σε αεροδρόμια να ταξιδεύει σε διάφορες χώρες για να δώσει την ομιλία του περί περιβαλλοντικής αφύπνισης, κάνοντας χρήση ενός σημαντικά ρυπογόνου μέσου μαζικής μεταφοράς, του αεροπλάνου.

Παρόμοια σκεπτική στάση είχα κι εγώ ενώ παρακολουθούσα το ντοκιμαντέρ, αλλά μόνο στιγμιαία αφού συνειδητοποίησα το ηλίθιο των εν λόγω σκέψεων. Οι περισσότεροι έχουμε μία τάση, στις κουβέντες που κάνουμε σε χαλαρή βάση, να προσδίδουμε σε γεγονότα και καταστάσεις απλοϊκές ερμηνείες που παραβλέπουν σε μεγάλο βαθμό την πολυπλοκότητα της πραγματικότητας. Π.χ. οι Ισραηλινοί/Παλαιστίνιοι καλά κάνουν και βομβαρδίζουν/ανατινάζουν τους Παλαιστινίους/Ισραηλινούς, αφού οι τελευταίοι σφάζουν αθώους με τους βομβιστές αυτοκτονίας/το στρατό τους. Στο ζήτημα της οικολογίας, που είναι και το θέμα μας, εμπλέκονται τόσοι πολλοί παράγοντες που γραμμικές (στηριζόμενες σε μία μόνο διάσταση) αναλύσεις είναι ανεπαρκείς και, επιπλέον, μπορούν να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Τα ερωτηματολόγια που μας δόθηκαν ήταν πανομοιότυπα, με ερωτήσεις της μορφής «Στο μέλλον, πόσο διατεθιμένοι είστε να πράξετε το τάδε;», π.χ.:

να μην ταξιδέψετε με αεροπλάνο;

Υπήρχαν πέντε επιλογές απάντησης, ξεκινώντας από το «με καμία κυβέρνηση – 1 βαθμός» μέχρι «πολύ πιθανό – 5 βαθμοί». Και στα δύο ερωτηματολόγια απάντησα «σχεδόν απίθανο – 2 βαθμοί», διότι αν θέλω να ταξιδέψω στο Νησί του Πάσχα, ε δε θα πάω κολυμπώντας! Με τις υπάρχουσες συνθήκες, οι επιλογές μεταφοράς που έχω είναι είτε με αεροπλάνο+καράβι είτε με καράβι+κανά-μήνα-στη-θάλασσα. Υπάρχουν διαβαθμίσεις σχετικά με το τι είμαι διατεθιμένη να κάνω για να προστατεύσω το περιβάλλον, αφού το τι μπορώ να κάνω δεν είναι συνάρτηση σε όλες τις περιπτώσεις αποκλειστικά του εαυτού μου.

Για παράδειγμα, λαμπτήρες πυρακτώσεως αποφεύγω να χρησιμοποιώ, γυάλινα μπουκάλια πετώ σε ειδικό κάδο ανακύκλωσης (κι ας είναι ένα δεκάλεπτο μακριά από το σπίτι μου), αλλά θα ταξιδέψω με αεροπλάνο που απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα, αφού η τεχνολογία ηλιακώς πετούμενου αεροπλάνου βρίσκεται σε εμβρυακό επίπεδο. Αν η X αεροπορική εταιρεία μου προσφέρει τις επιλογές τουρμπίνα+κηροζίνη ή προπέλα+φωτοβολταϊκό (ή οποιαδήποτε άλλη κουφή, οικολογική μηχανολογική λύση αναπτύξουν), θα προτιμήσω τη δεύτερη, εφ'όσον δεν τη χρεώνει σε γελοιωδώς ακριβότερες τιμές από την πρώτη.

Τέλος, μιας και ήταν πρόσφατο περιστατικό, πρωτοβουλίες όπως η Earth Hour με αφήνουν παγερά αδιάφορη διότι δε μου προτείνουν κάτι που δεν έχω ήδη αντιληφθεί και ενσωματώσει στην καθημερινότητά μου. Δεν πρόκειται να σβήσω τα φώτα μαζί με τον υπόλοιπο πλανήτη για μία ώρα το χρόνο, γιατί φροντίζω τις υπόλοιπες 8.759 ώρες να αποφεύγω τις αλόγιστες καταχρήσεις. Αυτή νομίζω είναι σημαντική διαφορά ανάμεσα στη συνειδητοποίηση του προβλήματος που έρχεται μέσω της λογικής, από την εφήμερη κινητοποίηση του «δεν οδηγώ για μια εβδομάδα» που προκαλεί το συναίσθημα.

* Σαφώς λειτουργεί και αντιστρόφως: «Άντρες, τσ, τσ, τσ, τσ». Απ'όπου κι αν προέρχεται, μου προκαλεί σκοτοδίνη.

(Προς... αφύπνιση :p του αναγνωστικού κοινού, ρίχτε μια ματιά εδώ: @Astro_Soichi. Ακολουθούν δείγματα του τι μπορείτε να βρείτε, τοποθεσίες της Γης φωτογραφημένες από σχετικά μεγάλο υψόμετρο...)

Τα Θαύματα του Ηλιακού Συστήματος

2010-04-12T22:31:00.000+01:00

"Wonders of the Solar System" – φρέσκο ντοκιμαντέρ πέντε επεισοδίων από το BBC 2:

Όποιος βαριέται να φορτώνει κλιπάκια από το youtube, έχει κυκλοφορήσει το αντίστοιχο DVD boxset.

Ακολουθεί το τρέιλερ.

put it up to eleven

2010-03-22T20:50:00.001Z

παραμ παραμ παραμ παραμ

2010-03-20T18:32:00.000Z

you come from nothing, you're going back to nothing
what have you lost?

nothing!

always look on the bright side of life

παράinfo και flight666

2010-03-15T19:05:00.000Z

Ενδεικτικό παράδειγμα της εντύπωσης που έχει δημιουργηθεί στον τεχνολογικά αναλφάβητο κόσμο μέσω των ειδήσεων:

Ακουσες τα νέα; Συνέλαβαν σπείρα που έβγαζε πολλά λεφτά πουλώντας παράνομα ταινίες και μουσική στο ίντερνετ.

Ας ξαναθυμηθούμε μία κουβέντα περί πνευματικών δικαιωμάτων από κάποιον που ανήκει επαγγελματικά στον καλλιτεχνικό χώρο της τηλεόρασης, του κινηματογράφου κλπ.

Άσχετο, μπαίνεις στο αεροπλάνο και τυχαίνεις σε πιλότο που χαιρετά τους επιβάτες με το Fear of the dark a cappella :p... welcome to Ed Force One.

Να πάτε εδώ να δείτε κάτι παππούδες που βάζουν γυαλιά σε διαφόρων λογιών μυξιάρικα που εμφανίζονται κατά καιρούς και το παίζουν ντίβες, όπως επίσης και σε πάλαι ποτέ ντίβες που δε ντρέπονται να βγουν σε περιοδεία για να αναζωοπυρώσουν τη φλόγα των οπαδών τους κρατώντας σταφιδιασμένο αναπτήρα. 23 συναυλίες σε 45 ημέρες, όλες playback, τίγκα στο lip syncing, ενέργεια υπό του μηδενός... χάλια μαύρα, μαύρα κι ασυμμάζευτα!

flippity floppity floop

2010-02-23T15:41:00.003Z

Αρχίζω να βαριέμαι, συνέπως να κουράζομαι πιο εύκολα.

Υπομονή, θα τελειώσει κάποια στιγμή...

Κάτι από Amon σε Clark remix

2010-01-29T11:20:00.003Z

Amon Tobin - Kitchen sink (Clark remix)
Uploaded by Panda_kun. - See the latest featured music videos.

Σενάρια κατασκοπείας

2010-01-23T10:42:00.003Z

Αξίζουν μια ματιά οι σημειώσεις του Tim Berners-Lee πάνω στο θέμα παρακολούθησης της προσωπικής διαδικτυακής κίνησης των χρηστών του internet από διαφημιστικές εταιρείες, από σχετική συζήτηση που έγινε στο Βρετανικό κοινοβούλιο πριν περίπου ένα χρόνο με τίτλο No Snooping.

Όταν η κουβέντα πάει προς την ηλεκτρονική πλευρά των πραγμάτων, είναι πάντοτε ενδιαφέρων ο παραλληλισμός με χειροπιαστά παραδείγματα. Π.χ. παρακολούθηση IP πακέτων ισοδυναμεί με παρακολούθηση τηλεφωνικής γραμμής, συλλογή δεδομένων σχετικά με το σερφάρισμα μου στο διαδίκτυο ισοδυναμεί με κάτι πολύ περισσότερο από το να υπάρχει μία κάμερα παρακολούθησης στο σπίτι μου.

Με την ευκαιρία, η ομιλία του Berners-Lee στο περυσινό TED σχετικά με τα LinkedData [επίσημη πηγή, wikipedia]. Και μόνο στην ιδέα βάσεων δεδομένων, data mining κλπ. παθαίνω αναφυλαξία. Αλλά οι παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν, οι εικόνες που μπορούν να συντεθούν εκ των υστέρων είναι άκρως ενδιαφέρουσες (αρκεί να έχει κάνει κάποιος άλλος σωστά τη βαρετή δουλειά :p).

Παγωμένοι ιστοί αράχνης (οι ιδιοκτήτες** έλειπαν σε διακοπές) κι ένα φεγγάρι

2010-01-13T23:23:00.003Z

Ο Gerald εξακολουθεί να κόβει βόλτες στο ταβάνι:
πότε ξαπλώνεται φαρδιά,
πότε πλατιά,
πότε κουλουριάζεται σε μια γωνιά.

In the shadow of the moon (το μέρος 1/10 του ντοκιμαντέρ με αγγλικούς υπότιτλους εδώ)

Συνολικά εννέα αμερικανικές επανδρωμένες αποστολές προσεδαφίστηκαν στο φεγγάρι κατά τη διάρκεια του δεύτερου διαστημικού προγράμματος της NASA, Apollo, μεταξύ 1969 και 1972.*

Σε κάθε αποστολή συμμετείχαν τρεις αστροναύτες. Στην πρώτη, Apollo 11, έλαβαν μέρος οι Neil Armstrong, Michael Collins, Edwin Aldrin.

Οι περιγραφές του Mike Collins είναι :D. Είναι κρίμα που δεν υπάρχει συνέντευξη του Neil Armstrong. Απ'ότι λένε οι υπόλοιποι, ο Edwin Aldrin ήταν geek με τη βούλα.

Μέρος 6/10: Computer problem 1202 με το που απελευθερώθηκε η σεληνάκατος από το κυρίως διαστημικό σκάφος με προορισμό την πρώτη προσγείωση στη σελήνη στην ιστορία της ανθρωπότητας... το MIT σου λέει ή το ένα θα κάνουν οι αστροναύτες ή το άλλο, δεν υπάρχει λόγος γιατί να θέλουν να τρέξουν και τα δύο προγράμματα ταυτόχρονα! Έλα που ο Aldrin είχε βρει κάποιο λόγο :).

Μέρος 4/10: "CBS News: Man on the moon. The epic journey of Apollo 11. Sponsored by... Kellogg's!" – lol

The Right Stuff είναι μία σχετική ταινία για όποιον ενδιαφέρεται για περαιτέρω υλικό. Ξεκινάει με τον Chuch Yeagar, τον πρώτο επίσημα καταγεγραμένο πιλότο που πέταξε σπάζοντας το φράγμα του ήχου το 1947 και συνεχίζει με την ιστορία του πρώτου διαστημικού προγράμματος της NASA, Mercury.

* Θεωρίες συνωμοσίας και λοιπές σάχλες στους ονειροκρίτες, τρισήμυσι πόρτες από το πέμπτο σύννεφο, δεξιαριστερά φάτσα.

** των ιστών εννοά η συγγραφεύθ

Sky fell

2010-01-10T00:23:00.000Z

sort of

Σπασμένο τηλέφωνο

2010-01-02T16:33:00.004Z

Αυτό:

...a large Swedish study [...] suggests physically active teen boys may be smarter than their couch-potato counterparts. – Health Reuters

αποδόθηκε ως:

Τα σωματικά δραστήρια έφηβα αγόρια είναι εξυπνότερα απ' τα παιδιά που κάνουν καθιστική ζωή, σύμφωνα με σουηδική μελέτη... – in.gr > Παιδί

Εκείνο το may το 'φαγε η μαύρη μαρμάγκα.

Το άλλο γκούχου είναι, ενώ η είδηση στο in.gr > Παιδί αναφέρει πως:

Το ερώτημα που παραμένει είναι «τα πιο δραστήρια αγόρια είναι εξυπνότερα ή τα εξυπνότερα αγόρια είναι πιο δραστήρια;». Η μελέτη δεν απαντά στο ερώτημα γι' αυτό το ζήτημα πρέπει να εξεταστεί στο μέλλον. – in.gr > Παιδί

το αυτό άρθρο τιτλοφορείται:

Τα αγόρια που είναι δραστήρια είναι και εξυπνότερα – in.gr > Παιδί

...

Ο τίτλος του αντίστοιχου πηγαίου άρθρου:

Physically active boys are smarter, study hints – Health Reuters

κοτσάρει κι ένα hints από δίπλα.

Τίτλε φύγε! Έφυγε.

2009-12-19T15:08:00.000Z

Ο καιρός τα πήρε και οι νιφάδες πέφτουν
πότε οριζοντίως
πότε σβουρίζοντας
πότε σε ελεύθερη πτώση.

Μέχρι στιγμής παράτησα μόνο την πεταλούδα, ενώ μού 'βγαλε την πίστη η ουρά του κόκορα. Στέκεται όμως :).

Η πρόσφατη κυκλοφορία από Broken Note ρίχνει αμόνια, μεταλλάσσει υποστάσεις σε Hulk και διακτινίζει ένστικτα σε σκοτεινά μέρη όπου 'η επικράτηση του ισχυρότερου'* είναι ο νόμος.

Αν είναι του γούστου σας, ρίξτε μια ματιά στο μισάωρο επεισόδιο 086 από ΕΕ. Περιέχει κανά 2-3 τελείως σπαστικά κομμάτια, αλλά σε γενικές γραμμές σπέρνει, θερίζει, μέχρι και καφέ κάνει.

Broken Note - Let Em Hang from interim_descriptor on Vimeo.

* Το για ποιο λόγο αυτός δεν είναι ο απόλυτος κανόνας στη φύση, φήμη η οποία έχει διαδοθεί στη Δύση και ανακριβώς έχει αποδοθεί στο Δαρβίνο, θα το πούμε άλλη φορά.

Μαμά μαμά η google φταίει για την περικεφαλαία μου

2009-12-11T10:27:00.002Z

Είναι ηλίθιος!
[το άρθρο στα ελληνικά]
[το πρωτότυπο άρθρο από timesonline]

(author?)

2009-11-28T14:06:00.004Z

Whoever uses the natbib package, while choosing the numerical citation mode, and gets the freakingly annoying print "(author?)" when attempting to use \citet or \citeauthor for showing author-year information in LaTeX, make sure you:

compile several times
do not use the standard, numerical only, .bst files, such as plain.bst. Use plainnat.bst instead, re-compile 2-3 times and your text will finally make sense.
RTFM before go nuts, see e.g. here (I have a rather dirty set-up at the moment, so I thought something alien might be causing the problem).

After all this, never ever use Safari to write about the tip in blogger.

33399 και μία

2009-11-20T16:04:00.002Z

Είχα σκοπό να γράψω κάτι ποιητικό, αλλά, ως συνήθως, θα κατέληγα να το γελοιοποιήσω τελείως το θέμα. Οπότε λέω να μείνω στη φωτό.

Από την άλλη, ο rule number 6 προτρέπει να αποδεσμεύουμε που και που κανά σάκο άμμου, ώστε να ελαφραίνει το αερόστατο. Οπότε ξελέω ό,τι είπα και γράφω:

the waffle is in you
free the waffle

Αν φταρνιστώ μπορεί να ξεφορτωθώ κανά βακτηρίδιο και να ελαφρύνει ακόμη περισσότερο η κατάσταση (συννεφάκι... λαμπτήρας... on...) πάω να γυρέψω ρίγανη.

Κατ'εξαίρεση, τα εδώ σχόλια δεν αποθαρρύνονται

2009-11-09T14:25:00.004Z

Για τους μάγκες εκεί έξω, όταν καμιά φορά συναντάτε τύπισσες που είναι κομμάτια, κρατάτε στο πίσω μέρος του μυαλού σας ένα επιπλέον σκονάκι που αναγράφει την πιθανότητα το κομμάτιασμα να οφείλεται στην εκκίνηση της περιοδικής αιματικής ροής που λαμβάνει χώρα μηνιαίως στην περιοχή της μήτρας και η οποία κατά μεγάλο ποσοστό είναι υπεύθυνη για την απομύζηση σημαντικών ποσών ενέργειας από τον οργανισμό σε όλα τα επίπεδα, σωματικό, πνευματικό, νοητικό.

Στις περιπτώσεις που το συγκεκριμένο σκονάκι επαληθεύεται, κάντε μας τη χάρη και προσπεράστε χωρίς σχόλια, όχι τόσο λόγω κινδύνου αποστολής παντόφλας από μέρους μας, αφού τέτοια συμπεριφορά συναντάται κυρίως κατά την εκδήλωση του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, όσο για το ότι δεν έχουμε την όρεξή σας. Για αρχή, ας πούμε, αιμορραγούμε!

Το μήνυμα δεν απευθύνεται σε χοντρόπετσους, αφού αυτοί συνήθως έχουν ξεπεράσει τα όρια ευγένειας σε τέτοιο βαθμό που χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης. Τέλος, δε μου έχει τύχει μέχρι στιγμής, αλλά σε περίπτωση που το σχολιάκι προέλθει από καρακάξα (και Τερέζα να είναι, αν σου τη μπει επειδή και ενώ έχεις το μηνιαίο σου πόνο, λαμβάνει τον τίτλο της καρακάξας αυτομάτως), εκεί η απάντηση παίζει ανάλογα με τις εναπομείνουσες αντοχές από ένα απλό sod off μέχρι ψυχολογικό εξευτελισμό πάντοτε σύμμετρο σε σχέση με την ποιότητα της πηγής 'ενδιαφέροντος' της καρακάξας.

Άσχετο: εφτακόσιες λέξεις, σε λιγότερο από μία ώρα... ενώ για να γράψω κανά τριακοσάρικο στο αναθεματισμένο 'Σκέφτομαι και Γράφω', τρώω μια ολόκληρη μέρα.

Διάλειμμα για διαφημίσεις

2009-10-15T16:29:00.001+01:00

Του Gerald του αρέσει ν'αράζει στο ταβάνι. Τον έχω τρακάρει κανά δυο φορές στην τουαλέτα κι ας στούμπωσα με αλουμινόχαρτο το σημείο που είχε αεροστρωθεί, ομολογουμένως έντεχνα, με ιστό από κάποιον...

Έχω χάσει το μέτρημα. Ο Gerald δεν είναι ο μεγαλύτερος της κοινότητας, αλλά δεν είναι και από τους μινιόν. Θρεφτάρι δεν τον λες, αλλά το εκατοστό το φτάνει νομίζω (εξόν τα πόδια φυσικά).

Καμιά φορά άμα είναι λογικών διαστάσεων, κάτω των 5 χιλιοστών (εξόν τα πόδια με βαριά καρδιά), κάνω την υπέρβαση και τα παγιδεύω για να τα στείλω στο υπερπέραν. Όπου 'υπερπέραν' βάλε τη σκάλα της πολυκατοικίας και όπου 'παγιδεύω' βάλε την τεχνική: ανάποδο, διαφανές κατά προτίμηση, ποτηρο-like αντικείμενο με προστιθέμενο, εκ των υστέρων, πάτο ένα κομμάτι χαρτόνι (χαρτί δεν κάνει, θα το βάλει στα πόδια... και στα οχτώ).

Σ'αφήνω τώρα Gerald, πάω στο αρεοδρόμιο. Ελπίζω να μην τα ξαναπούμε. Μακάρι να 'χεις ξεκουμπιστεί (με το συμπάθειο) μέχρι να γυρίσω.

Adieu!

Υγιαίνετε

2009-09-14T12:35:00.000+01:00

Δεν πρέπει να είναι disk failure, περισσότερο μοιάζει με mechanical problem.

Η διαπίστωση δεν αναφέρεται στο πρόβλημα με την airport κάρτα του φορητού, αλλά στο σκελετό μου.

Τελικά τα παυσίπονα κάνουν δουλειά μέχρι το σημείο που η ελάχιστη δόση δεν αρκεί. Από 'κει μετά, με την αύξηση της δόσης γίνονται εμφανείς οι παρενέργειες, βλέπε ζαλάδα, αργή κίνηση, απώλεια συγκέντρωσης, υπνηλία.

Καθόλου ωραίο το αίσθημα της νάρκωσης. Έχω μία γενικότερη φυσική απέχθεια για οτιδήποτε δυνητικά χημικά εξαρτησιογόνο, η οποία επαληθεύεται στην προκειμένη περίπτωση. Μου τη δίνει να περιέρχομαι σε κατάσταση αχρηστίας.

Μουγκάθηκε και το αριστερό ακουστικό. Ακούω το Badmotorfinger μισό.

Mac: it just works. NOT!

2009-09-07T23:57:00.000+01:00

"I would have loved my first post on Snow Leopard to have been on the user experience improvements, etc., but those don't really matter when the most fundamental feature (the Internet connectivity) takes a step back in terms of stability." – Aral Balkan

Δανείζομαι λόγια τρίτου, διότι αδυνατώ να εκφραστώ με ευπρέπεια.

Τι πιο σπαστικό από το να μην έχει wi-fi ένα φορητό; Να θωπεύεται πως είναι mac $&@!^$(@&*(@^&*(&^*. Ε άι στα τσακίδια μέχρι το επόμενο update. Κι αν δεν ισιάξει ούτε με το επόμενο update, το Apple Store μας περιμένει. Bέβαια, αφού άλλες δουλειές δεν έχουμε να μην πεταχτούμε μέχρι τη Γλασκόβη;

Ε άι στα τσακίδια! Επαναλαμβάνομαι μήπως; Στον αγύριστο!

Diminutive

2009-09-03T20:48:00.001+01:00

:) [1, 2]

Αυτοκρατορικός Πιγκουίνος

2009-08-24T19:43:00.002+01:00

Το μεγαλύτερο είδος πιγκουίνου. Ο συγκεκριμένος βρίσκεται στο ζωολογικό κήπο του Εδιμβούργου, όπου οι στολές κατάδυσης δεν είναι και πολύ της μόδας.

Stephen Fry περί πνευματικών δικαιωμάτων

2009-08-23T20:09:00.000+01:00

Ο Stephen Fry μπροστά από το άγαλμα του Αlan Turing στο Bletchley Park* όπου στεγάζεται το Εθνικό Μουσείο Computing της Μεγάλης Βρετανίας [από Documentally]

Ο μανιοκαταθλιπτικός Stephen Fry εκτός από θεός, ως γνωστόν, είναι και θεός. Το τελευταίο του podcast επεισόδιο περιλαμβάνει την ομιλία που έδωσε στο iTunes Live London Festival '09 σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα.

Το αναλύει το θέμα από την αρχή του (εποχή homo sapiens, τόσο αρχή), περνά από τη σημαδιακή χρονολογία 1710 – οπότε και δημιουργήθηκε ο πρώτος νόμος προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας (βλ. Statute of Anne, wikipedia) – συνεχίζει με το, γερμανικής επινόησης επί 2ου παγκοσμίου πολέμου, μαγνητόφωνο, για να καταλήξει με την κασετο-πειρατεία (βλ. αφίσα 'HOME TAPING IS KILLING MUSIC') και την κατακόρυφη αύξηση της (stubitly-defined) εγκληματικότητας στην εποχή μας.
Οι ερωταπαντήσεις που ακολουθούν είναι εξίσου ενδιαφέρουσες:

- Ποιο ήταν το τελευταίο παράνομο download που έκανες;
- […] ήταν το φινάλε της σεζόν από τη σειρά House […]

ο πρωταγωνιστής της οποίας είναι (έτερος θεός και) κολλητός φίλος και συνεργάτης του Fry τα τελευταία 30 χρόνια.

* Tο Bletchley Park (wikipedia) ήταν το βρετανικό κέντρο αποκρυπτογράφησης κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όπου μαθηματικοί του Άξονα έσπασαν γερμανικούς κωδικούς μεταξύ των οποίων και τον κωδικό της μηχανής Enigma.

Κηα λον ιηύ σοψ κάω πεσ θυη

2009-08-13T19:32:00.000+01:00

Ο Πασχαλίτσος

2009-08-09T20:33:00.004+01:00

Είπα αυτή τη φορά θα γευματίσω μακριά από την οθόνη του υπολογιστή. Στο δρόμο για το παράθυρο συναντώ μία κόκκινη βούλα στο, κατά κανόνα ολόλευκο, γλαστράκι που φιλοξενεί το μαϊντανό. Αχέμ… παρατώ το πιάτο όπως είναι και τρέχω να ετοιμάσω τη φωτογραφική μηχανή. Αλλάζω φακό, κουμπώνω το πρώτο φλας που βρίσκω μπροστά μου κι επιστρέφω στο γλαστράκι, το οποίο δυστυχώς έχει ξαναγίνει ολόλευκο. Ψάχνω τριγύρω και τσακώνω ένα πασχαλίτσο να σεργιανίζει καμαρωτός καμαρωτός. Στρώνομαι στη μοκέτα και περιμένω το μάγκα να ποζάρει.

Να ποζάρει; Καλά κρασιά… Είτε μου ‘τυχε ο πιο ασύχαστος πασχαλίτσος ever, είτε τον ενέπνευσε τόσο το περιβάλλον που ξεκίνησε προπόνηση στο τρέξιμο μετ’εμποδίων. Πέρασα την επόμενη μία ώρα κυνηγώντας τον πέρα δώθε στο τραπέζι, πάνω κάτω και τριγύρω απ’τα γλαστράκια. Τι αγέρας φυσούσε ανάμεσα στις μπουκιές, τι σεισμός έβρισκε το τραπέζι, ο πασχαλίτσος συνέχιζε ακάθεκτος. Σταματούσε όπου ήταν, τάχα μου να προστατευθεί ακίνητος, και μετά από λίγο το ‘ριχνε πάλι στο τρέξιμο. Τι κάδρο να προλάβω να στήσω σε δύο δευτερόλεπτα. Πρώτα να τον εντοπίσω στο σκόπευτρο και μετά μέχρι να εστιάσω… είχε ήδη γίνει καπνός.

Δοκίμασα να τον ξεγελάσω φυτρώνοντας φυλλαράκια στο διάβα του, αλλά ο κύριος απαξιούσε. Ασχολιόταν για λίγο και, κλασικά, την προηγούμενη ακριβώς στιγμή από αυτή που ήμουν έτοιμη να πατήσω το κουμπί αναχωρούσε για γλάστρες μακρινές. Το σκασμένο. Χωρίς να φοράω τα γυαλιά όλα αυτά, ήμουν με πονοκέφαλο όλο το απόγευμα. Από τις 4815162342 φωτογραφίες που τράβηξα, επέζησαν του ξεδιαλέγματος οι εξής 7:

πασχαλίτσος – Σε άσπρο φόντο

πασχαλίτσος – Qu'est-ce que c'est

πασχαλίτσος – On top of the pot

πασχαλίτσος – Tροχάδην

πασχαλίτσος – Έχω κι άλλες δουλειές

πασχαλίτσος – Τα φτερά ήθελα να 'ξερα τι τα ΄χω;

πασχαλίτσος – Ωχ πλάκωσαν οι μαϊντανοί!

Fixed..

2009-08-08T16:11:00.003+01:00

..εγκαθιστώντας την combo αναβάθμιση 10.5.8 το μηχάνημα ήρθε στα ίσια του μετά τα προβλήματα που προξένησε το individual update 10.5.8.

Συνήθως αναβαθμίζω το λειτουργικό μέσα από την επιλογή Software Update. Με αυτόν τον τρόπο εγκαθιστώνται στο μηχάνημα οι αναβαθμίσεις του λειτουργικού αυξητικά, π.χ. από 10.5.7 σε 10.5.8 – το λεγόμενο individual update.

Το combo update από την άλλη έχει μαζεμένες όλες τις αναβαθμίσεις που έχουν βγει από την κυκλοφορία της βασικής έκδοσης του λειτουργικού. Για παράδειγμα, το combo 10.5.8 ξαναπερνάει σε OS X 10.5 όλα τα νούμερα αναβάθμισης από το 10.5.1 και μετά.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Τη γίδια..

2009-08-07T12:41:00.001+01:00

..απώλεια είχα και 'γω με το τελευταίο update στο macbook pro. Εξαφανιζόλ η airport card για μία ακόμη φορά. Άντε να τις κατοστήσουμε!

Η πλάκα είναι ότι ούτε με ethernet cable μπορώ να συνδεθώ, αφού έχει κολλήσει η βελόνα σε self-assigned IP. Το mini θα μείνει στην .7 για θα πάρω non-reversible ανάποδες σε περίπτωση που γίνει άφαντη και η δική του κάρτα.

Βγήκε και μούφα η παπάγια από το εκουαντόρ... Ούτε να βρίσω δε μπορώ. Πώς θα εκτονωθώ; Χρειάζομαι egkrateia management, επειγόντως.

Ο ένας πάνω στον άλλο

2009-08-06T21:15:00.001+01:00

Python Dorks

2009-08-05T19:24:00.003+01:00

Από τον αδελφό του Frasier, Νiles, μέχρι τον Hank Azaria (The Simpsons), τον Jay Roach (Austin Powers) και τους δημιουργούς του South Park, όλοι τους αποτελούν δείγμα του πλήγματος που επέφεραν οι Βρετανοί στην αμερικανική κοινωνία τη δεκαετία του '70 :).

Ο Πάπας και ο Μαϊκλangelo; Ε μα είναι σοβαρά πράματα αυτά;

«Φτου ξελευθερία!» πότε με το καλό;

2009-08-02T21:46:00.000+01:00

Athens is a sprawling, ugly, noisy, exhaust-filled mess of streets filled with nervous traffic jumping like rabbits when the lights go green and stopping with squealing brakes when they go red–and blowing horns when they go yellow.
[...]
It appears the Greeks take their past very seriously. They study ancient Greek archeology in their elementary schools for 6 years, having to take 10 hours of that subject every week. It is kind of ancestor worship, for they emphasize always how wonderful the ancient Greeks were–and worderful indeed they were. When you encourage them by saying, "Yes, and look how modern man has advanced beyond ancient Greeks"–thinking of experimental science, the development of mathematics, the art of Renaissance, the great depth and understanding of the relative shallowness of Greek philosophy, etc., etc.–they reply, "What do you mean? What was wrong with the ancient Greeks?" They continually put their age down and the old age up, until to point out the wonders of the present seems to them to be an unjustified lack of appreciation for the past.
[...]
What the Greeks are learning in school is to be intimidated into thinking they have fallen so far below their super ancestors.

– Letters, "What Do You Care What Other People Think?", Richard P. Feynman

Οι εντυπώσεις του Feynman, όπως τις αποτύπωσε σ'ένα γράμμα προς την οικογένειά του, γραμμένες κατά την τρίτη ημέρα της διαμονής του στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1980 ή 1981.

Ντιπ ντουγάνια

2009-07-30T23:19:00.012+01:00

«Χειροτονία γυναικών», «Γυναίκες ιερείς», περικαλώ; Καλέστε πάλι.

Και πώς θα περάσει η ιερέας το άβατον του Ιερού Βήματος; Εδώ κατά τις ημέρες της εμμηνόρροιας αι κορασίδες και αι γυναίκαι απαγορεύεται να εισέλθουν εις τον κυρίως ναό, διότι είναι ακάθαρτες. Άντε ν'ανάψουν κανά κερί στο νάρθηκα.* Αν τολμήσουν να προχωρήσουν εις τα ενδότερα διαπράττουν αμάρτημα! Όταν θα ρωτάνε οι πιστοί τον παπαδιό** που είναι η ιερέας, τι θ'απαντά; Έχει τα υδραυλικά της;

Αστειευόμεθα; Μα τίποτε δε λογαριάσανε.

Εμ το άλλο πού το πας; Άμα μπουν γυναίκες στο ιερό θ'αρχίσουν ν'αλλάζουν κανόνες (no μούσι για παράδειγμα), ν'ανακατεύουν την εσωτερική διαρρύθμιση, την αμφίεση, τη διακόσμιση… Θα τα κάνουν όλα ροζ! Και σατέν! Μη χειρότερα!

Όλα τα'χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε. Το καλημαύχι καλύτερα, για να είμαστε X.O./ΕτΕ*** compatible.

Η κα Δωροθέα Βακάλη «…μίλησε στο tvxs για το ρόλο των γυναικών στη διάδοση της πίστης». Καλή μου κυρία, κολοκύθια. Δίνετε το κακό παράδειγμα. Μέχρι πρόσφατα τα κορίτσια ήταν υπό την προστασία του κράτους. Δεν προβλεπόταν πλύση εγκεφάλου για τις μαθήτριες από τα δημόσια εκκλησιαστικά σχολεία (τ'αγόρια δυστυχώς είναι άτυχα). Όλα αυτά μέχρι την ανεκδιήγητη παρέμβαση του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων:

«Ενημερώνουμε ότι από τις διατάξεις που διέπουν τη λειτουργία εν γένει των σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης δεν απαγορεύεται η εγγραφή και μαθητριών. Γι΄ αυτό και θα πρέπει να γίνονται δεκτές αιτήσεις εφόσον δεν υπάρχει αντίρρηση από τη σχολική εφορεία. Σε περίπτωση άρνησης θα πρέπει να υπάρχει επαρκής νομική αιτιολόγηση.» – doe.gr

Πάλι καλά που κάποιοι μητροπολίτες σώζουν την κατάσταση την τελευταία στιγμή, απορρίπτοντας τις αιτήσεις.

Όλο ιδέες είμαστε. Ν'άξιζε καμιά από δαύτες δεκάρα, έστω τσακιστή, να 'ρχόταν το ισοζύγιο σαχλαμάρας / προόδου στα ίσα του σιγά σιγά. Χάλια τα βρήκαμε, χειρότερα θα τα παραδώσουμε. Ντιπ ντουγάνια.

* Μέρος χριστιανικού ναού, για τους αγεωγράφητους
** η παπαδιά, ο παπαδιός
*** Χριστιανοί Ορθοδόξοι / Εκκλησία της Ελλάδ0ς, για τους αδαείς

:/

2009-07-17T23:33:00.001+01:00

I hate him

Γούστα είναι αυτά..

2009-07-09T23:22:00.002+01:00

..και στη συγκεκριμένη περίπτωση το δικό μου και του σκύλου δεν ευθυγραμμίζονται ούτε με σφαίρες. Oύτε με μπουνιές.

Διαβάζω σε τούτη την ανάρτηση πόσο πολύ άρεσε του σκύλου η ταινία Martyrs. Σε αντίθεση με το σκύλο, δεν είμαι φαν του είδους. Παρ'όλα αυτά, η εκθειαστική περιγραφή μού κίνησε την περιέργεια. Υπέθεσα ότι για να περιγράφεται ως "σκοτεινή, μυστήρια, πρωτότυπη ... κλασσικό έργο του κινηματογράφου", η ταινία θα βρίσκεται σε επίπεδο cross-genre. Δε θα είναι μονοδιάστατα βίαιη για το splatter της υπόθεσης και μόνο. Έτσι, κάθισα ένα βραδάκι να τη δω τρώγοντας μπιφτέκια με πατάτες φούρνου.

Η γενική εντύπωση που μου προκάλεσε, με βάση τις αυξημένες προσδοκίες; Για τα μπάζα.

_S P O I L E R _ A L E R T_

(Αυτή τη φορά το επισημαίνω, αφού μου την είπανε (δικαίως) για το loophole. Νόμιζα πως ήμουν η μοναδική που έκανε δύο μήνες να δει το τέλος της σεζόν. Θorry.)

Πιο συγκεκριμένα, για όσο η Lucie ήταν ζωντανή, η πλοκή της ταινίας ψιλοάραξε στ'αυγά της. Δεν τσακίστηκε ιδιαίτερα να ξεδιπλωθεί το μυστήριο. Οι σκηνές, ωστόσο, ήταν clean-cut, καθαρές (αν βάλεις το αίμα στην άκρη...), ντόμπρες και αρκούντως παράφρονες.

Με το που μας αφήνει η Lucie για τόπους χλοερούς, αντί ν'αρχίσει επιτέλους να υφαίνεται η πλοκή της ταινίας μπας και ανέβει ο δείκτης ενδιαφέροντος, την πήρε τέτοια κατηφόρα που η βαρεμάρα πήγε σύννεφο. Μία παύση την χρειάστηκα, διότι σε κάποιο σημείο μου'ρθε μια gore-μμάρα (όταν τραβούσε η έξυπνη τα πριτσίνια απ'το κεφάλι της άλλης). Το και καλά μαρτύριο το πέρασα με fast forward αφού το (σαχλο)μυστήριο με ξενέρωσε, με αποκορύφωμα το τέλος το οποίο παίζει να είναι το πιο μάπα που έχω δει.

Δεν ξέρω, ίσως με το που εμφανίστηκε η θείτσα με το τουρμπάνι και τις αερολογίες της, έκανε ντου η υποσυνείδητη απέχθειά μου για οτιδήποτε μεταφυσικό (με την καρικατούρικη έννοια) και γκρεμίστηκαν οι όποιες ελπίδες να ισορροπήσει η ωμή βία με κάτι το πραγματικά ενδιαφέρον. Από 'κει κι έπειτα τα όσα τράβηξε η Anna δεν ήταν παρά ξερή (ούτε καν ψυχρή) βία στα μάτια μου. Άσε που εκτός από τη Lucie, κανένας άλλος χαρακτήρας δεν είχε βάθος πέραν χάρτινου ομοιώματος.

Σκέτη απογοήτευση.

Για να μην κλείσω στραβομουτσουνιασμένα, αντι-προτείνω David Lynch και Blue Velvet. Τρόμο δεν έχει (εξόν το αυτί στην αρχή), αλλά βλέπεις έναν Dennis Hopper που σε κάνει να θέλεις να του στρίψεις το λαρύγγι και μία Isabella Rosellini στην κοσμάρα της που παραμένει θεά παρ'όλη την απαράδεκτη περούκα.

To ban or not to ban?

2009-07-02T21:55:00.004+01:00

Μόλις έχω κατεβεί από το αεροπλάνο και εισέρχομαι στο διεθνές αεροδρόμιο του Ντουμπάι – πανικός από κόσμο, ζέστη, φοίνικες, επίχρυση, πομπώδης διακόσμηση τριγύρω. Μαγαζιά ανατολίτικης νοοτροπίας (βλ. προϊόντα που πωλούνται με το κιλό και όχι με το γραμμάριο όπως γίνεται π.χ. σε βρετανικά σουπερμάρκετ), σουβενίρ με εικόνες της ερήμου και αραβικών παραμυθιών, πληρώνεις με βρετανική λίρα και παίρνεις ρέστα εικονογραφημένα με λιχνάρι! Όσο να πεις, αν δεν έχεις βρεθεί στο παρελθόν σε παρόμοια ανατολίτικη γωνιά, ένα μικρό πολιτισμικό σοκ το παθαίνεις.

Περιφέρομαι στο αεροδρόμιο, ανάμεσα στον κόσμο. Οι συζητήσεις γίνονται σε σαφώς πιο ανεβασμένα ντεσιμπέλ σε σχέση με τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Καθώς διασχίζω τον κεντρικό διάδρομο, ανάμεσα στους ταξιδιώτες παίρνει το μάτι μου μαύρα κινούμενα σακιά. Βρίσκομαι στο χώρο των τροφίμων. Στο ψυγείο, η στήλη αριστερά προσφέρει νερό και αναψυκτικά, η στήλη δεξιά παγωτά, ενώ στα ενδιάμεσα ράφια κάθονται κυλινδρικά κουτάκια διαφόρων μεγεθών που περιέχουν χαβιάρι.

Πλησιάζει η ώρα για την επόμενη πτήση και κατευθύνομαι στην πύλη αναχώρησης. Η αίθουσα αναμονής μικρή δεν είναι, αλλά ο κόσμος είναι παστωμένος αφού περιμένουμε αεροπλάνο τρειών σειρών. Πιάνω μισό μέτρο τοίχου και περιμένω. Απέναντί μου βρίσκονται καθίσματα όπου κάθεται μια οικογένεια. Για την ακρίβεια, ο πατέρας είναι όρθιος, τα δύο, το πολύ δέκα ετών, παιδιά δεν είναι και πολύ δραστήρια λόγω κούρασης και κάθονται μαζί με τη μητέρα. Ο πατέρας δε φορά κελεμπία, τα παιδάκια είναι ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι, η μητέρα είναι ένα μαυροντυμένο πράμα.

Ο πατέρας συζητά με τη μητέρα. Οι μόνες ενδείξεις για το ότι η μητέρα λαμβάνει μέρος στην κουβέντα δεν είναι το στόμα ούτε τα μάτια. Είναι η κίνηση του κουκουλωμένου της κεφαλιού, ενώ με πιο έντονη παρατήρηση εντοπίζεις ότι η ευθεία που ξεκινά από το στενό, ορθογώνιο, ημιδιαφανές κόψιμο που καλύπτει τα μάτια της συναντά κάποιες στιγμές το ζεύγος ματιών του συζύγου της.

Ο μικρός παραπονιέται. Ο πατέρας τού μιλά αυστηρά και του ρίχνει ένα κοφτό βλέμμα. Το αγόρι πηγαίνει και κάθεται δίπλα στη μητέρα. Το κουκουλωμένο κεφάλι πάλι κουνιέται («Υπομονή αγόρι μου»; «Άκουσε τι λέει ο πατέρας σου παιδί μου»;). Έκφραση τρυφερότητας από τον μικρό, αγκάλιασε τη μπούρκα. Δέχθηκε ένα χάδι από το γάντι. Φιλί στο μάγουλο; Χάιδεμα μαλλιών; Χαμόγελο ότι σύντομα θα δούμε τα σύννεφα; Αίσθηση ζεστασιάς από άγγιγμα; Δέκα χιλιάδες λέξεις μέσα από μια ματιά; Χρώμα, μοτίβο, λουλούδι, κόσμημα; Κομματάκι αδύνατο μέσα από το μαύρο σακί.

Η μητέρα φορούσε μαύρο, _ολόσωμο_, ένδυμα. Μαύρο φόρεμα μέχρι το πάτωμα. Από πάνω μαύρη μπούρκα, ξανά, μέχρι το πάτωμα. Μαύρα γάντια πέρα από τον καρπό. Το μοναδικό σημείο που άφηνε (με το φωτονιόμετρο) το φως να περάσει επάνω στο δέρμα της, ήτανε μία λεπτή λωρίδα μαύρου πέπλου στη γραμμή των ματιών. Μύτη, στόμα, αυτιά, μαλλιά, λαιμός, χέρια, πόδια: καλυμμένα. Μαύρο σακί, επειδή μεγάλωσε σε κόσμο όπου έχει το δικαίωμα ελεύθερης (aka uni-choice) επιλογής. Αν επιλέξει να μην κουκουλωθεί από την κορυφή μέχρι το πάτωμα, ευθύνεται η ίδια. Δε φταίει το οξύ του κάθε αντάρτη αγωνιστή που θα βρει το δέρμα της και όχι τη μπούρκα.

Flash back στο πιο future:

Διαφωνώ με την προσέγγιση του Σαρκοζί. Θεωρώ πως οφείλουμε να καταργούμε τα όποια σύμβολα υποταγής ασκώντας προπαγάνδα. Πόσο άσχημα χτυπάει η λέξη. Κι όμως ορίζεται ως

«η συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια διάδοσης [...] ιδεών και απόψεων με σκοπό τον επηρεασμό της συνείδησης της κοινής γνώμης προς συγκεκριμένη κατεύθυνση και με συγκεκριμένους στόχους» – Tριανταφυλλίδης On-Line

Αν αντί για '[...] = «πολιτικών, θρησκευτικών κλπ.»' εστιάσουμε στη διάδοση «ελεύθερων, ανθρωπιστικών κλπ.» ιδεών, μοιράζουμε σπόρους ανθρωπιστικής μόρφωσης και παιδείας. Χρειάζεται βέβαια να διαθέσουμε παραπάνω χρόνο και κόπο. Αλλά βλέπεις είναι πιο εύκολο να πεις «απαγορεύεται» και (να νομίζεις πως) καθάρισες στο άψε σβήσε, από το να καθίσεις και να δουλέψεις για να καταστρώσεις ένα σχέδιο θετικής επιρροής βάσει π.χ. της χάρτας των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Όταν εγώ σου τη λέω επειδή είσαι ανελεύθερος και στο επόμενο δευτερόλεπτο σου βγάζω μία πινακίδα να! 'ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ το χ αντικείμενο ως σύμβολο ανελευθερίας', θα με πάρεις στα σοβάρα ή θα μου πετάξεις παπούτσι; Έχω καταφέρει να σε πείσω ότι το κάνω για το καλό σου ή μόλις έπαιξα ματ στον εαυτό μου; Τι να πω, μου φαίνεται στραβό.

ΥΓ.: eστορίες από Ovi σχετικές με τις παντόφλες του προηγούμενου άρθρου.

Τα στιλό είναι σαν τους αναπτήρες..

2009-06-30T13:11:00.002+01:00

..έτσι και δανείσεις ένα, εξαφανίζεται.

Το μολύβι παραμένει άσχετο.

Στη γιαγιά μου να ανέθετα γνωμοδότηση περί ηλεκτρονικού απορρήτου, τέτοιες παντόφλες δε θα εκσφεδόνιζε [1, 2].

Επιπλέον, τι επιχειρηματολογία, τι ~~νομ/λογ~~-ική συνέπεια σκέψης είναι αυτή [3]! Ούτε από τρίχρονο...

Twice

2009-06-06T23:47:00.006+01:00

Να μην αφήσουμε τη νύχτα να κλείσει χωρίς μουσική.

Η βραδιά της φωτογραφίας είναι από τις περασμένες χριστουγεννιάτικες διακοπές και απεικονίζει τα νερά του ποταμού Ness, με την παγωνιά να κρύβεται κάπου στην ατμόσφαιρα.

Little Dragon: (2007) Twice

Loophole

2009-06-06T23:32:00.000+01:00

Ως συνήθως με καθυστέρηση αρκετών εβδομάδων, παρακολούθησα μαζεμένα τα τελευταία επεισόδια της σειράς Lost για τη σεζόν που τελείωσε. Έχω πλέον πάθει ανοσία στα κουφά που εμφανίζει καθ'οδόν αυτή η σειρά. Τα συμπτώματα βέβαια εξακολουθούν να υπάρχουν, μόνο που εκδηλώνονται σε σημαντικά πιο ήπιο βαθμό. Π.χ. με το που πέφτει κάτω πυροβολημένος ο Φάραντεϊ απλώς κοιτάζω στιγμιαία το ταβάνι, γυρίζω στην οθόνη, φωνάζω «μας δουλεύεις;;;» και αυτό.

Επίσης έχω σταματήσει τις εικασίες, διότι δεν έχω εμπειρία σε ταξίδια στο χρόνο πέρα από την ταπεινή διαφορά λίγων ωρών, οπότε δε γνωρίζω τους κανόνες που διέπουν τη χρονομεταφορά σε άλλες δεκαετίες. Εκεί που αναρωτιέσαι πού θα την πάνε την υπόθεση, πόσο ακόμη μπορούν να την τραβήξουνε, πετάνε μέσα καμιά δεκαριά αποσπασματικές, φαινομενικά άσχετες, δίλεπτες ιστορίες, στις οποίες θα επιστρέψουν μετά από κάτι μήνες όταν θα έχω ξεχάσει τι απέγινε τελικά με τον Locke ή ότι τη Juliet τη λένε Juliet. Για άλλη μια φορά πάντως, η Juliet ήταν αυτή που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους κι ανατινάχτηκε το άιλανντ ή τουλάχιστον έτσι θα νομίζουμε μέχρι το ξεκίνημα του επόμενου κύκλου.

Ένα ακόμη σημείο σύγχυσης..

2009-06-06T12:02:00.004+01:00

..για τους απανταχού Α* αυτή τη φορά.

Από το άρθρο του tvxs.gr, «Και η Ελλάδα μεταξύ των χωρών που απορρίπτουν τη θεωρία της εξέλιξης»:

«Είναι ντροπή να μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα ότι κατάγονται από ένα κτήνος»

Πρώτον, δεν εστιάζω στα «Ελληνόπουλα», διότι ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης συναντάται σε Α ανεξαρτήτως εθνικότητας.

Δεύτερον, η υπογράμμιση της λέξης «κτήνος» είναι δική μου.

Τρίτον, η χρήση της λέξης «κτήνος» στην παραπάνω φράση μού δημιουργεί το εξής ερώτημα, το οποίο θέτω θεωρώντας ότι έχω απέναντί μου συνομιλήτρια - αυθαίρετη η επιλογή, μπορεί κάλλιστα ν'απευθυνθεί σε άντρα ή ερμαφρόδιτο:

Από κι ως πού μωρή** κυράτσα βλέπεις αφ'υψηλού ολόκληρη την υφήλιο και τοποθετείς τον άνθρωπο ξέχωρα από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο; Κατά τη διαμόρφωση της πεποίθησής σου έχεις λάβει υπ'όψη σου περιστατικά σαν και αυτά;***

Σχολιάζοντας το βασανισμό των ζώων εδώ, κάποιος γράφει:

Οταν εγω λεω οτι ειμαστε ΟΡΘΙΑ ΒΟΔΙΑ!!! Βασικα δεν υπαρχει περιγραφη για καποιον "ανθρωπο" που κανει αυτα που βλεπουμε στις φωτο και μπορει μετα να πιει ησυχος το καφεδακι του η ακομα και να διασκεδαζει κανοντας αυτα που ειδα στο συγκεκριμενο blog!! ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!

Μα ακριβώς το αντίθετο ισχύει!
*(%^£$@(^&#&^$*)_! Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος δε συνειδητοποιεί το εξής εξόφθαλμο:

_ΜΟΝΟ_ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ!!!

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη ζούγκλα. Έχει δει κανείς τίποτε λιοντάρια να ξεβολεύονται από την ξάπλα τους και να τρέχουν στα λιβάδια για να βρουν μμμμμ... ας πούμε καμηλοπαρδάλεις ή ελεφαντάκια να διαμελίσουν;!;!; Βιολόγος δεν είμαι, αλλά απ'όσο ξέρω η επιθετικότητα στο λοιπό ζωικό βασίλειο (i.e. πλην Α) εκδηλώνεται για λόγους επιβίωσης, απόκτησης τροφής ή άμυνας. Άμα είσαι ύαινα και χώνεις τη μούρη σου στο κουφάρι της ζέβρας που μόλις σκότωσε και μασουλάει η λέαινα, ε πας γυρεύοντας να σου 'ρθει καμιά ξανάστροφη νυχιά, αφού η λέαινα, εκτός από λαχανιασμένη απ'το κυνήγι, έχει λυσσάξει της πείνας.

Ακόμη και η όρκα – είδος δελφινιού που είναι επίσης γνωστό με την ονομασία «φάλαινα δολοφόνος» – που κυνηγάει ό,τι να'ναι από ρέγγες, φώκιες & καρχαρίες μέχρι φάλαινες, γλάρους & ελάφια (!), επιτίθεται (απ'όσο έχω διαβάσει τουλάχιστον) για να φάει. Ο άνθρωπος ωστόσο της κότσαρε την ταμπέλα «φάλαινα δολοφόνος», δίχως να αντιλαμβάνεται τα δικά του χάλια, που σκοτώνει για την πλάκα του, τη θρησκεία του, την εθνικότητά του, το πετρέλαιό του, το κέρατό του, το χωράφι του, το χωράφι τού διπλανού του... με τη λίστα να συνεχίζεται κι άλλο, τόσο που αν τυλιχθεί σε ρολό χαρτιού υγείας, η διάμετρος του κυλίνδρου είναι ικανή να ξεπεράσει τη διάμετρο της Γης!!!!!!

Άι στα τσακίδια, εικοστοπρωτοαιωνιάτικα #%$^&*(&*)(_$%*.

ΥΓ.: Ο Γιώργος Καρατζαφέρης με τα λεγόμενά του:

Ποιο είναι το όραμά μου στην πολιτική. Δεν είναι κάτι πολύπλοκο. Ένα στόχο έχω: να ξανακάνω την Ελλάδα ελληνική!

επιβεβαιώνει τα γραφόμενα**** του Μανδραβέλη:

Σε ένα ήδη περίπλοκο κόσμο η προοδευτική πρόταση προσθέτει πολυπλοκότητα. Ο σεβασμός, για παράδειγμα, των δικαιωμάτων των μεταναστών ή των μειονοτήτων, προσθέτει πολυπλοκότητα, ακόμη και σε επίπεδο διοίκησης. ... Για την συντήρηση τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα. Αρκεί να δείξει το υπάρχον και να φοβίσει για το μέλλον. Μπορεί να κλείσει και το μάτι στην οπισθοδρόμηση, μιλώντας για «αναλλοίωτες αξίες, του έθνους» και για τον «παλιό καλό καιρό, που τα πράγματα ήταν αγνά και απλά».

... η συντηρητική [πρόταση] εμφανίζεται πάντα συγκεκριμένη. ...

* Α (α, όχι άλφα. Α να χάσκει το στόμα για να παίρνει περισσότερο αέρα το κεφάλι...): συντομογραφία του μεγάλου και τρανού και θείου και ανώτερου πλάσματος όλων, του ΑΝΘΡΩΠΟΥ
** Δεν πρόκειται για τον υβριστικό τύπο που έχει σκοπό να προσβάλλει, αλλά για το επίθετο, συνώνυμο του ανόητος.
*** Βρήκα το σύνδεσμο σε μία ανάρτηση του Στάθη Παναγιωτόπουλου.
**** Τα οποία διάβασα σε μία αναδημοσίευση που έκανε ο Νίκος Δρανδάκης.

Ώρες ώρες σκυλοβαριέμαι να εμπνέομαι τίτλους

2009-06-03T13:15:00.002+01:00

Μου θυμίζει Ελ Πάσο στο πιο τιρκουάζ. Κάπου εκεί μπλέκει και ο Ζορό μαζί με τον Καλό. Τέλος, στην καταχώρηση με key 'Man With No Name' έχω σα value τον trancά dj. Σκέτος αχταρμάς.

Το νόημα του ποστ είναι: ένα ακόμη στιγμιότυπο από τη Λισαβόνα, σε μη ενυδρειακό φόντο αυτή τη φορά. Η κολόνα βγάζει μάτι λόγω παραμόρφωσης, αλλά είναι που ήθελα ολόκληρο το κτίριο στη φωτό.

Ροζ

2009-05-31T11:51:00.001+01:00

Wishful Thinking

2009-05-29T13:57:00.004+01:00

Vaccine: (2007) Wishful Thinking / Signal to Noise

Git: αναίρεση add πριν το αρχικό commit

2009-05-25T14:29:00.003+01:00

Μόλις

έχω δημιουργήσει ένα git repository στο root κατάλογο ενός Eclipse (multi)project,
έχω φτιάξει τη λίστα στο αρχείο .gitignore με τους καταλόγους/αρχεία που δε θέλω να κάνει track το git
κι εκτελώ add στο repository.

Ωραία, τα αρχεία κώδικα προστέθηκαν στο index του repository tree. Πριν κάνω το αρχικό commit, ελέγχω ξανά το status του repository οπότε και βλέπω ότι ξέχασα να εξαιρέσω τον κρυφό κατάλογο .metadata που χρησιμοποιεί το Εclipse για το workspace του. >:| δεν το θέλω εκεί πέρα.

Ψάχνω πώς μπορώ ν'αναιρέσω tracking αρχείων στο git και πέφτω πάνω σ'ένα μήνυμα του Linus, όπου εξηγεί για ποιο λόγο είναι ασύμφορη & βλακώδης η τακτική tracking σε επίπεδο αρχείου από ένα versioning control system, καταλήγοντας:

In other words, I'm right. I'm always right, but sometimes I'm more right than other times. And dammit, when I say "files don't matter", I'm really really Right(tm)

:)

ΥΓ: Τελικά, λύση στο πρόβλημά μου βρήκα σε αυτό το thread. Σ'εμένα δούλεψε το εξής:

$ git rm -rf --cached .metadata/

MBP: η παραλαβή

2009-05-24T23:17:00.002+01:00

Την περασμένη Πέμπτη:

Λοιπόόόν, κάθομαι σ'ένα καφέ απέναντι από το apple store της Γλασκόβης και γράφω στο xPad, αφού το Free Public WiFi δε μου μοιράζει μία IP της προκοπής για να συνδεθώ στο ίντερνετ. Δεν έχει πολύ ώρα που έβγαλα την απόδειξη από την παραλαβή του macbook pro μου, να τη σκανάρω για πολλοστή φορά μαζί με τη φόρμα επιβεβαίωσης εργασίας από το Genius Bar.

Το γραφείο της δουλειάς κατοικείται από ένα παλιό (αραχνιασμένο κι αυτό) PC, φορτωμένο μ'ένα image-κονσέρβα που τρέχει Win XP. Σπίτι εδώ και δυο βδομάδες έχω το mac mini, κομπλέ με όλα τα συμπράγκαλά μου (data & apps). Για σήμερα έχω την πολυτέλεια να επιλέξω, πάω γραφείο ή μένω σπίτι; Δεν τίθεται δίλημμα, μένω στο σπίτι.

Το περασμένο Σάββατο έδωσα το φορητό για επιδιόρθωση, για δεύτερη φορά μέσα σε δύο βδομάδες, αφού η αλλαγή της μητρικής απεδείχθη τελικά μισοδουλειά. Επειδή το σήμα της O2 αρνείται να μας κάνει τη χάρη να εισέλθει στα ενδότερα του διαμερίσματος, το κυνηγάμε από τα παράθυρα. Παρκάρω, λοιπόν, το κινητό στο περβάζι και περιμένω τηλεφώνημα από το apple store. Κατά τις δυόμιση το μεσημέρι περνάω μία βόλτα από το παραθύρι (η εκατοστή από το πρωί) και βλέπω μήνυμα στο voice mail.

Με ψιχάλα έφυγα από το Εδιμβούργο, με ψιχάλα έφτασα στη Γλασκόβη (και στο ενδιάμεσο, έξω από το τρένο, εναλλάξ ήλιος & ψιλή βροχή). Ανεβαίνω στο δεύτερο όροφο και μπαίνω στην αναμονή για εξυπηρέτηση. Λίγα λεπτά αργότερα, το genius παιδί που είναι αγχωμένο γιατί δίνει μάθημα αύριο, ξετυλίγει το μηχάνημά μου. Φωτογραφική μνήμη δεν έχω, αλλά αντικείμενα που μεταχειρίζομαι από κοντά συνήθως τα θυμάμαι μέχρι (προ-, να μην είμαστε και απόλυτες) τελευταίας λεπτομέρειας. Στο πάνω μέρος του φορητού, δίπλα από το μήλο, βλέπω ένα σημαδάκι. Κατά τα λοιπά, το φορητό φαίνεται ok.

Αφού έλεγξα το μηχάνημα (φόρτωμα os x, 3GB μνήμης στο system profiler, κλπ.) και υπέγραψα τη φόρμα παραλαβής, ρωτώ ποιο ήταν το πρόβλημα. Εκτυπώνει ένα μακρινάρι και μου το πασάρει για απόδειξη. Πρώτο κομμάτι στη λίστα φιγουράρει νέα logic board, ήτοι νέα mac address (έτσι όπως πάμε θα τους 'κατοστήσουμε τους back-up dirs σκέφτομαι).

Το Time Machine αναγνωρίζει ένα μηχάνημα με βάση τη διεύθυνση mac της ethernet κάρτας. Επομένως, φτου κι απ'την αρχή, back-up ολόκληρος ο σκληρός για τρίτη φορά ^(*£&$)(@£*. Μάλλον θα σβήσω το δεύτερο back-up ν'ανασάνει ο δίσκος. Διότι η εναλλακτική, για να συνεχίσει το Time Machine να κρατά αυξητικά αντίγραφα σε back-up που δείχνει διαφορετικό μηχάνημα, απαιτεί οινομαγειρέματα, με μπόλικα χικ και άμα ελεήσει να δουλέψει.

Επόμενο κομμάτι στη λίστα είναι καινούρια οθόνη :!?!? Ό,τι ξέρεις, δεν ξέρω. Πώς γίνεται η οθόνη να προκαλεί βραχυκύκλωμα, δεν κατέχω. Η παλιά (glossy) οθόνη είχε, για άγνωστο λόγο, παγιδεύσει (βλαμμένα) σωματίδια σκόνης που δε ξεκουμπίζονταν όσο άζαξ (sic) κι αν έριξα. Επειδή μου φαίνεται τραβηγμένο το σενάριο, ανοίγω τον browser για να εξετάσω την οθόνη σε άσπρο φόντο. Τελικά αυτή όντως δεν είναι η οθόνη μου. Καλά θυμόμουν ότι δεν υπήρχε σημαδάκι δίπλα στο μήλο. Κουφάθηκα.

Ακολουθεί το ανεμιστηράκι απ'τα αριστερά, επιδιόρθωση hardware επιπέδου 2 (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), φτάσαμε στο συνολικό ποσό, μετά φόρων, €890 περίπου. Με ψύχραιμους υπολογισμούς, το μαλλί βγήκε στα €1360 συνολικά (δύο μητρικές, μία οθόνη, ένα ανεμιστηράκι και κάτι άλλα ψιλά)! Τώρα μένει να χτυπήσει ο σκληρός, να τον αλλάξουν κι αυτόν και μου έχουν αγοράσει καινούριο μηχάνημα.

Συφεννάκι μου λαμπρό, φέξε τη φωτό

2009-05-19T12:21:00.010+01:00

Η εικόνα είναι από ένα περσινό φωτο-πρότζεκτ τραβηγμένη πριν κανά εξάμηνο, εξού και το κιτρίνισμα. Απ'την πολυκαιρία είναι... Να πω την αλήθεια, δεν ξέρω πώς η συγκεκριμένη φωτογραφία βγήκε σε κίτρινο, αφού τραβήχτηκε μες στη μαυρίλα (βράδυ με κλειστές κουρτίνες, τα φώτα δωματίου σβηστά και μακριά από το παράθυρο κοντά στο οποίο βρίσκεται στύλος της scot-ΔΕΗ). Επιπλέον τα φλας δε φορούσαν gel, οπότε έδιναν καθαρό λευκό φως. Ναι, δεν είπα το κυριότερο. Το υλικό στη φωτογραφία είναι εκ φύσεως λευκό, λευκό σα χλωριούχο νάτριο.

Μέχρι στιγμής παραμένει η μοναδική προσπάθεια ενασχόλησής μου με εξωτερικά φλας, τα οποία δίνουν εξαιρετικά αποτελέσματα σε όποιον ξέρει να τα δουλεύει (αχεμ, άρχισα να μου ρίχνω και μπηχτές). Για την ιστορία, το συφεννάκι είναι ελαφρώς πειραγμένο με Aperture. Προστέθηκε θόλωμα στις άκρες για να γίνει πιο αφράτο. Η υπόλοιπη ιστορία βρίσκεται στο flickr, ενώ κάπου στο φορητό βρίσκεται ένας φάκελος με παραλειπόμενα στιγμιότυπα από το ίδιο πρότζεκτ (τώρα πού βρίσκεται ο φορητός, η Apple και η μητρική του).

Προσθήκη:
HOW FASCINATING! Κοτσάνα έγραψα. Υπήρξε στιγμιότυπο με τσίου απόχρωση, μόνο που δεν είναι το άνωθεν, αλλά το νούμερο τρία κάτωθεν. Το άνωθεν, όπως εξακρίβωσα ψάχνοντας στο macbook pro (που πήρα τελικά πίσω ζωντανό & ανανεωμένο :)), το μαγείρεψα στο Aperture ολοκληρωτικά (σουλούπωμα & ισορροπία λευκού).

Οι παράμετροι που παίζουν στις εικόνες 1-4 είναι το σημείο εστίασης του φακού και η θέση του φλας, χωρίς αυτή τη φορά να έχει βάλει το χεράκι του κανένα Aperture. Π.χ. στην εικόνα (1) η μηχανή είναι ανεστίαστη (όχι ότι είμαι ελαφρώς γκαβή...), στη (2) το φως έρχεται από ψηλά, ενώ στην (4) το φλας είναι ξαπλωμένο για να έρθει στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο με το αλάτι και να δημιουργηθούν πιο εμφανείς σκιές ανάμεσα στα βουναλάκια.

Στην ακόλουθη φωτογραφία (ας πούμε ότι) φαίνεται το σκηνικό της φωτογράφισης:

λίγο αλάτι επάνω σε μία επιφάνεια κοπής κουζίνας,
το φλας στ'αριστερά να φοράει μία κουμούτσα φτιαγμένη από καλαμάκια (η οποία βοηθάει στην καλύτερη διάχυση του φωτός, όπως μας εξηγούν οι ειδικοί στο πρώτο και δεύτερο μέρος του DIY άρθρου),
η άλλη κουμούτσα φακός+αλεξήλιο (ή παρασολέιγ ή lens hood όπως μου φαίνεται ότι θα συνεχίσω να το λέω) και
το καλώδιο απελευθέρωσης κλείστρου (shutter release cable - τι είναι και πώς το φτιάχνει ένας τύπος που'χει φάει την DIY πετριά).

Mac mini: αναβάθμιση μνήμης

2009-05-15T22:39:00.004+01:00

Καθώς περνάνε τα χρόνια κακομαθαίνω όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα η παραμικρή καθυστέρηση στην απόκριση του υπολογιστή να μου τη δίνει. Το μοντέλο mac mini που αγόρασα έρχεται με 1GB μνήμης. Αμελητέα δεν τη λες. Παρ'όλα αυτά αν πλακώσουν πολλές βαριές εφαρμογές μαζί, εμφανίζονται στιγμιαία κολλήματα. Το mini σηκώνει μέχρι 4GB... Γιατί να πάνε χαμένες οι προσφερόμενες υποδοχές; Κρίμας είναι.

Παραγγελία από την crucial ενός ζεύγους 4GB και αναζήτηση οδηγού για αναβάθμιση μνήμης σε mac mini. Πρώτα ελέγχουμε το ifixit όπου, φυσικά, υπάρχει σχετικό άρθρο.

Να χαρείτε, αν δεν έχετε μεταλλική σπάτουλα (putty knife) μην επιχειρήσετε να ανοίξετε το mini με τίποτα μαχαίρια κουζίνας, θα πονέσει το φυλλοκάρδι σας (όχι ότι το δοκίμουγκούχου χου). Αποφάσισα να περιμένω μέχρι το επόμενο πρωί, οπότε και πετάχτηκα σφαίρα στο hardware store ν'αγόρασω μία σπάτουλα.

Ψάχνοντας λίγο παραπάνω, βρήκα τις οδηγίες και σε βίντεο, το οποίο μου έλυσε αρκετές απορίες σχετικά με το πώς στα κομμάτια θα μπω μέσα στο... tower του mac mini χωρίς να χρειαστεί να ξεβιδώσω; Διότι άλλο είναι να διαβάζεις τα βήματα και άλλο να βλέπεις τις οδηγίες στην πράξη.

Το βίντεο κάνει λόγο για μία διαδικασία 40 λεπτών. Να δεις πώς πάει η παροιμία, όποιος δεν έχει μυαλό έχει... σπάτουλα! Μέσα σε 40 λεπτά ανοιγόκλεισα το mac mini δύο φορές, καθώς το δεύτερο ντιμάκι δεν έκανε κλικ την πρώτη φορά. Έπρεπε να το ζουλήξω υπό μεγαλύτερη γωνία για να εφαρμόσει σωστά στην υποδοχή.

Μετά το τελικό κλείσιμο απέκτησα βιονική ακοή, αφού νόμιζα πως ξεβόλεψα το ανεμιστηράκι και το άκουγα να διαμαρτύρεται. Πλέον, αρκετές ημέρες μετά την επέμβαση, δεν ακούω. Του mac mini. Το ανεμιστηράκι.

Πέρα από αθόρυβο, το κουτί είναι zip-αρισμένο αφού μετρά διαστάσεις μόλις 16.5cm x 16.5 x 5cm. Πώς γίνεται αυτό; Αρκεί μια ματιά στο τούβλο που συνοδεύει το mini, το οποίο στην ουσία είναι ένα εξωτερικό τροφοδοτικό. Πρακτικότατη σχεδιαστική επιλογή, η απόφαση να διαχωριστεί το desktop από το socket μέρος του υπολογιστή. Αμέ, το επικροτώ *και* εγώ.

Τελειώνω αυτό το μοναδικά ορίτζιναλ ποστ με ιησουδέσποινες, αφού οι firewire θύρες στην καινούρια μητρική που περάσανε τα τζινιουσμάνια σε το λάπτοπ μού κάνουν κόνξες. Φόρεσα αρκετές γκριμάτσες τρόμου, μέχρι να βρω το λόγο που το Time Machine έβγαζε fail. Άντε πάλι αύριο, τρέχα στη Γλασκόβη. Ελπίζω ο καιρός να μην είναι μούχλας όπως σήμερα και να μη χρειαστεί ν'αποχωριστώ το λάπτοπ για περισσότερο από μία εβδομάδα.

βάλω Πάλι ! ξέχασα να τίτλο

2009-05-11T17:16:00.006+01:00

Ο C. ήρθε στο Εδιμβούργο από τη Μπαρσελόνα για μερικούς μήνες, στα πλαίσια ενός προγράμματος συνεργασίας μεταξύ ευρωπαϊκών πανεπιστημίων. Όταν τον ρώτησα να μου μιλήσει για την πόλη του, μου απάντησε χλιαρά 'Ωραία είναι.'. Συνεχίσαμε την κουβέντα συνειδητοποιώντας πόσο λίγο συνήθως γνωρίζουμε ή μπαίνουμε στον κόπο να εξερευνήσουμε τον τόπο στον οποίο κατοικούμε μόνιμα.

Επιβεβαιώνω κι εγώ με τη σειρά μου τον κανόνα, αφού δεν έχω γυρίσει το Εδιμβούργο με την ίδια φιλοδοξία που έχουν οι... τουρίστες (μιλώ για τους άλλους, που ενδιαφέρονται να επισκεφτούν όσο το δυνατόν περισσότερα αξιοθέατα-πάρκα-ενυδρεία-μουσεία-εκθέσεις-μνημεία-τελεφερίκ γίνεται, όχι για εκείνους που γίνονται λιώμα στα πιο χάι ή χικ στέκια του εκάστοτε προορισμού).

Τέλος πάντων, η φωτογραφία είναι μία άποψη της γέφυρας North Bridge που βρίσκεται στην ανατολική περιοχή του Εδιμβούργου, από το σημείο όπου πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου στην πόλη, ένα παγωμένο, κατάμαυρο κι ερημωμένο απόγευμα Νοέμβρη (είχε ψοφόκρυο, μελιτζανί σκοτάδι – διότι άμα γράψω 'μαύρο' θα είναι, εκτός από κοινότοπο, πλεονασμός – και κανέναν τριγύρω να ρωτήξω από πού πάνε για το ξενοδοχείο μου). Το γιοφύρι είναι περίπου δυόμιση αιώνων και μηδενικής λοιπής τουριστικής αξίας :p.

Έχουμε πάντοτε backup σε data και σε hardware II

2009-05-09T16:37:00.001+01:00

Συνέχεια του πρώτου μέρους:

Θυμάσαι που όταν ήσουν μικρό, μία ολόκληρη ώρα φαινόταν ΤΕΡΑΑΑΑΑΣΤΙΑ; Τα λεπτά δεν κυλούσαν με τίποτα και οι δείκτες έμοιαζαν να είναι κολλημένοι με βενζινόκολλα; Ε, για πότε μπήκα στο τρένο και 50 λεπτά αργότερα άκουγα το καλωσόρισμα στο σταθμό της Γλασκόβης, χαμπάρι δεν πήρα.

Το apple store της Buchanan Street απέχει μόλις λίγα βήματα από το σταθμό, οπότε υπήρχε αρκετός χρόνος για μια γύρα στο κατάστημα. Όλα τα προϊόντα της Apple είναι αραδιασμένα για τον κόσμο να τα περιεργαστεί από κοντά. Διαθέτουν όμως τόσες πολλές συσκευές για επίδειξη, που λες κρίμα είναι. Δώσε μου ένα φορητό δε θα πάει χαμένο, θα πιάσει τόπο στο υπόσχομαι! :/

Σκεφτόμουν τι θα κάνω χωρίς το macbook, αφού αυτός είναι ο κύριος υπολογιστής μου. Βασικά είναι ο μοναδικός υπολογιστής (μαζί με το os x λειτουργικό) πάνω στον οποίο δουλεύω (γραφείο, σπίτι). Έχω πλήρες αντίγραφο του σκληρού μέσω Time Machine, αλλά δεν έχω δεύτερο μηχάνημα να το ρίξω μέσα και να συνεχίσω την επόμενη μέρα τις δουλειές μου σα να μη συνέβει τίποτε. Υπάρχει ένα PC κάπου καταχωνιασμένο στο σπίτι. Ακόμη ξηλώνω τα windows και περνάω ubuntu... Η λύση αυτή δεν θα προσφέρει 100% επαναφορά στο καθημερινό workflow, αλλά για προσωρινή εναλλακτική είναι χίλια anti-* λιγότερα σε σχέση με τα windows (ούφ... η μούρη μέχρι το πάτωμα :().

Καθόμαστε στο bar και λέμε τον πόνο μας στο genius που μας υποδέχθηκε. Αποφύγαμε το ρεζιλίκι, γιατί το φορητό όντως δε φόρτωσε τίποτα πέρα από τη λευκόγκριζη οθόνη... Το genius παίρνει το macbook pro για περαιτέρω εξέταση εις τα ενδότερα και επιστρέφει με δύο πιθανούς λόγους για το πρόβλημα και μία ερώτηση. Είτε ευθύνεται η οθόνη (;) είτε η μητρική (ναι μμμ... σνιφ). Ο σκληρός είναι μια χαρά. Η οθόνη στοιχίζει γύρω στα 350€, ενώ η αντικατάσταση της μητρικής είναι πιο ακριβή. Όπως και να 'χει θα παραγγείλει και τα δύο κομμάτια. Ακολουθεί η ερώτηση.

Εγγύηση έχει το μηχάνημα; Όχι του λέω. Έχει μου λέει. Δεν του ξαναλέω όχι γιατί παθαίνω ένα kernel confusion. Άνθρωπέ μου (λέω από μέσα μου) το αυτό είναι δυόμιση ετών, από πού κι ως πού έχει ακόμη εγγύηση; Ξαναελέγχει το serial number... η επισκευή θα γίνει δωρεάν μου λέει. 7-10 ημέρες γράφουμε στα χαρτιά, αλλά συνήθως παίρνει λιγότερο να διορθώσουμε το πρόβλημα, ok; Uuuh oook!;!;

To apple store είναι δυόροφο. Μία κυκλική πλέξιγκλας σκάλα συνδέει το ισόγειο όπου υπάρχουν οι συσκευές, με το τμήμα εξυπηρέτησης και μερικά ακόμη σταντ στον πρώτο όροφο. Καθώς περιφερόμουν στο ισόγειο, πριν ανεβώ στο μπαράκι, επεξεργάστηκα τα unibody... πέρασα από τα iMac... χάθηκα μπροστά σε μία cinema display (για να ταξιδέψει το βελάκι από τη μία άκρη στην άλλη πρέπει να πάρει το μετρό ή να καβαλήσει ποδήλατο!)... είδα το φουσκωτό Mac Prο... το Mac Mini δεν το πήρε το μάτι μου πουθενά.

Κατεβαίνοντας με τα χαρμόσυνα νέα της ~~ανύπαρκτης~~ εγγύησης, κάτι με γαργαλάει. Γυρίζω πίσω, δε βλέπω τίποτα. Προχωρώ στην άλλη άκρη του ισογείου και βρίσκω κρυμμένο, κάτω από μία τριαντάρα οθόνη, το mac mini να κάθεται ήσυχο ήσυχο κι ένα καρτελάκι από δίπλα να γράφει 550€ για τη λάιτ έκδοση. Κάνω να φύγω, αλλά δεν απομακρύνομαι ακόμα. Η μητρική, που ~~για άγνωστο λόγο~~ δε θα χρειαστεί να πληρώσω, στοιχίζει περίπου όσο αυτό το κουτάκι :|. Το κοιτάζω από 'δω, το σηκώνω από 'κει, βάζω το αυτί μου δίπλα του. Τελικά το αφήνω στην ησυχία του και φεύγω... προς την κατεύθυνση του ταμείου.

Ώστε με τη φοιτητική έκπτωση βγαίνει στα 500€... μάλιστα. Μπορώ να έχω ένα; :D

Ποια κούτα; Το mac mini έρχεται σε συσκευασία πάνμικρη, τόσο συμπιεσμένη που αν δεν πιάσεις το κουτί να δεις ότι ζυγίζει καμπόσο, νομίζεις ότι σε πιάσανε κότσο.

Επιστροφή στο σπίτι μ'ένα χαμόγελο μέχρι τ'αυτιά κι ένα νέο κατοικίδιο αγκαλιά. Μεταφορά του backup από τον εξωτερικό σκληρό στο mac mini (από λογαριασμό μέχρι εφαρμογές με το Migration Assistant) και είμαστε έτοιμοι. Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν τόσο φορτωμένες στη δουλειά που: 'χειρότερη εβδομάδα δε μπορούσε να βρει το φορητό μου να χαλάσει' / 'η απόφαση ν'αγοράσω το mac mini μ'έβγαλε λάδι'.

Για τα πρακτικά, Κυριακή απόγευμα άφησα το macbook στο apple store και μου τηλεφώνησαν την Τετάρτη ότι είναι έτοιμο για παραλαβή. Η απόδειξη γράφει ότι θα πλήρωνα 470€ αν δεν ~~μα δεν έχω~~ είχα εγγύηση. Μεταξύ μας, άνοιξα τα κιτάπια μου και δε βρήκα πουθενά να έχω αγοράσει apple care. Δεν παραπονιέμαι, απλώς έχω πεθάνει στην περιέργεια πώς γίνεται στο σύστημά τους το φορητό μου να φαίνεται ότι είναι ακόμη υπό εγγύηση.

* -virus/spyware/malware/etc.

ΥΓ.: Ολόκληρη η φωτογραφία σήμανσης του κουκουλοφόρου (aka mug shot)...

Έχουμε πάντοτε backup σε data και σε hardware I

2009-05-08T02:03:00.001+01:00

Σάββατο βράδυ είναι, ξενυχτώ χαζεύοντας στο GoogleReader. Σε κάποια φάση το φορητό (ένα macbook pro 2^ης γενιάς) στράβωσε: άρχισε να παράγει ένα συνεχές, άναρθρο, σκρατς, σκρατς, scrατς, scratch, scratch... + ταυτόχρονα κόλλησε το σύμπαν.

No worries, restart κι ενώ το laptop βρίσκεται σ'εκκίνηση, προσπαθώ να εξηγήσω τον περίεργο θόρυβο που μάλλον προήλθε από τα ηχεία εξαιτίας κάποιας γκάου σελίδα που πιθανώς φόρτωσε στο background έχοντας έναν από εκείνους τους εκνευριστικούς, αυτόματους μουσικοπλέιερς.

Ενώ το laptop συνεχίζει να βρίσκεται στην εκκίνηση... δε θυμάμαι να είχα φορτώσει οχτακόσιες σελίδες. Δυο-τρία tab σε άρθρα είχα ανοιχτά και διάβαζα.

Ακόμη να φορτώσει το παραθυράκι για login. Ας κάνω πάλι ένα reboot, μπορεί να μην πάτησα σωστά (γκουχ, κοντεύει 02:00...) το power button.

Κοιτάζω την οθόνη εκκίνησης και περιμένω.

Συνεχίζω να κοιτάζω την οθόνη εκκίνησης και εν τω μεταξύ το ανεμιστηράκι τα'χει πάρει στην προπέλα. Ξανά επανεκκίνηση. Ξανά τα (γ)ίδια: η αρχική λευκόγκριζη οθόνη παραμένει λευκόγκριζη, χωρίς καν να εμφανίζει το apple σήμα, με το ανεμιστηράκι να φορτώνει ακόμη περισσότερο και ο πάτος του φορητού να 'χει πάρει φωτιά.

Έτσι είσαι; Ακουμπώ το φορητό στο τραπέζι, γιατί (1) δεν έχω όρεξη για εγκαύματα πάλι (την ιστορία με το χαμένο καυτό νερό που αντί να μείνει στην κούπα έπεσε πάνω μου δεν την έχω γράψει...) και (2) το superdrive που έχω είναι από τα ευαίσθητα (εκτός από μετάνοιες, θέλει να μη ζορίζεται με μη απολύτως οριζόντιες γωνίες κλίσης), αρχίζω να δοκιμάζω οποιοδήποτε συνδυασμό πλήκτρων για εκκίνηση υποστηρίζει το 10.5. Ρίχνω μέσα και το start-up disk της Άππλε... όσες φορές δοκίμασα κάποιον από τους συνδυασμούς άλλες τόσες μούτζες έφαγα.

Πιάνω το iTouch (να'ναι καλά εκεί που'ναι) και παίρνω σβάρνα τα φόρουμ. Η ετυμηγορία πριν πέσω για ύπνο βγήκε: ο σκληρός πήγε υπέρ πίστεως. Ευτυχώς κράτησα backup χθες βράδυ :pheeeeew (με την ανάλογη κύρτωση που παίρνουν στα παιδικά οι φιγούρες, όταν ανακαλύπτουν ότι η τσάντα που μόλις προσγειώθηκε μπροστά τους περιείχε μία βόμβα ACME, η οποία για καλή τους τύχη δεν έσκασε!). Η ζημιά θα βγει γύρω στα 80€, αλλά τουλάχιστον θα αποκτήσω περισσότερα GB.

Το επόμενο πρωί... κατσαβιδάκι... άνοιγμα θήκης... αποσύνδεση σκληρού... εκκίνηση με το start-up DVD... τα (γ)ίδια :/. Παρεπιπτόντως, για να βγει το DVD από το superdrive... με λιβάνισμα και αν.

Οι ενδείξεις πλέον αρχίζουν ν'αλληθωρίζουν προς μητρική μεριά. Ok, αν δεν έχει το πρόβλημα ο σκληρός δε θα κάνω αναβάθμιση, θ'αλλάξω μόνο τη logic board. Αν, όμως, τα 'φτυσε και ο δίσκος, ε τότε θα πληρώσω κάτι παραπάνω... 100€.

Ε τότε θα πληρώσω κάτι παραπάνω, δηλαδή 100€; ACME... καμπούμ! Μία μητρική στοιχίζει όσο ένα μεταχειρισμένο unibody, ενώ με τρία κατοστάρικα παραπάνω αγοράζω macbook pro με τη ζελατίνα. Όλα αυτά καλά, τα τουελβ χάντρεντ πούθε να τα βρω;

Θα μου πεις, κοπελιά, υπάρχουν και άλλοι φορητοί υπολογιστές στα ίδια HW κυβικά, ίσως και καλύτερα, που στοιχίζουν αρκετά λιγότερο. Ζε σέλω. Επιπλέον, έχω ήδη επενδύσει σε μνήμη, καινούρια μπαταρία και os x λογισμικό. Boo :<. Φυσάω, ξεφυσάω... apple store Γλασκόβης ανοιχτό τις Κυριακές, yes! Κλείσιμο ραντεβού με το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών (genious bar όπως το λένε) και τρέχουμε να προλάβουμε το τρένο. Επειδή έχει άλλο τόσο μάκρος το υπόλοιπο της ιστορίας, θα γράψω τη συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο. Καληνύσταξα.

Φου-φαφα

2009-05-02T19:48:00.004+01:00

Είναι κάποιες μεμονωμένες στιγμές που κάθεσαι και διαβάζεις ειδήσεις για μεμονωμένα περιστατικά (βίας, βλακείας, διαφθοράς & αηδίας). Στο τρίλεπτο που παίζει η είδηση στο μυαλό, παίρνουν φωτιά εκείνα τα εγκεφαλικά κύτταρα που ενεργοποιούνται κάθε φορά που πέφτει η μούρη σου επάνω σε κάποιο πολιτικό σκάνδαλο, σε κάποια οικονομική γιγαντοαπάτη, σε κάποια μακρινή γενοκτονία ή κοντινή οικογενειακή τραγωδία.

Για το ακόλουθο δεκάλεπτο μιλάς στο κεφάλι σου αναλύοντας τα γεγονότα, προσπαθώντας να βγάλεις μια άκρη λογικής από το χαομάνι που εκτυλίσσεται τριγύρω. Κι επειδή το τριγύρω συνήθως έχει ακτίνα μεγαλύτερη από το μικρόκοσμό σου, μετά το δεκάλεπτο απορροφιέσαι και πάλι από τις καθημερινές σου έννοιες.

"Δεν έχω εγώ το πρόβλημα, ο κόσμος είναι στραβός." ― μα τον Τουτατή ώρες ώρες δε φαίνεται στον ορίζοντα να υπάρχει άλλη εξήγηση.

Πάντως, υπάρχουν φορές που η επιστροφή στην καθημερινότητα δεν είναι και τόσο ομαλή. Κάτι τέτοιο συμβαίνει, για παράδειγμα, όταν εισέρχεσαι στην πίστα 'παραλήρημα'. Έτσι, μου τη βίδωσε μια μέρα και ο συνήθης μονόλογος κράτησε μερικές ώρες παραπάνω, οπότε και προέκυψε η παρακάτω αφίσα.

Τώρα που την παρουσίασα κι αλάφρωσα, οφείλω να μοιράσω τα εύσημα εκεί που πρέπει. Έχουμε και λέμε.

Πηγές γάργαρης έμπνευσης:

Ρέοντας εντός του εντέρου ― Τα Νέα Online 01/02/2008
Υπουργοί στα μπουζούκια… ― Ελευθεροτυπία 10/12/2008
«Βάσει πρωτοκόλλου» το πολυτελές ταξίδι του Ευριπίδη Στυλιανίδη στο Παρίσι ― in.gr 12/04/2009 (πλας μπόνους φίντεο από Ράδιο Αρβύλα)
Η κουμπάρικη σχέση μού αποκαλύφθηκε κατά λάθος και η αλήθεια είναι βοήθησε να μπουν αρκετά πράματα στη θέση τους (η ανάγνωση του συγκεκριμένου άρθρου ήταν ηχητικά ντυμένη με το γνωστό λαϊκό επιφώνημα 'αααάάάάάάάάάααααααααααααααα').

Πηγές εικαστικής βοήθειας:

Το απόκομμα με τον μπουζουκτσή είναι παρμένο από αυτό το άρθρο. Είμαι τελείως κουλή για να φτιάξω το δικό μου σκίτσο. Λευτέρη μιλ μερσί.
Η χεχασμένη παχαλίτσα είναι πατιτούρα από εδώ.
Πατιτούρα είναι και η φλόγα πάνω στην οποία κείτονται οι βουλίτσες της υπό κατάρρευση παχαλίτσας.
Η κόλλα που βρώμισε από την πολυκαιρία, την πολυσκονία και την πολυμαργία, είναι ολότελα δικήμανε δημιουργία.

Eπειδή δεν είμαι καλλιτέχνιδα, το βαθύτερο νόημα του δημιουργήματός μου δε θα το κρατήσω καλά κρυμμένο (τι να κρύψω άλλωστε, που έχω ήδη γράψει την ανάλυση της αρκούδας). Τα πήρα στο κρανίο, αλλά επειδής είμαι ακτιβίστρια του λάπτοπ, έβγαλα το άχτι μου ψηφιακά.

Σε δύο αιώνες από τώρα, που (εκτός απρόοπτης γενετικής αποκάλυψης) θα'χουμε πάει όλοι γι'ανακύκλωση, δε θα'χει καμία σημασία που τα γραπτά μου αναδεικνύουν μία κάποια, λανθάνουσα, λοξότητα. Επομένως, I can keep living w myself.

Ο μέσος Κίτσος όμως δε συμφωνεί

2009-04-18T19:18:00.002+01:00

Σύμφωνα με τον Stephen Jay Gould:

Η αντικειμενικότητα δε μπορεί να εξισωθεί με τη νοητική κενότητα˙ αντιθέτως, η αντικειμενικότητα βρίσκεται στο να αναγνωρίζει κάποιος τις προτιμήσεις του και έπειτα να τις υποβάλλει σε ιδιαίτερα σκληρό και αυστηρό έλεγχο — κι επίσης στην ετοιμότητα να αναθεωρήσει ή να εγκαταλείψει τις θεωρίες του όταν αυτές δεν επαληθεύονται από τις δοκιμές (πράγμα που συμβαίνει συχνά).

Η πρωτότυπη δήλωση στα αγγλικά:

Objectivity cannot be equated with mental blankness; rather, objectivity resides in recognizing your preferences and then subjecting them to especially harsh scrutiny — and also in a willingness to revise or abandon your theories when the tests fail (as they usually do). — Stephen Jay Gould

Χειροτεχνία..

2009-04-17T20:32:00.000+01:00

..ή αλλιώς η ώρα του παιδιού :)

Η αλήθεια είναι πως εγώ και τα έθιμα, οι επέτειοι, οι ημέρες της παντόφλας, της μαρμάγκας και της αφύπνισης για το σώσιμο του περιβάλλοντος που χλωροφυλλορραγεί – γενικώς οτιδήποτε έχει να κάνει με οδηγίες που πρέπει απαρέγκλιτα ν'ακολουθούνται κάθε τάδε ημερομηνία – δεν τα πάμε καλά.

Παρ'όλα αυτά, φέτος ήτανε η πρώτη χρονιά που ανέλαβα;/ανάλαβα; πήρα την απόφαση (!) να μπλέξω με τα παράγωγα των κοτών και το χρώμα τους. Η R. είναι από τη Ρουμανία όπου κυριαρχεί η ορθόδοξη έκδοση του χριστιανισμού. Έτσι η πρόσκληση για ethnic δείπνο ήρθε για το Σ/Κ που ακολουθεί αυτό του Πάσχα της δυτικής έκδοσης του χριστιανισμού. Επειδή τάπερ με μαγειρίτσα δε βάζω στο λεωφορείο, σούβλα με αρνί και να ήθελα δε θέλω, είπα να παίξω με τ'αυγά και τα τσουρέκια.

Συνταγές για κεραμιδί αυγά υπάρχουν πολλές. Εγώ έπεσα πρώτα σε αυτή. Ήθελα όμως και σχεδιάκια (παιδικό απωθημένο), γι'αυτό έψαξα στο google για αυγά με καλτσόν και βγήκα εδώ. Μάζεψα λοιπόν φυλλαράκια για τύλιγμα στο γυρισμό από τη δουλειά και επιστράτευσα τον ξεχασμένο μαϊντανό που καθόταν στο περβάζι του γιαλαντζί-τζακιού.

Υπήρξε αυτοσχεδιασμός για κίτρινο χρώμα με κουρκούμι (σα turmeric το έμαθα, μπαχαρικό που χρησιμοποιείται σε ινδικά πιάτα για το έντονο κίτρινο χρώμα που δίνει παρά για τη γεύση ή το άρωμα) και ζαφορά (…ληγμένη :p – πρόκειται για πανάκριβο μπαχαρικό που στοιχίζει, ανάλογα με την ποιότητα, από μερικές εκατοντάδες μέχρι μερικές χιλιάδες ευρώ το κιλό).

Το κίτρινο πείραμα ήτανε ψιλοαποτυχία. Το ραγισμένο αυγό στ'αριστερά μόλις έχει βγεί απ'το κίτρινο καζάνι… για να ξαναβουτήξει στο κόκκινο.

Επίσης πλήρης αποτυχία ήταν και το κόκκινο λάχανο το οποίο, σύμφωνα με εδώ, δίνει (;) γαλάζιο χρώμα. Βέβαια για το ότι δεν προέκυψε γαλάζιο τσόφλι ίσως φταίει το γεγονός ότι τα αυγά που χρησιμοποίησα δεν ήταν άσπρα αλλά μπεζ (σα το χρώμα του σύμπαντος :p).

Το κόκκινο-κεραμιδί μια φορά δούλεψε. Χρησιμοποίησα φλούδες από κόκκινα και άσπρα κρεμμύδια μαζί με παντζάρια.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι το παρακάτω, με τα βαθυ-κόκκινα αυγά να είναι αυτά που έβρασαν από την αρχή στο κόκκινο μείγμα, ενώ τα ανοιχτόχρωμα τοποθετήθηκαν εκ των υστέρων στην κόκκινη κατσαρόλα, αφού ούτε έντονα κίτρινα βγήκαν ούτε γαλάζια.

Αύριο θα παλέψω με τη συνταγή για τσουρεκάκια (πάλι κάσπερ θα βγω απ'την κουζίνα…). Μαστίχα δυστυχώς δε βρήκα πουθενά… mastic? (εξωγήινο βλέφος) γουάτ ιζ ιτ εγκέν? Μαχλέπι ωστόσο φρόντισα να προμηθευτώ την τελευταία φορά που βρέθηκα Ελλάδα. Άντε να δούμε πως θα βγει αύριο, φουσκωτό κι αφράτο ή τρύπια σαμπρέλα και πέτρα;

ΥΓ: Παρεπιπτόντως, αύριο Μεγάλο Σάββατο έχω κλείσει θέση για την κατανυκτική ομιλία που θα δώσει ο Dawkins με θέμα: 'Ποιο είναι το νόημα της αναζήτησης του νοήματος;', εκδήλωση που διοργανώνεται από το Φεστιβάλ Επιστήμης του Εδιμβούργου. Με αρέσει το Πάσχα στο εξωτερικό :)!

Jazzy shadows

2009-04-11T01:32:00.001+01:00

The Kilimajaro Darkjazz Ensemble: (2009) Mutations EP

__0 l

__00 o l

__000 d n n

__0000 m l o c

__00000 <hiatus>

__0000 b k t y

__000 y w j

__00 a k

__0

Διάφορα

2009-04-05T19:38:00.004+01:00

Οι καμηλοπάρδαλεις κοιμούνται 10 λεπτά με 2 ώρες το πολύ το εικοσιτετράωρο. Πρόκειται για μία από τις άχρηστες πληροφορίες που κόλλησαν στο μυαλό του Alan Fletcher, την οποία διάβασα στο εισαγωγικό σημείωμα ενός βιβλίου που ετοίμαζε 18 χρόνια.

Αν ποτέ γράψω βιβλίο, το tip που θα συμπεριλάβω θα είναι εγωκεντρικό. Θα μιλάει για το πόσο μου τη δίνουν οι γλάροι. Τώρα που το δευτεροσκέφτομαι, μπορεί να γράψω και τίποτα στίχους. Αν ο μουσικός που θα προσφερθεί να τους μελοποιήσει κάνει καλή δουλειά, ίσως του παραχωρήσω τα δικαιώματα για να κυκλοφορήσει σιντί, το οποίο φυσικά θα κάνει πάταγο. Διότι ερωτώ, σε ποιο νορμάλ άνθρωπο αρέσουνε οι κλάροι; Κρα, κρα, κρα μας έχουν πάρει τ'αυτιά. Τώρα που καλυτερεύει ο καιρός, ξεμύτισαν πάλι τα βλαμμένα.

Αν οι φωτογραφίες ήτανε ξενοδοχεία θα τις κατέτασα στην κατηγορία δύο αστέρων. Δε μου πολυαρέσει η στάση της ανεμώνης. Επιπλέον, δεν ήξερα τι κόψιμο να διαλέξω για τον αστερία, εκεί που πήγε και άραξε. Όποιος γνωρίζει τι είναι εκείνο το πράσινο πράγμα που κάθεται πάνω στο βράχο (παραδίπλα από τον αστερία) ας με πει τι ρόλο βαράει για δεν ξέρω με ποια φράση να το ψάξω στο google.

Αυτά.

ΥΓ: Ακρίβυνε και το γιαούρτι :D

How fascinating!

2009-04-02T13:13:00.004+01:00

Περνάμε στα αστράκια (από το άλμπουμ ενυδρείο της Λισαβόνας).

Ο Benjamin Zander μιλάει στο Pop!Tech για την τέχνη της προοπτικής (;) – art of possibility τέλος πάντων.

@ Yahoo! Video

Resume

2009-04-01T19:43:00.000+01:00

Όχι ότι τώρα το πήρα χαμπάρι…

NoOne: είμαι θέα.

ΦTwo: χρόνια πριν απαγορεύτηκε το κάπνισμα σε τη Σκοτία με εξαίρεση τις κατοικίες, τα πεζοδρόμια και τους δρόμους.

Και τις ταράτσες.

Threeα: πουλάκια εφτερούγιζαν στου δέν÷ το κεφάλι όταν εδήλωσε ότι

Ο Έλληνας πολίτης δεν κρύβει τα χαρακτηριστικά του και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του, ιδίως όταν διαμαρτύρεται.

(hint: από πόσα πουλιά γίνεται ντελίβερι η θεία επιφοίτηση;)

Τέσσερα: παραθύρια μ'έχουν πάρει τα μυαλιά, δε λέω να τα κλείσω! Who said once you go mac you never run back :?

Πέντε: ίσαμε τώρα.

(hint: γράφουμε δεκαδικά, μετρώντας σε binary…)

Έξι: geet rulez.

(hint: αντί για χικ θα λέω geet, που παράγεται από το geek (sic), αποτίοντας φόρο τιμής στο git, καλά; Καλά.)

Επτά: καλά της μοίρας μου:

0 – καλά
1 – καλά
2 – καλά
3 – καλάμια
4 – καλά
5 – καλά
6 – καλάθια

Οκτώ: ήμανε το 2ο.

Τσίου: τσίζου

(hint: ζζζζζ… τσου)

Εννέα: ώντος, σίμερα δε βαριαίμε καθόλλου, μμα καθόλυ.

Ζονκ!

I like penguins

2009-03-18T11:06:00.005Z

Συνήθως παρουσιάζεται το τελικό αποτέλεσμα (π.χ. βλ. άνω εικόνα) χωρίς να γίνεται κουβέντα για το τι προηγήθηκε, τι χρειάστηκε, ποια διαδικασία ακολουθήθηκε ώστε να προκύψει το τελικό παράγωγο (π.χ. βλ. κάτω εικόνα). Η φάση είναι ότι όταν το κουτί στο οποίο μεγαλώνει κάποιος,* δεν ενθαρρύνει να ρίχνει ματιές πίσω από το παραπέτασμα, παγιώνεται ένα μοντέλο σκέψης το οποίο (με τη συμβολή και άλλων παραγόντων φυσικά) ορίζει απίστευτα κενά ανάμεσα στο τελικό "φαίνεσθαι" των πραγμάτων και στο πως έφτασαν αυτά τα πράγματα να υλοποιηθούν.

Η ίδια λογική που απορρέει από το συγκεκριμένο μοντέλο, εφαρμόζεται από το άτομο και αντίστροφα. Πώς από τη σύλληψη μιας ιδέας φτάνει κάποιος να της δώσει μορφή και να την κάνει πραγματικότητα; Τα γρανάζια που επιτυγχάνουν σύνδεση, τα ενδιάμεσα μονοπάτια που μεσολαβούν μεταξύ της μιας και της αντίπερα όχθης, δεν υφίστανται στο μοντέλο ως συστατικό στοιχείο. Αντ'αυτών υπάρχει ένα τεράστιο μαύρο κενό, ένα χάσμα. Πρώτα πρέπει να συνειδητοποιήσεις την όλη κατάσταση, μετά να προσπαθήσεις να ξεκολλήσεις από το μοντέλο και τέλος να ψάξεις να βρεις ένα τρόπο με τον οποίο μπορείς να δουλέψεις και να αποδώσεις. Όποιος διαφωνεί, δεν είναι εγώ.** Όποιον συμφωνεί και βρίσκεται στο στάδιο 'ψάχνομαι' της μεταμόρφωσης, συμπονώ.

* Καλά, εδώ μπορεί να υπάρχουν ενστάσεις για το 'κουτί' αυτό καθαυτό. Εννοώ 'πλαίσιο', το οποίο για ορισμένους τυχαίνει να είναι 'κουτί' πολύ συγκεκριμένων διαστάσεων.
** :p, εντάξει να το στρογγυλέψω κάπως: Όποιος διαφωνεί, πιθανότατα έχει αποκομίσει πολύ διαφορετικό πακέτο εμπειριών. Οπότε δεν καταλαβαίνει (δεν έχει βιώσει) για τι πράγμα μιλώ.

Missing

2009-03-10T23:38:00.001Z

Paradise Lost διασκευή σε τραγούδι των Everything But The Girl

Χαζά!

2009-03-09T20:24:00.000Z

Κατά το: 'Ηuzzah!'

Κρίση ταυτότητας

2009-03-09T20:07:00.000Z

Σαλάχι προφίλ..

2009-03-05T17:20:00.002Z

..απ'τα μικρο-μεσαίου μεγέθους. Το πλάτος των πτερυγίων του πρέπει να ήταν γύρω στο ένα μέτρο (σύμφωνα πάντα με τις εκπληκτικές ικανότητες εκτίμησης που διαθέτω).

Άσχετο, έχω την εντύπωση πως έχω δοκιμάσει σαλάχι. Επειδή το περιστατικό είχε γυριστεί στ'αγγλικά, δεν εντυπώθηκε επιμελώς στο σκληρό – κάτι περίεργο είχε παραγγείλει ο διπλανός, το οποίο νομίζω ήταν πλακουτσωτό. Η γεύση και η οσμή του ήτανε η κλασική ψαρο-δεν-είμαι-φαν-ειδής πάντως.

Δυστυχώς τα σαλάχια του ενυδρείου προτιμούσαν να αράζουν στον πυθμένα παρά να γίνονται χαλκομανία στο τζάμι. Έτσι δεν κατάφερα να πάρω μία πανοραμική άποψη της πατούσας τους. Ωστόσο, όλο και κάποιο στιγμιότυπο κολυμπο-πτήσης με θέα την κοιλιά τους πρέπει να τράβηξα. Θα δείξει το ξεσκαρτάρισμα.

Αστερίας χαλκομανία

2009-03-02T16:33:00.001Z

Γιατί;

2009-02-25T11:36:00.004Z

Αφού εμφανίζεται η λέξη 'Panhellenic',

γιατί δεν υπάρχει κάτι σε 'Panfrench' ας πούμε;

Ε;

Siftables

2009-02-15T21:05:00.000Z

Καταρχάς, κάτι άσχετο: αποφάσισα να εγκαταστήσω το Miro, ένα open source HD video player πρόγραμμα, το οποίο προσφέρει ένα iTunes-like περιβάλλον για την παρακολούθηση τηλεοπτικού υλικού που κυκλοφορεί σε διαδικτυακά κανάλια (από youtube μέχρι podcasts, στην ουσία ό,τι προσφέρεται μέσω feed). Όμορφα και τακτοποιημένα πράματα, με άρεσε. Αρχικά κατέβασα το ΤED Miro player, αλλά σχεδόν αμέσως το αντικατέστησα με την κανονική έκδοση.

Ο David Mirrell ολοκλήρωσε το διδακτορικό του πέρυσι το φθινόπωρο στο The Media Lab του ΜΙΤ και μάνι μάνι έλαβε φέτος μία πρόσκληση από το TED να παρουσιάσει το νέο παιχνιδάκι siftables που ανέπτυξε σε συνεργασία με τον Jeevan Kalanithi.* Το βίντεο που ακολουθεί δείχνει τι μπορούν να κάνουν τα μπισκοτο-ντομινο-τουβλάκια τους, ενώ εδώ ο David περιγράφει τις εντυπώσεις του από το συνέδριο.

*Μαζί με τον Brent Fitzgerald δημιούργησαν την εταιρεία Taco Lab για να προωθήσουν την έρευνά τους, όντας 'τελειωμένοι' φοιτητές, αφού είδαν ότι εταιρείες με τζίρο άνω του $1 δισ. (ουου 666, ουου αν-τικράιστ) ενδιαφέρονται για τα μπιχλιμπίδια τους.

Quechua

2009-02-06T15:26:00.003Z

Προβάρει την παρουσίασή της. Ανησυχεί γιατί δεν είναι σίγουρη ποια πρόθεση ταιριάζει καλύτερα. Μπορεί να μιλάει άνετα γαλλικά, ισπανικά και ιταλικά, αλλά με τ'αγγλικά νιώθει αμήχανα.

"Ποια είναι η μητρική σου γλώσσα;" τη ρωτάω.
"Βασικά είμαι δίγλωσση, μιλάω γαλλικά και κετσούα." μου απαντά. (κε τι;)

Ο πατέρας της είναι Γάλλος και η μητέρα της Περουβιανή. Η ίδια μεγάλωσε στο Περού, με μία παραμάνα που μιλούσε την τοπική ινδιάνικη γλώσσα κετσούα (quechua).

Εγώ κοιτάζει σα χάνος, εγώ δεν καταλαβαίνει. Πρώτη φορά ακούω την ονομασία και αδυνατώ να επεξεργαστώ την πληροφορία, αφού συμβολικά δε μου λέει τίποτα. Δεν ξέρω πως ηχεί, δεν έχω δει ανθρώπους να τη μιλάνε, δεν έχω ακούσει για έργα ορόσημα σε αυτή τη γλώσσα, δεν έχει υπάρξει για μένα.

Τη ρωτώ εάν χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο.
"Όταν έφτασαν οι Ισπανοί στην περιοχή διέδωσαν τα ισπανικά και μοιραία προσπάθησαν να αποδώσουν τη γλώσσα κετσούα γραπτά με το δικό τους τρόπο. Αλλά η γλώσσα κετσούα δεν έχει γραπτό λόγο. Επιβιώνει περνώντας από στόμα σε στόμα." (τι είπε τώρα; με δουλεύει; προφορικά μόνο; πώς διατηρήθηκε η γλώσσα χωρίς γραπτά; πώς επικοινωνούν οι άνθρωποι χωρίς χαρτί και μολύβι, χωρίς πινακίδα κι εφημερίδα, χωρίς βιβλίο και ποστ-ιτ; λεξικό δεν έχει; δεν έχει ΛΕΞΙΚΟ;)

"Μου αρέσει πολύ σα γλώσσα, γιατί χρησιμοποιεί ιδέες. Σαν τα κινέζικα ιδεογράμματα, είναι μεταφορική." (μμμ... ααααα... εμ χμ... η knowledge-base μου μπερδεύτηκε κάπως, αλλά νομίζω πως το 'πιασα το νόημα, από τις πολύ άκρες... τέεερμα άκρες όμως)

Σημειώνω το όνομα για να το ψάξω αργότερα και τη ρωτώ πώς γράφεται.
"Όχι έτσι." μου λέει. (το ξεκίνησα σαν ketch-απ, καθ'ότι άσχετη με οτιδήποτε ισπανόφωνο)

Σύμφωνα με τη wikipedia, η κετσούα μιλιέται από περίπου δέκα εκατομμύρια ανθρώπους! Τα τρία και κάτι βρίσκονται στο Περού, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος μοιράζεται σε διάφορες περιοχές της δυτικής λατινικής Αμερικής. Έχει καμιά σαρανταριά διαλέκτους και χωρίζεται σε τέσσερα παρακλάδια. Το καλύτερο είναι πως μέχρι κι εγώ, χωρίς να το γνωρίζω, ξέρω τουλάχιστον τρεις κετσούα λέξεις :)!

κόκα
λάμα
πούμα

Το επιβεβαιώνει μέχρι και το λεξικό (Oxford American Dictionaries – αυτό που έρχεται πακέτο με το OS X):

coca... ORIGIN late 16th cent.: from Spanish, from Aymara kuka or Quechua koka.
llama... ORIGIN early 17th cent.: from Spanish, probably from Quechua.
puma... ORIGIN late 18th cent.: via Spanish from Quechua.

Εξεπλάγην τα μάλα, ή αλλιώς σε νορμάλ νεοελληνικά, κουφάθηκα.

Abstract III

2009-01-23T15:47:00.002Z

Η πρώτη φορά που συνάντησα πάχνη σε αμμουδιά ήταν όταν βρέθηκα στην παραλία Νigg, στην ανατολική ακτή της Σκοτίας. Κουφάθηκα προς στιγμήν, έχοντας στο μυαλό μου αποθηκευμένες αναμνήσεις από παραλίες καλοκαιρινές και πολύβοες (ίου), αλλά γρήγορα συνήλθα και άρχισα να τραβώ φωτογραφίες.

Επίσης, ήταν η πρώτη φορά που κρατούσα τηλεσκοπικό φακό (ένα γομαράκι της Canon: EF135mm f/2L USM), ο οποίος φυσικά δεν προορίζεται για φωτογράφηση τοπίων (!). Το αντιλήφθηκα όταν πήγα να κοιτάξω μέσα από το σκόπευτρο (viewfinder - αμ πως) και σκόνταψα στα βράχια, ενώ περίμενα να δω πιο ευρύ κάδρο με απλωμένη την παραλία και τη θάλασσα μαζί... Οπότε επικεντρώθηκα στην αμμουδιά. Είναι απίστευτος ο μικρόκοσμος που υπάρχει μόλις λίγα εκατοστά από το έδαφος. Παρά την παγωνιά, ο ήλιος ήταν παρών. Βρισκόταν δε και σε βολικό σημείο. Χτυπούσε χαμηλά και ερχόταν από την αντίπερα όχθη του Black Isle. Μου χάρισε έτσι τις σκιές που περιγράφουν τους μικροσκοπικούς, παγωμένους αμμολόφους.

Περισσότερη πάχνη

2009-01-22T13:29:00.000Z

Ο καιρός είναι τελείως κού-κου στο Εδιμβούργο. Μέσα σε μισή ώρα το γύρισε από βροχή σε πυκνή χιονόπτωση και το 'στρωσε στις τριγωνικές στέγες. Φυσικά το χιόνι εξαφανίστηκε την επομένη, ενώ σήμερα έχει λιακάδα!

Με την ευκαιρία, περισσότερες φωτό από το παχνηστό κουτί:

Τα ίδια σημεία πριν και μετά την έλευση έντονης παγωνιάς.

Εφιτέλους

2009-01-21T16:26:00.001Z

Fucking hell (που λέει και ο Gordon*):

Οι GA (γενετικοί αλγόριθμοι) περιγράφουν τη λύση και ΟΧΙ το πρόβλημα.

Ψάχνουν μέσα σ'ένα τσουβάλι από πιθανές λύσεις, ποια είναι η καλύτερη για το <συμπλήρωσε ό,τι θες> πρόβλημα. Η περιγραφή του προβλήματος είναι αδιάφορη. Εκείνο που ενδιαφέρει είναι τι χαρακτηριστικά θέλουμε να έχει η βέλτιστη λύση. Γι'αυτό και μία GA συνταγή μπορεί να βρει εφαρμογή σε ένα μεγάλο εύρος, ασύμβατων ως προς τα επιμέρους χαρακτηριστικά τους, προβλημάτων.

Δε γνωρίζω αν υπάρχουν άλλοι τομείς στην πληροφορική που στηρίζονται σε παρόμοια φιλοσοφία. Πάντως όταν μιλάμε π.χ. για το τι εφαρμοσμένες λύσεις μπορεί να προσφέρει ο Χ bio-inspired τομέας πληροφορικής στον τομέα της Υ πλατφόρμας δικτύων, κοιτάμε να ερευνήσουμε τη συγκεκριμένη κατηγορία προβλημάτων και τα χαρακτηριστικά αυτής. Δεν καθόμαστε ν'αναλύσουμε από την ανάποδη όοοοοολες τις πιθανές παραμέτρους του συστήματος για να βρούμε ποια διαστήματα τιμών έχουν εφαρμογή σε ποιο πρόβλημα (;).

Αν ερευνούσαμε προβλήματα βελτιστοποίησης με εξελικτικά μέσα, ναι. Αλλά αν μιλάμε για εφαρμογή bio-inspired μοντέλου που αφορά συγκεκριμένη κατηγορία προβλημάτων, η οποία ανήκει σε ένα μόνο από τα επίπεδα της αρχιτεκτονικής ενός πολύπλοκου μηχανικού συστήματος (όπως είναι τα δίκτυα ασύρματων αισθητήρων και ενεργοποιητών), ε τότε δεν πάμε να σκανάρουμε άπαντες τις παραμέτρους από το φυσικό επίπεδο μέχρι και την τελευταία μεταβλητή. Έλεος τη γκαντεμιά μου! 'Χαίρετε' έλεγα, 'Τι κάνει το search space;' άκουγα. Επιτέλους κατάλαβα που κολλάει η ερώτηση και γιατί δεν καταλάβαινα τι απάντηση έπρεπε να δώσω. Όχι μόνο πρόκειται για άσχετη ερώτηση, είναι και άτοπη.

* Ramsay: Σκοτσέζος από-ποδοσφαιριστής-κατέληξα-να-μαγειρεύω με 800 αστέρια Μισελέν και αγαπημένη λέξη τη F-word**
** Φου αζ ιν φουουουουουντ

Abstract II

2009-01-12T16:34:00.002Z

Πέτυχα στο Tesco (βρετανικός Μασούτης) πλαστικό κουβαδάκι που περιείχε μαλλί της γριάς (candy floss) με γεύση φράουλα, £1.07 τα 50gr!

Απέμειναν 8 επεισόδια για να τελειώσει η σειρά The Sopranos. Υποψιάζομαι ότι θα τονε μπαγλαρώσουν στο τέλος τον Τι.

Πήρα υλικά για να φτιάξω κάτι πολύ καλύτερο: brownie το οποίο σερβίρεται ζεστό με παγωτό.

Είδα το Munich χθες. Τελικά, όσο και να προσπαθώ, εκπτώσεις μού είναι δύσκολο να κάνω. Αφαιρείς ανθρώπινη ζωή (χωρίς τη συγκατάθεση του μελλοθάνατου); Είσαι εγκληματίας. Τελεία και παύλα. Ο συλλογισμός μου σκοντάφτει όταν, ενώ πάγια θέση μου είναι ότι δεν πρόκειται να πιάσω όπλο (στιλ MacGyver), εσύ μια χαρά θα μου την ανάψεις άμα σου τη βαρέσει. Τι στα τσακίδια κάνω σ'αυτή την περίπτωση; Διότι τα κυβικά δεν είναι 'με εξαπάτησε, έχασα τον ύπνο μου για ένα βράδυ κι 100€'. Η κατηγορία είναι 'μου τίναξε τη σάρκα στον αέρα'. Έπαψα να υπάρχω. Απ'όλα τα ζώα στον πλανήτη Γη, ο έλλογος κανιβαλισμός που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος είναι από τα πιο σιχαμένα επιτεύγματά του.

Λίγο απ'όλα

2009-01-08T14:41:00.005Z

Επειδή δε ξέρω πως να ξεκινήσω την επόμενη παράγραφο,* είπα να πεταχτώ μέχρι το blog και ν'ανεβάσω ένα ακόμη δείγμα από τις χριστουγεννιάτικες φωτό. Αυτή τη φορά σειρά έχουν αι κανάταις (δε θέλω σχόλια για το... συντακτικό μου).

Για τις κορνίζες φταίει το BorderFX (δωρεάν Aperture plug-in). Γι'απ'ευθείας ανέβασμα στο Flickr μπορεί να φταίξει το FlickrExport. Όμως εγώ δεν του κάνω τη χάρη, διότι θέλω να εξάγω τις φωτογραφίες μου με στάμπα.

Σύμφωνοι, δεν είναι ολόκληραις αι κανάταις. Είναι όμως πιο ρετουσαρισμένες κι από τις φωτό της Βανδή! Ιδού το πρωτότυπο της δευτέρας προς σύγκριση.

Το Aperture*** δεν είναι Photoshop, αλλά αν μη τι άλλο τα στοιχειώδη φίλτρα επεξεργασίας RAW εικόνων τα παρέχει. Χάρη σ'αυτά πήρε πόδι η ομίχλη και κορέστηκαν τα χρώματα. Τώρα αν η εικόνα ήταν σε μορφή JPG, δε θα μπορούσε να κάνει και πολλά. Σε τέτοιες περίπτωσεις θα επιλέγαμε πιο δραστικές λύσεις για να κάνουμε την ~~Βαν~~ εικόνα να βλέπεται (π.χ. μονοχρωμία).

* Έχω χάσει αρκετά επεισόδια. Παρ'όλα αυτά, μετά από 3.5**** μήνες εκκίνησης..., με την έλευση του νέου έτους άρχισα να γράφω τη διατριβή. Στα σοβαρά.**
** Το γράφω σε το blog (πάλι νόου κόμεν-τς) στα πλαίσια της καμ-πάνιας που ξεκίνησα τις τελευταίες βδομάδες να με πείσω ότι πρέπει να τελειώσω κάποτε με τις σπουδές! Διότι, ως γνωστόν, για να οικοδομηθεί το οτιδήποτε πρώτα παίζει μπάλα σε το γήπεδο η διεργασία της πειθούς και έπειτα έρχεται η πράξη που αναλαμβάνει την υλοποίηση.
*** Με το οποίο θα πρήζω τα ποστ γι'αρκετό καιρό ακόμη - όσοι βαριεστημένοι απέχετε.
**** Τώρα αυτό τελεία θέλει ή κόμμα;

Πολωτικό φίλτρο - Polarizer

2009-01-03T12:11:00.000Z

Παραπέμπω σε αυτή τη δημοσίευση για τα σχετικά με το πολωτικό φίλτρο, η οποία είναι αναλυτική, κατανοητή και γραμμένη στα ελληνικά. Επιπλέον παραδείγματα που δείχνουν τι είδους εφέ προσφέρει το συγκεκριμένο φίλτρο υπάρχουν εδώ κι εδώ.

Σημειώνω ότι το πολωτικό φίλτρο είναι ίσως το μοναδικό φωτογραφικό φίλτρο που δε μπορεί να προσομοιωθεί πλήρως μέσα από κάποιο λογισμικό. Ειδικά τ'αποτελέσματα μειωμένης ανάκλασης που μπορεί να επιτύχει, είναι αδύνατο ν'αναπαραχθούν.

Παραδέχομαι ότι το αποτέλεσμα στην περιοχή του ουρανού της φωτογραφίας είναι άκυρο. Είναι δύσκολο να φωτογραφίσεις το μέρος που θέλεις με το φωτισμό που πρέπει, ιδίως στην ύπαιθρο όπου η πηγή φωτός (λέγε με ήλιο) δεν είναι και τόσο 'συνεργάσιμη'... Ακόμη πιο δύσκολο, όταν δεν υπάρχει εξοικείωση με το πως δουλεύει το φίλτρο, ή μάλλον με το ποιες είναι οι προϋποθέσεις που επιτρέπουν στο φίλτρο να διαχειριστεί το φυσικό φως έτσι ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ομοιόμορφο.

Το συμπέρασμα οδηγεί σε μία και μόνη κουβέντα: εξάσκηση.

Abstract I

2009-01-02T15:56:00.004Z

Θα προτιμούσα ένα πιο βαθύ μαύρο χρώμα. Μου αρέσει ο διάδρομος που δημιουργείται λόγω του ρηχού βάθους πεδίου. Είπα να το 'ψάξω και να μη γράψω κατ'ευθείαν 'shallow DOF (Depth Of Field)'. Η ελληνική απόδοση του όρου είναι παρμένη από το φωτολεξικό.

Σκουριάζω σιγά σιγά. Είναι ενδιαφέρον το πως δημιουργείται κενό στο μυαλό, όταν τα πρώτα βήματα σ'ένα άγνωστο χώρο γίνονται χρησιμοποιώντας γλώσσα διαφορετική από τη μητρική. Η αντίστοιχη απόδοση των τεχνικών όρων στα ελληνικά απλώς δεν υπάρχει διαθέσιμη στη μνήμη προς ανάκτηση. Μία σύντομη περιπλάνηση σε σελίδες ελληνικές που ασχολούνται με τη φωτογραφία και οι απορίες λύνονται για το πώς λέγεται το τάδε στα ελληνικά. Παρ'όλα αυτά, όταν ξεκινώ να περιγράψω κάτι σχετικό κομπιάζω.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο τίτλος του ποστ. Πώς αποδίδεται στα ελληνικά; 'Αφηρημένος'; 'Αφηρημένη'; 'Βαρεμένο'; Δε μου αρέσει καμία από τις επιλογές. Η κατάληξη ενοχλεί, γιατί αμέσως αμέσως προσδίδει συγκεκριμένο νόημα στο αφηρημένο...

Μαρουλοφιλοσοφίες; Ίσως

Εξόρμηση στα Highlands

2009-01-01T23:55:00.002Z

Ξεκίνησε με κρύο.

Συνεχίστηκε με πάχνη.

Το μυστικό είναι ντύσιμο αλά κρεμμύδι, μπόλικα στρώματα ρούχων και τα απαραίτητα αξεσουάρ: σκουφί, κασκόλ, γάντια... τα οποία κάθε άλλο παρά δυσκολεύουν το χειρισμό της φωτογραφικής μηχανής. Ίσα ίσα χαρίζουν μερικά επιπλέον λεπτά προτού καταφθάσουν τα πρώτα (μη αναστρέψιμα, αν μυαλό δε βάλεις κι επιμείνεις να κρατάς τη μηχανή υπό σκιά μετά τη συμπλήρωση ώρας στους -4 βαθμούς, οπότε είναι αδύνατο να κρατήσεις το φακό με σταθερό χέρι και να εστιάσεις) σημάδια μουδιάσματος στα δάχτυλα των χεριών.

Ξαπλώνεις, μαζεύεσαι, περιστρέφεις κορμό, ρίχνεις κεφάλι, στηλώνεις πόδια σε τοιχάκια, για να δεις στο viewfinder το frame που σε ικανοποιεί. Κι όταν βρεις τη στάση, άλλη μάχη μετά για να βρεις και τα υπόλοιπα (εστίαση, έκθεση, φου-numbers κλπ.).

Περιττό να πω, πως εάν ζούσα σε εποχές προ ψηφιακής φωτογραφίας, δεν υπήρχε περίπτωση όχι ν'αποτυπώσω εικόνα που να βλέπεται σε φιλμ (με το ρυθμό που καταχωρώ μάπα φωτογραφίες στην κάρτα μνήμης, σε φιλμ η αντίστοιχη ποσότητα στάσεων θα μου κόστιζε μια περιουσία!), αλλά να καθήσω να μάθω με το σημειωματάριο ποιες είναι οι σωστές ρυθμίσεις διαφράγματος, οι ικανές συνθήκες φωτισμού και τα ρέστα για να καταφέρω να τραβήξω τίποτις... αναγνωρίσιμο.

Το κακό που βγήκε από αυτήν την υπόθεση είναι ολότελα δικό μου φταίξιμο. Κολλημένη στο Aperture να ξεδιαλέγω στιγμιότυπα και να παίζω με τα χρώματα, παραζόρισα τα μάτια μου καρφωμένη μπροστά στην οθόνη του φορητού. Έχει ριζώσει ένας πονοκέφαλος που ξεκινάει από το αριστερό μου μάτι και παραμονεύει κάθε ώρα και στιγμή. Από βδομάδα επίσκεψη σε οπτικό για νέο τεστ.

Παγωμένη η περιήγηση, γι'αυτό θα κλείσει μπροστά στο τζάκι. Άραξα στο χαλί, έστησα το gorilla pod πάνω σε κάτι βιβλία, έστρεψα τη μηχανή στη φωτιά, σύνδεσα τον τηλεδιακόπτη και πατούσα αβέρτα. Στο διαμέρισμα που μένω τζάκι υπάρχει, αλλά είναι μόνο για ντεκόρ. Οπότε επιστροφή στο γνωστό κουβερτο-τύλιγμα και νόου άλλα πειράματα με τη φωτιά.

Καλά χρόνια με υγεία.

Τζάμπα μονόλογος

2008-12-20T01:54:00.001Z

(Κατά τη συγγραφή, η προηγούμενη ανάρτηση κατέληξε να φλυαρεί σε στιλ το-χαβά-σου-εσύ. Ξαναδιαβάζοντας το δεύτερο κομμάτι, με κούρασα. Οπότε το έκοψα και μετέφερα τον αχταρμά στα draft. Τελικά είπα να το δημοσιεύσω, να υπάρχει κάπου στα κοντά το φίντεο με την ομιλία του Jobs.)

[Σημ: Υπό άλλες συνθήκες το ποστ θα τελείωνε εδώ, αλλά λόγω του κλήματος (ακόμη ψάχνω να βρω το γάιδαρο) ακολουθεί επισυναπτόμενο παράρτημα μονολόγου:]

Να δω εκείνη η προεξοχή στο χάρτη, κάτω & τέρμα δεξιά όπως βλέπεις την Ευρώπη (με το βορρά σα πάνω), ν'αποκτήσει κάποτε τεχνογνωσία και ν'αναπτύξει μια-κάποια futur τεχνολογία, κι ας πεθάνω!

Οκ, μάλλον δε θα προφτάσω... θα πεθάνω κι εγώ και τα παιδιά μου (και άααμα... τόσο αργά; δεν ξέρω) προτού ξεκατσικωθούν ΕΛ, Νέφελιμ + λοιπά ανέκδοτα μπαρκάροντας για Σείριο... όταν έρθει η ώρα με το καλό, ας πάρουν μαζί τους και τ' αναχρονιστικά ορθοχριστιανόδοξα στοιχεία... Μιλώ για την άγια (σιψ) εκείνη μελλοντική εποχή, όταν θα 'ναι αποδυναμωμένος πια ο τρόπος σκέψης & αντιμετώπισης της πραγματικότητας που χρησιμοποιεί ακαταμάχητη λογική (;) σαν και δαύτη.

Τότε πιθανώς, ίσως, μπορεί, αν ελεήσει η κούτρα και αποφασίσουμε αντί να ζούμε με το ρουσφέτι στην τσέπη, το ζυγό (sic) της ευσυνειδησίας μακριά από τον περήφανο (κι άλλο sic) τράχηλό μας, το στοιχειώδη σεβασμό απέναντι στα υπόλοιπα έλλογα όντα τριγύρω μας πεταμένο απ'το παράθυρο (εάν τον έχεις για τα έλλογα θα το βρεις και για τα άλογα), να κάνουμε την υπέρβαση και συμμαζευτούμε σα χώρα.

Επίκαιρο παράδειγμα νοοτροπίας & στάσης ζωής από τον Steve Jobs (που μου το θύμισε η tmt και το είχα πρωτοσυναντήσει στο doncat):

Για όποιον, από το παράδειγμα Jobs, σταθεί στο σκαλοπάτι απαξιώ-γιατί-ο-τύπος-δε-ξέρει-τι-έχει ή σιγά-τι-έχει-καταφέρει, ας ξαναπροσπαθήσω δίνοντας το βιογραφικό της Mary Anne Hobbs. Παράτησε το σχολείο, αλλά ο μικρόκοσμός της δεν τελείωσε εκεί. Συνέχισε σ'ένα εργοστάσιο πακετάροντας αυγά, πούλησε ό,τι είχε κι έφυγε με εισιτήριο χωρίς επιστροφή μακριά από τη φωλιά της, για να επιστρέψει σε μία θέση ραδιοφωνικής παραγωγού στο BBC Radio 1. Εκτός αυτού, αν και φου, είναι γάτα στις δύο ρόδες,* υποψιάζομαι πιο γάτα από τον οποιοδήποτε μέσο βαλεντίνο-ρόσι-wannabe. Ξέφυγα όμως από το θέμα (;).

Αν αυτοί θεωρούνται τυχεροί γιατί δεν έζησαν στην Ελλάδα, ο vrypan αναφέρει πιο φρέσκα παραδείγματα ονείρων με το Δημήτρη και την Ελίνα, ενώ εγώ θυμάμαι το Βασίλη και τη Γεωργία (πρέπει ν'ακούσεις την εκπομπή και να φτάσεις στο χαρακτηριστικό σημείο που η Sugahspank! αφηγείται το περιστατικό με τον άμοιρο (τελευταίο sic) ταξιτζή).

Όποιος εξακολουθεί ν'αγοράζει φύκια για μεταξωτές κορδέλες, έχει προαποφασίσει να βλέπει τον κόσμο καμένο ή έχει μία δαιμόνια ικανότητα να εστιάζει σε οτιδήποτε αρνητικό συμπαντικά ή για κάποιο περίεργο λόγο είναι ακόμη μπερδεμένος. Δεν ισχυρίζομαι ότι υπάρχει στάνταρ συνταγή για να πήξουμε όλοι στην ευτυχία, αλλά ότι ο καθένας έχει δυνητικά την ευκαιρία να κυνηγήσει την τρέλα του. Όσο για 'κείνους που δεν έχουν κάποιο μεράκι, κάποιο πάθος στο οποίο να θέλουν να αφιερώσουν όλη τους την ενέργεια - πουχου περίπτωση δική μου - χολοσκάμε μεν, ψάχνουμε δε να βρούμε κάτι θετικό για το οποίο αξίζει να προσπαθήσουμε (καλά δε μιλώ εξ ονόματος όλων, μόνο εμού και του εαυτού μου).

Είναι απλό. Stay hungry, stay foolish. Μείνατε διψασμένοι, μείνατε ονειροπόλοι (εγώ θα κότσαρα και το 'με μέτρο' από δίπλα, γιατί μια υψοφοβία την έχω).

* Άσχετο: τι θα έβγαζε άραγε μία κόντρα Σαμπανίκου vs Hobbs;

Aσύρματο ρεύμα ΙΙ

2008-12-18T23:25:00.002Z

Ένα χρόνο πριν, μου 'τρεχαν τα σάλια για τις μελλοντικές τεχνολογίες ασύρματου ρεύματος. Πλέον έχει έρθει η ώρα να φάω την 'ασύρματη ηλεκτροπληξία' στο δόξα πατρί, διότι μία νεοσύστατη εταιρεία (5 ετών μόλις), ονόματι Powercast, ήδη πουλάει τεχνολογία ασύρματης φόρτισης, την οποία έχει αναπτύξει χρησιμοποιώντας μεταφορά ενέργειας μέσω ραδιοσυχνοτήτων (δε βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι έτσι μεταφράζεται το RF harvesting energy)! Θυμόμουν ότι έγραφα για την Splashpower και τις πατέντες της, αλλά η Powercast είναι διαφορετική εταιρεία.

Ερώτηση: Τι απέγινε η επιφάνεια ασύρματης φόρτισης που υποσχόταν η Splashpower;
Απάντηση: Την έφαγε η μαρμάγκα! Γιατί όπως λέει αυτό το άρθρο για τον ανταγωνισμό της Powercast:

Unlike other charging technologies from companies like Splashpower and WildCharge, Powercast-enabled devices don't need to sit on a charging pad.

Η Powercast κατάφερε να λανσάρει ασύρματη φόρτιση από τον τοίχο! Δες το φίντεο με το concept:

Powercast timeline from Iniko on Vimeo.

Και αφού φορτίζει από απόσταση, δε θα φόρτιζε από επιφάνεια επαφής; Δες και το άλλο φίντεο με την υλοποίηση (από ohgizmo.com):

Άντε ν'αρχίσουν να κυκλοφορούν powercast-enabled συσκευές, να ξεφορτωθούμε τα καλωδιομακάρονα.

Πηγή wsnblog.com

Το άλλο άκρο..

2008-12-12T14:16:00.000Z

κρανιακής σύγχυσης, όταν πραγματευόμαστε έννοιες όπως (σημ: οι ορισμοί προέρχονται από το λεξικό Τριανταφυλλίδης On-Line):

νομιμότητα η [nomimótita] O28 : 1.ο χαρακτήρας, η ιδιότητα του νόμιμου, αυτού που είναι σύμφωνος με το νόμο: Aμφισβητώ / ελέγχω τη ~ μιας διαταγής / ενός διοικητικού μέτρου / των αποφάσεων του υπουργείου. 2. η κατάσταση που δημιουργείται από την πιστή τήρηση των νόμων. ANT παρανομία₃: Kινούμαι μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας. Ξεφεύγω από τα όρια της νομιμότητας. H εδραίωση της νομιμότητας στο κράτος. H τήρηση της διεθνούς νομιμότητας. [λόγ. < ελνστ. νομιμότης, αιτ. -ητα]
δίκαιο το [δíeo] O40 : 1α. η ηθική αρχή σύμφωνα με την οποία αναγνωρίζεται και εξασφαλίζεται ίση μεταχείριση σε όλα τα μέλη μιας κοινωνίας και αποδίδεται στον καθένα το οφειλόμενο. ANT άδικο: Tο ~ πρέπει να ρυθμίζει τις σχέσεις των ανθρώπων. Aγωνίζεται για την επικράτηση του δικαίου. Oι δικαστές απονέμουν το ~. Kράτος δικαίου, όπου επικρατεί το δίκαιο. Eίναι ~ να εγκαταλείπουμε τους γέροντες; H επιστήμη του δικαίου, η νομική επιστήμη. (έκφρ.) παίρνω το ~ με το χέρι μου, αυτοδικώ. β. δικαίωμα που πηγάζει από την έννοια του δικαίου: Tα απαράγραπτα δίκαια του ελληνισμού. Θα διεκδικήσω τα δίκαιά μου. (έκφρ.) το ~ του ισχυροτέρου*. 2. σύνολο κανόνων που ρυθμίζουν με την ισχύ νόμου τις σχέσεις των μελών μιας συγκεκριμένης κοινωνίας. α. Φυσικό ~, οι άγραφοι νόμοι που πηγάζουν από την ίδια τη φύση του ανθρώπου και από τους οποίους απορρέει το γραπτό δίκαιο. β. Γραπτό ~, οι νόμοι ενός κράτους. Δημόσιο ~, που ρυθμίζει τις σχέσεις της πολιτείας με τα άτομα. Διεθνές ~, που ρυθμίζει τις σχέσεις του κράτους με τα άλλα κράτη. Iδιωτικό ~, που ρυθμίζει τις σχέσεις των μεμονωμένων ατόμων. Aστικό / ποινικό / συνταγματικό / εκκλησιαστικό / κανονικό ~. Eμπράγματο / ενοχικό / οικογενειακό / κληρονομικό ~. Nαυτικό ~. Pωμαϊκό* ~. || Eθιμικό ~, που στηρίζεται σε έθιμα και συνήθειες που έχουν επικρατήσει. || η αντίστοιχη ειδικότητα της νομικής επιστήμης: Kαθηγητής του Eμπορικού Δικαίου. Διδάσκει Pωμαϊκό Δίκαιο. [λόγ. < αρχ. δίκαιον `το σύμφωνο με τους νόμους, δικαιοσύνη΄ σημδ. γαλλ. droit & γερμ. Recht, Rechts- (1α: μσν. σημδ. του γαλλ. droit)]

Δείγμα μίας στρεβλής (κρατιέμαι και δε γράφω 'διεστραμμένης') θεώρησης του τί είναι νόμιμο και τί όχι, διαμετρικά αντίθετης με αυτό που επικρατεί στην Ελλάδα* και εξίσου επικίνδυνης, είναι η είδηση 'Teacher threatens to call the cops over Linux'.**

Διότι όπως γράφει ο j95:

Η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι η έννομη τάξη διατηρείται κυρίως από την συνειδητή υπακοή.

Υπακοή, άλλη μία παρεξηγήσιμη έννοια:

υπακοή η [ipakoí] O29α : η συμμόρφωση προς τις υποδείξεις, τις επιθυμίες ή τις διαταγές κάποιου: Oρκίστηκε ~ στους νόμους της πατρίδας. Tου οφείλεις τυφλή ~. [λόγ. < ελνστ. ὑπακοή]

η οποία πολύ εύκολα συγχέεται με την άκριτη υποταγή.

Θα μάθει ποτέ ο κόσμος να ασκεί κριτική σκέψη;

* Ένα μετρημένο άρθρο που εξετάζει τους εχθρούς του ελληνικού κράτους δικαίου εδώ
** Η απάντηση της ομάδας HeliOS

Ασύνταχτες σκέψεις

2008-12-09T02:24:00.003Z

Βουίζει το κεφάλι μου. Προσπαθώ να βάλω σε μία σειρά τα γεγονότα. Δεν είμαι ειδική σε τίποτα. Θέλω μόνο να καταγράψω τι σκέφτομαι, μπας και βάλω τάξη στις απορίες μου, μήπως και κατανοήσω τι γίνεται. Κρίνω με βάση την πληροφορία που συνέλεξα - διαβάζοντας διάφορα ενημερωτικά άρθρα, αναρτήσεις σε μπλογκ, σχόλια, παρακολουθώντας βίντεο και ηχητικά ντοκουμέντα, οτιδήποτε έχω χρόνο και μπορώ να δω on-line - περνώντας τη μέσα από προσωπικά φίλτρα.

Λεπτομέρειες για το συμβάν από το ρεπορτάζ του ΕΘΝΟΣ ONLINE, το οποίο περιέχει και βίντεο με δηλώσεις αυτοπτών μαρτύρων:

...δήλωσε χθες ο Μιχάλης, ηλικίας 17 χρόνων, ένας εκ των νεαρών που την ώρα του τραγικού γεγονότος, στον πεζόδρομο των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, διασκέδαζε μαζί με τον 15χρονο.
...
"Διασκεδάζαμε στη γιορτή του φίλου μας και κάναμε πλάκα...". Σύμφωνα με τον Μιχάλη, οι δύο ειδικοί φρουροί δεν προκλήθηκαν από τους φίλους και την ομάδα του, αλλά από κάποιους άλλους και ήρθαν να ξεσπάσουν σε αυτούς.
...
Συγκλονισμένος από το τραγικό γεγονός με τον ανήλικο είναι και ο κ. Χρίστος, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, τα οποία, όπως είπε, το βράδυ του Σαββάτου συνδιασκέδαζαν στην ίδια παρέα με το θύμα.

«Το παιδί το σκότωσαν εν ψυχρώ. Δεν είχε πάρει μέρος σε επεισόδια, δεν ανήκε σε κάποια αναρχική ομάδα, δεν ήταν καν από την περιοχή των Εξαρχείων», είπε.

Από το in.gr:

...στο ερώτημα εάν ο ειδικός φρουρός πυροβόλησε απευθείας τον νεαρό ή η σφαίρα εξοστρακίστηκε δεν δίνεται ακόμη απάντηση...

Οι δύο ειδικοί φρουροί που εμπλέκονται στη δολοφονία οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα, ο οποίος άσκησε σε εκείνον που πυροβόλησε ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και παράνομη οπλοχρησία, στον δεύτερο ασκήθηκε δίωξη και για απλή συνέργεια.

Το συμβάν διώκεται από τη δικαιοσύνη ως έγκλημα ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως.

Απο Αθήνα δε γνωρίζω πολλά πράγματα. Διαβάζω για τα Εξάρχεια:

(σημ: από εδώ)
Ένα 15χρονο παΐδι με δύσκολη εφηβεία Σάββατο βράδυ αντί να πάει για ποτό σε κάποιο κλαμπ με φίλους του για να «κυνηγήσουν» τις συμμαθήτριες τους πάει βόλτα στα Εξάρχεια, την πιο υποβαθμισμένη ίσως, μετά τα έργα στο Γκάζι, περιοχή των Αθηνών. Και απελευθερώνοντας την οργή που έχει μέσα του από την ανούσια μέχρι τώρα ζωή του διαπληκτίζεται με δυο «ειδικούς φρουρούς».

Περιέχει ανακρίβειες σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, αλλά το μήνυμα "Εξάρχεια - υποβαθμισμένη περιοχή" είναι ξεκάθαρο. Από άλλους σχολιασμούς προσλαμβάνω τις παρακάτω εικόνες:

(σημ: σχόλιο 46 από εδώ)
εζησα 6 χρονια στα εξαρχεια, φοιτητρια, στην ανδρεου μεταξα με μεσσολογγιου, διπλα στο μερος όπου έγινε το σκηνικο. ... Είχε έρθει φίλος επαρχιώτης να με επισκεφτεί και πήγε για τσιγαρα κυριολεκτικά στη γωνία και εξαφανίστικε…Τον είχαν μπουζουριάσει για “εξακριβωση” στοιχείων και τον έκλεισαν σε κλούβα. Μας πήρε στα κρυφά τηλέφωνο από το κινητό από την κλούβα όπου ήταν με χειροπέδες ως κοινός εγκληματίας, γιατί απλά ήταν 22 χρονών και είχε μακρια μαλλια.

(σημ: αναδημοσίευση σχολίου από indymedia μέσω null)
Είμαστε μια παρέα δικηγόρων, εκπαιδευτικών, δημοσιογράφων και άλλων κατοίκων της περιοχής. Η παρουσία των ΜΑΤ στη γειτονιά μας και τα χημικά έχουν καταστήσει αβίωτη τη ζωή μας. Πρόκειται τις επόμενες μέρες να υποβάλλουμε μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου. Έχουμε βιντεοσκοπήσει και συγκεκριμένα περιστατικά από τη συμπεριφορά τους, όπως βρισιές σε περίοικους, απειλές σε κατοίκους που διαμαρτύρονταν, επίδειξη των γενητικών τους οργάνων σε κορίτσια κλπ. Υπάρχει και μια Επιτροπή Κατοίκων εδώ; Γιατί έχει εξαφανιστεί; Ας πάρει μια πρωτοβουλία να βρεθούμε όλοι μαζί. Εμείς πάντως, γύρω στα είκοσι άτομα, είμαστε αποφασισμένοι όταν εμφανίζονται ΜΑΤ στη γειτονιά να απαιτούμαι την απομάκρυνσή τους. Θα μας συλλάβουν; Θα τολμήσουν να συλλάβουν τους κατοίκους της συνοικίας που δεν ανέχονται άλλο να πνίγονται από τα δηλητήρια που εκτοξεύουν; Που φοβόμαστε να βγουν τα παιδιά μας έξω απ’ το διαμέρισμα, γιατί κάποιος άλλος φονιάς, κάποιο άλλο καθήκι πρώην προστάτης της νύχτας και τώρα “ειδικός φρουρός”, μπορεί να πυροβολήσει; Αν δεν καταλαβαίνουν από λόγια, θα καταλάβουν όταν μας δουν στις ταράτσες και στα μπαλκόνια. Έλεος πια με τους αλήτες! Τα Εξάρχεια ανήκουν σε μας που ζούμε εδώ κι όχι στην αλητεία που ζει σε βάρος της κοινωνίας. Να είναι σίγουροι πως δεν θα καλοπεράσουν από δω και πέρα…

Εύλογα (;) σε ορισμένους γεννάται η απορία που σχολίαζει η Αθηναίος εδώ:

Υ.Γ. Ακούω στην ΤΒ ότι κάποιοι λένε “τί δουλειά είχε το παιδί εκεί να διαπληκτίζεται φραστικώς με τους μπάτσους”. ...

την οποία συνάντησα στην ανάρτηση του nysteri εδώ:

Ο λεβέντης που πέθανε, 16 χρονών παιδί, τι δουλειά είχε βράδυ με αναρχικούς και βάνδαλους στα Εξάρχεια παιδί σχολείου; Μανούλα δεν είχε να του ρίξει μια δυο ψιλές και να τον κρατήσει σπίτι, να του πει ότι δε γυρνάμε στα Εξάρχεια νυχτιάτικο να πετάμε μπουκάλια στους αστυνομικούς; Το ξανατονίζω γιατί σίγουρα θα βγει κάνας μαλάκας και θα λέει ότι συνηγορώ στις ενέργειες των ειδικών φρουρών: κακώς πέθανε. Αλλά εκεί δεν είχε δουλειά… αν δεν είχε ανακατευτεί με τα πίτουρα θα δε ζούσε τώρα; Ένα άλλο θέμα, για τους αστυνομικούς. Λέγεται ότι μπορεί να πήγαιναν να τους ρίξουν μολότωφ, μπορεί κι όχι. Σε κάθε περίπτωση, κι αυτοί δικαίωμα στην αυτοάμυνα δεν έχουν;

και στη διαπίστωση που διατυπώνει ο papo εδώ:

Όσο φυσιολογικό θεωρηθεί ένας 15 χρονος να κάνει τσαμπουκάδες στα Εξάρχεια με τους 'μπάτσους' τόσο φυσιολογική μπορεί να θεωρηθεί και η politically correct κοινωνία μας.

Καταρχάς, υπολογίζω ότι οι παραπάνω γνώμες διατυπώθηκαν εχθές, προτού δημοσιευθούν οι μαρτυρίες των παρευρισκομένων που περιγράφουν τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το περιστατικό (βλ. αρχή του ποστ). Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, λοιπόν, η πρόκληση των ειδικών φρουρών προήλθε από διαφορετική ομάδα ατόμων. Έστω κι έτσι να ήταν όμως, δηλαδή το παιδί που δέχθηκε τη σφαίρα να ενεπλάκη σε φραστικό επεισόδιο με τους αστυνομικούς, προσωπικά:

Θεωρώ αδιανόητη την κίνηση του ειδικού φρουρού να τραβήξει όπλο && περιττό να προσθέσω ένα 'αλλά' που λέει 'τι δουλειά είχε ο μικρός τέτοια ώρα εκεί που ήταν;'. Τελεί η Ελλάδα υπό καθεστώς χούντας και απαγορεύεται η έξοδος το βράδυ ή η δημόσια συνάθροιση άνω των τριών ατόμων;
Με δεδομένη, ωστόσο, την εικόνα του γκέτο που έλαβα ότι θεωρείται η περιοχή των Εξαρχείων, ίσως μπορώ να δω για ποιο λόγο ορισμένοι άνθρωποι κάνουν την εν λόγω σημείωση. Δεν τη δέχομαι όμως, διότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν χοντράδες που βγάζουν μάτι και αφαιρούν ζωές στα καλά καθούμενα.
Από πότε η άμυνα του αστυνομικού ξεκινά με πρώτη αμυντική επιλογή την 'τραβώ όπλο και πυροβολώ!';;;
Εκτός αυτού, από πού κι ως πού ο προπηλακισμός ενός αστυνομικού αποτελεί επίθεση που θέτει σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα και κρίνει αναγκαίο ότι πρέπει να αμυνθεί απέναντι στο βρισίδι πυροβολώντας, έστω στον αέρα;;;
Αν και από τα όσα έχω διαβάσει, δει και ακούσει μέχρι στιγμής, εκτιμώ ότι ο ειδικός φρουρός σημάδεψε μπροστά και παράλληλα με το έδαφος, ούτε πάνω ούτε κάτω. Έτσι, τείνω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι το περιστατικό αποτελεί φόνο εν ψυχρώ, με bonus το γεγονός ότι το παιδί που δολοφονήθηκε δεν ήταν 'αντιεξουσιαστικό στοιχείο'. Σημασία βέβαια δεν έχει το τι λέω εγώ, αλλά το τι θα αποφανθεί η δικαιοσύνη.

Στο μεταξύ συναντώ ποστ με τίτλους όπως:

όπου άνθρωποι δηλώνουν την απέχθεια και το μίσος τους απέναντι στην αστυνομία. Δε μου αρέσει η στάση τους. Δε μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο τσουβαλιάζουν, διαγράφουν, επιθυμούν να καταργήσουν από προσώπου Ελλάδας μέχρι και το τελευταίο όργανο της τάξης. Εφ'όσον πρόκειται για συνειδητοποιημένους ενήλικες που ασπάζονται τον αναρχισμό με τον τρόπο που τον περιγράφει ο Νίκος Δήμου (στο άρθρο που έγραψε για το φόνο ενός άλλου δεκαπεντάχρονου από αστυνομικό το 1985), πάω πάσο. Οι άνθρωποι έχουν αλλεργία στη στολή, όπως έχω εγώ στο οργανωμένο ράσο. Αλλά αν πρόκειται για εκδήλωση της αγανάκτησής τους στο φονικό περιστατικό του Σαββάτου, εκφράζω τη διαφωνία μου.

Διαφωνώ, γιατί θεωρώ πως ο θεσμός της αστυνομίας έχει θέση σ'ένα κράτος και η καθολική απαξίωση του αστυνομικού σώματος στο σύνολό του, εκτός από άδικη, είναι και επικίνδυνη. Διαφωνώ, διότι ως πολίτης θέλω να υπάρχουν άτομα που έργο τους είναι η προστασία των ατομικών μου δικαιωμάτων, καθώς και των δικαιωμάτων του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Θέλω να υπάρχει κάποιος διαθέσιμος που, όταν τον καλέσω, θα συλλάβει τους κακοποιούς του παιδιού μου και θα διερευνήσει την υπόθεση δίκαια και αξιοκρατικά. Θέλω το ψέμα του Παυλόπουλου να γίνει αλήθεια και η πραγματικότητα να καθίσει στο σκαμνί.

Θα μου πεις 'Καλά, σε ποιον πλανήτη ζεις; Δε βλέπεις τι επικρατεί στην Ελλάδα;':

(από άρθρο του Στέλιου Κούλογλου)
... ατελείωτα σκάνδαλα, από τη ζαρντινιέρα και τους βασανισμούς στην Ομόνοια μέχρι τα ομόλογα, τη Ζίμενς, το Βατοπέδι και τα 28 δις δώρο στις τράπεζες που κουκουλώνονται καθημερινά. Με ευθύνη της πολιτικής εξουσίας, στη χώρα έχει δημιουργηθεί άβυσσος ανάμεσα στους κυβερνώντες και τους κυβερνώμενους. Τόσο μεγάλη, που όταν ένας υπουργός που φοροδιαφεύγει τολμάει να δηλώνει δημοσίως ότι «ηθικό είναι ό,τι είναι νόμιμο», οι άλλοι να καίνε αδιακρίτως περιουσίες αθώων ανθρώπων απαντώντας: ηθικό είναι ό,τι είναι παράνομο.

'Βλέπεις κανένα να πληρώνει για όλα αυτά ή δεν προλαβαίνουμε να δούμε ποιοι τα κουκουλώνουν και πώς;'.

Βλέπω τι επικρατεί στην Ελλάδα και μου πέφτουν τ'αυτιά. Αλλά δεν παραδίδω το μυαλό μου στην ακύρωση του σύμπαντος, ούτε στο μηδενισμό (τουλάχιστον όχι ακόμη), ούτε παίρνω αφορμή από τα πολιτικά χάλια που βλέπω και βρίσκω ως δικαιολογία τη σήψη του πολιτικού συστήματος για να κάνω τη δική μου ρεμούλα. Ψάχνω να βρω τι φταίει, προσπαθώ ν'αναγνωρίσω τι και ποιος ευθύνεται για τα στραβά και τ'ανάποδα. Έτσι, ίσως μπορέσω να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα και κατεβάσω καμιά ιδέα που μπορεί να συμβάλλει στη διόρθωση ενός μικρού μέρους της κατάστασης. Εξαιτίας όλων αυτών των σκανδάλων και των εγκλημάτων, θέλω να δουλέψω προς μία εποικοδομητική κατεύθυνση. Βάσει της θέσης που περιγράφει η προηγούμενη πρόταση, δε συντάσσομαι στο πλευρό των όποιων βανδαλιστών, γιατί δε βλέπω σε ποια επίλυση του προβλήματος οδηγούν πράξεις του τύπου 'τα βάζω όλα φωτιά, τα κάνω γυαλιά καρφιά'.

Αδυνατώ να καταλάβω το σκεπτικό 'κάψτε τα όλα, έχετε το δίκιο με το μέρος σας' που (απ'όσο διάβασα σε αυτό το ποστ) προωθεί λόγου χάρη ο Λαζόπουλος ή μία παρεμφερή θέση που συνάντησα από τον mouridis:

Θα μου πείτε, τι έπρεπε να κάνουν οι αστυνομικοί; Να κάτσουν να φάνε το ξύλο; Να αφήσουν τις περιουσίες να καίγονται και να βανδαλίζονται;

ΝΑΙ!!! Αυτό θα έπρεπε να κάνουν. Αν είχαν καταλάβει τι συνέβη χθες το βράδυ, δεν θα έπρεπε ούτε να περιφρουρήσουν τα τμήματα. Θα έπρεπε να τα κάψουν μόνοι τους. Εμείς γιατί να φάμε τα δακρυγόνα; Ποιό δικαίωμα είναι πιο βασικό; Το δικαίωμα του κόσμου να διαδηλώνει για την ασυδωσία της αστυνομίας ή το δικαίωμα του αστυνομικού να προστατέψει ένα αστυνομικό τμήμα;

Βρίσκω μπερδεμένες τις παραπάνω σκέψεις και υποθέτω ότι αυτό οφείλεται είτε στη συναισθηματική φόρτιση του συγγραφέα, είτε στο ότι απλώς βλέπω τα πράγματα από τελείως διαφορετική οπτική. Το (αυτονόητο) δικαίωμα του κόσμου να διαδηλώνει, δεν καταλαβαίνω πώς συνδέεται με την ανοχή του εμπρησμού και του βανδαλισμού περιουσίας από κουκουλοφόρους. Από την άλλη πλευρά, δε μου αρέσει ούτε ο στρουθοκαμηλισμός. Συμφωνώ με τον null που γράφει:

Στην 2η εκλογή Μπους, πολλοί Αμερικάνοι έφτιαξαν μπλογκ που ζητούσαν συγνώμη και δημοσίευαν φωτογραφία τους με μία λεζάντα “I didn’t vote for him” ή κάτι τέτοιο.

Λοιπόν, πού είναι οι τίμιοι μπάτσοι; Αυτοί που ντρέπονται; Υπάρχουν; Υπάρχουν μπάτσοι που σιχαίνονται για αυτό που έγινε;

Αν υπήρχαν βέβαια θα είχαν ήδη πάει να συλλάβουν τους ΜΑΤατζήδες που πατάγανε κάτω με τις ασπίδες τους τα παιδιά, που χτυπάνε με τα γκλομπ ανάποδα. Πού είναι αυτοί οι τίμιοι μπάτσοι και εισαγγελείς; Πού είναι ο νόμος; Γιατί τόσα χρόνια δεν σηκώθηκε το καλό κομμάτι του κράτους να συλλάβει το κακό;

Προκαλώ έναν τίμιο μπάτσο και έναν τίμιο εισαγγελέα να πάνε να συλλάβουν τους συναδέλφους τους επ’αυτοφόρω.

Τι στα τσακίδια γίνεται; Γιατί τέτοια σιωπή, συγκάλυψη και αδράνεια; Πόσο διαβρωμένη είναι η σκέψη ενός μεγάλου ποσοστού ανθρώπων στην Ελλάδα από το λόμπι του ατομικισμού, του βολέματος και του αράγματος; Πόσο φοβάται ο κόσμος στην Ελλάδα να εκφράσει την ειλικρινή του άποψη, χωρίς να προσπαθεί ταυτόχρονα να τη συμμορφώσει με την όποια καθεστηκυία τάξη (aka 'επικρατούσα ταμπέλα και οι ακόλουθοι αυτής'); Τόσο πολύ καταδυναστεύει ο καθωσπρεπισμός, η ανασφάλεια, η δειλία όταν χρειάζεται δράση για να στηριχθεί το δίκαιο, η εντιμότητα, η ανθρωπιά; Τόσο τρομερό και ταπεινωτικό είναι να παραδεχθεί κάποιος το λάθος του (είτε σε προσωπικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο ως εκπρόσωπος μιας ομάδας); Πόση ευαισθησία απέναντι στο κόστος υπάρχει ή ολοκληρωτική αναισθησία κυριαρχεί πια, ώστε οι πρωταρχικοί υπαίτιοι κάνουν τις πάπιες και δεν αναλαμβάνουν ποτέ τις ευθύνες τους για τα όσα συμβαίνουν;

Ποιοι είναι υπεύθυνοι για την όλη κατάσταση; Ποιοι οφείλουν ν'αναγνωρίσουν ότι το φταίξιμο βαραίνει και αυτούς; Το κράτος ή οι πολίτες που το απαρτίζουν; Ωραία απορία για εγγυημένες φαύλες συζητήσεις μέσα στο κεφάλι μου. Από πού να ξεκινήσει κάποιος; Γίνεται να επικεντρωθεί κανείς σ'ένα-δυο σημεία και να πει ότι περιέγραψε το πρόβλημα πλήρως; Δεν το νομίζω. Ο Ρο δίνει μια συνοπτική λίστα από ερωτήματα σ'ένα σχόλιό του:

Νοσφεράτε  έχεις απόλυτο δίκιο, αλλά το θέμα αυτό δεν είναι μόνο τεράστιο αλλά και πολύπλοκο, τι να πρωτο-αναλύσω πρωϊνιάτικα σε μια ανάρτηση
- Την ταξική δομή της κοινωνίας;
 - Το ρόλο του Κράτους-καταπιεστή σε αυτήν; 
- Τον ρόλο της Παιδείας (σε ό λ ο υ ς τους τομείς)…;
 - Το πως θα έπρεπε να λειτουργούν οι θεσμοί;
 - Το πως και το γιατί μια μερίδα νεολαίας αντιδρά βίαια;
 - Το πως και το γιατί της βουβής αντίδρασης ενός απελπισμένου πληθυσμού;
Να μην συνεχίσω.

τα οποία άντε ξεκίνα ν'αναλύσεις. 'Τι αναλύσεις και βλακείες; Επανάσταση εδώ και τώρα!' διαβάζω σε πολλές αναρτήσεις. Παράλληλα, όμως, διαβάζω και το άρθρο του Μάνου Χατζηδάκι για τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου το 1985. Για μια στιγμή... δεν κάναμε βήμα προς το καλύτερο σα χώρα αυτά τα 23 χρόνια; Για μια στιγμή... όσοι ισχυρίζονται ότι κάνανε προσπάθειες για το καλύτερο αυτής της χώρας (εξουσιαστές & αντιεξουσιαστές) θεωρούν πως πέτυχαν κάτι; Αν ναι, τότε γιατί τα άρθρα του Χατζηδάκι και του Δήμου, 23 χρόνια μετά, μοιάζουν σα να γράφηκαν σήμερα για το σήμερα;

Είμαι 26 και ξύνω το κεφάλι μου από αμηχανία, από απορία, από προβληματισμό. Μου'ρχεται στο μυαλό ό,τι αντιπροσωπεύει το σαχλαμάρι αυτής της χώρας συν 1002 ακόμη ζητήματα. Από το πώς να μεγαλώσεις τα παιδιά εμφυσώντας την κριτική σκέψη και αποφεύγοντας (ή αν είναι μες τα πόδια σου, καταπολεμώντας) τον πνευματικό ευνουχισμό, πώς να τα βοηθήσεις να καταλάβουν ότι η ζωή τους δε χρειάζεται να είναι μαύρο-άσπρο, μέχρι το πώς να ξηλώσεις από τα μυαλιά του κόσμου την αίσθηση του ότι είναι καταδικασμένος στην ανέχεια και ανήμπορος να κάνει βήμα χωρίς τον αθώο (sic) μηχανισμό που ακούει στο όνομα 'ρουσφέτι' και καταστρέφει (σε συνδυασμό με πολλούς άλλους παράγοντες φυσικά) κάθε ελπίδα αναζωογόνησης στην Ελλάδα.

Θα κλείσω με τα Ηλίθια Αστεία, γιατί δε βρίσκω καταλληλότερες και πιο μεστές σκέψεις από αυτές του Κωνσταντίνου Βήτα όταν έγραφε τους παρακάτω στίχους:

Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία
Μη γυρνάς την πλάτη, μη ζεις στο ψέμα
πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία

3D γραφήματα μέσω Python

2008-12-04T18:58:00.000Z

Αν χρειάζεσαι αυτό που περιγράφει ο τίτλος, φέρσου έξυπνα από την αρχή και μην πάρεις το δρόμο της βλακείας που ακολούθησα από το πρωί, χάνοντας τη μέρα μου.

Βούτα κατευθείαν στην Enthought Python Distribution (EPD), η οποία διατίθεται δωρεάν για ακαδημαϊκή χρήση και είναι φυσικά cross-platform. Εκτός κι αν είσαι μαζόχας και θέλεις να τα κάνεις με το χέρι, οπότε κατευθύνσου στην Enthought Tool Suite (ETS) & καλά κρασιά.

Δε θα περιγράψω τι έκανα και δεν έκανα και πού κόλλησα στο τέλος, στην προσπάθειά μου να μαζέψω τις σωστές εκδόσεις όλων των πακέτων που ζητάει το ETS. Το μυαλό μου είναι σε φάση κουρκούτι. Σίγουρα έκανα λάθη κατά τη μεταγλώττιση και την εγκατάσταση, πήγα σε Python 2.6 και γύρισα πίσω σε 2.5.2 γιατί το βλαμμένο NumPy παραπονιόταν, το Easy Install δεν έβλεπε τις καινούριες εκδόσεις, έμπλεξα με τ'αυγά (τα .jar της Python) κι έχασα και τα πασχάλια χριστουγεννιάτικα ^#$^&@*.

Υπ'όψιν, το module mplot3D είναι παροπλισμένο, που σημαίνει μη κάνεις τον κόπο καν. Αν ήδη δουλεύεις με gnuplot υπάρχει το αντίστοιχο gnuplot.py module (δεν το'χω δοκιμάσει). Πάντως εγώ το ξαναγράφω, για να μην παιδεύεσαι εγκατέστησε τη διανομή EPD. Εδώ είναι η πλήρης λίστα με τα πακέτα που παρέχει.

CiteULike.org

2008-12-03T15:26:00.002Z

Η συντήρηση μιας αξιοπρεπούς βάσης βιβλιογραφικών αναφορών συνήθως αποτελεί βραχνά για όσους δραστηριοποιούνται στον ερευνητικό ακαδημαϊκό χώρο. Ίσως δεν αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα για όσους κινούνται στον τομέα της Πληροφορικής (με την *ευρεία* έννοια του όρου), οι οποίοι είναι ήδη εξοικειωμένοι με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων & on-line υπηρεσιών, όσο για ερευνητές που ασχολούνται με τις Κοινωνικές Επιστήμες, την Ιατρική, τις Τέχνες (ταμπέλες σαφώς γενικόλογες, αφού περιλαμβάνουν ένα κάρο επιμέρους τομείς και ατελείωτα εξειδικευμένα πεδία έρευνας). Αλλά και πάλι, ακόμη και οι εξοικειωμένοι πρέπει να φτιάξουν τις δικές τους πατέντες για ορισμένες λειτουργίες που αναδεικνύονται ως αναγκαίες μέσα από την καθημερινή χρήση.

Παράδειγμα:
Κόλλησα με το Y θέμα και άνοιξα καμιά δεκαριά ενδιαφέροντα άρθρα. Τα κατεβάζω, αλλά δεν πρόκειται να καθίσω να τα κοιτάξω αναλυτικά τώρα, γιατί έχω να φτιάξω εκείνο το 3D γράφημα που το σκέφτομαι από προχθές. Τι κάνω με τα άρθρα που συγκέντρωσα; Τα ρίχνω σ'ένα 'toRead' φάκελο, όπου περιμένουν άλλα τόσα για μελλοντική ανάγνωση... Αν αυτό επαναληφθεί 3-4 φορές, αμέσως αμέσως φτάσαμε στο σημείο: 'έχασα τη μπάλα'!

Πρόσφατα μου συστήσανε μία on-line υπηρεσία, το CiteULike, η οποία - ακολουθώντας το social networking trend των καιρών - προσφέρει ένα πολύ ωραίο και τακτοποιημένο τρόπο διατήρησης της προσωπικής βιβλιογραφίας ενός ερευνητή. Η απάντηση στο παραπάνω παράδειγμα είναι: προσθήκη της δημοσίευσης στην on-line βιβλιοθήκη μου, μαρκαρισμένη με μία to-read flag. Απλά και ξεκάθαρα.

Επιπλέον, η υπηρεσία έρχεται με bonus χαρακτηριστικά, όπως είναι

η ύπαρξη bookmarklet για την αυτόματη-με-ένα-κλικ-αποθήκευση άρθρων στην προσωπική βιβλιοθήκη του χρήστη από διάφορα συμβεβλημένα publication sites, εκδοτικούς οίκους και περιοδικά,
η εγγραφή στα RSS feed άλλων ερευνητών,
η δυνατότητα δημιουργίας group (κατά το facebook) κ.λ.π.

Έτσι, μου δίνεται η ευκαιρία

να ενημερώνομαι ανά πάσα στιγμή για τα άρθρα που προσθέτει δημόσια στη βιβλιοθήκη του ο Χ ερευνητής, πάνω στη δουλειά τού οποίου στηρίζεται η δική μου (εφ'όσον φυσικά είναι και αυτός μέλος),
ν'ανακαλύψω άτομα που έχουν παρόμοια ερευνητικά ενδιαφέροντα με τη δική μου εργασία,
να μάθω τι αντίκτυπο έχει ένα συγκεκριμένο άρθρο στην ερευνητική κοινότητα, από ποιους έχει διαβαστεί, τι σχόλια ή reviews έχουν γίνει κ.λ.π.

Η σελίδα FAQ του CiteULike τα γράφει πιο αναλυτικά.

Το ξεκίνημα είναι εύκολο, εγγραφή στην υπηρεσία και εισαγωγή στην on-line βιβλιοθήκη μας της βιβλιογραφίας που έχουμε ήδη συγκεντρώσει μέχρι τώρα (αρκεί να την έχουμε διαθέσιμη σε ένα αρχείο με format BibTeX ή RIS). Τακτοποίηση των tags και notes και είναι έτοιμη για publish. Done! Για την ώρα έχω να συμμαζέψω τα meta-data της δικής μου βιβλιογραφίας (ωωωχ). Με το που τακτοποιηθούν όμως, οποιαδήποτε καινούρια αναφορά θα προστίθεται αυτόματα με μία αναζήτηση του τίτλου. Δε θα κυνηγάω πια bibtex citations και τα ρέστα από 'δω κι από 'κει. Nice :)!

Όγκος στο στήθος

2008-12-02T00:29:00.001Z

Τον πέτυχα κατά τύχη μια (μάλλον ωραία θα ήτανε) πρωία. Πιθανότατα να είχα ανησυχήσει, αν προ μηνών δεν είχα συναντήσει άλλο όγκο σε διαφορετικό σημείο του σώματός μου, ο οποίος αποδείχτηκε κύστη (μικρός θύλακας γεμάτος με υγρό). Έτσι σκέφτηκα ότι τις διπλασίασα!

Η εξέταση έδειξε ότι δεν πρόκειται για κύστη, αλλά για καλοήθη όγκο, γνωστό ως (800 φορές το 'χω κοιτάξει, ακόμη να το μάθω) ιναδένωμα. Στιγμιαία πέρασε από το μυαλό μου και ο καρκίνος, αλλά υπέθεσα ότι παραείναι στρογγυλεμένο το σημείο για να είναι κακοήθης ο όγκος. Ο γιατρός λέει είναι σύνηθες, αλλά πρέπει να ξαναπεράσω από εξέταση όταν θα πλησιάζει η εμμηνόρροια.

Ενδεικτικές συνοπτικές περιγραφές για τους όγκους που μπορούν να εμφανιστούν στο στήθος υπάρχουν στα ελληνικά εδώ και τ' αγγλικά εδώ.

Προσθήκη:

Ένα ακόμη σχετικό άρθρο στα ελληνικά, που μιλάει για το θέμα αναλυτικά.

Los Gauchos de Acero

2008-11-25T12:21:00.002Z

Ο Bruce σα να κόντυνε και να σκούρυνε την κόμη :), ο Max τραγουδάει 'Refuse Resist' φορώντας μπλουζάκι Pikachu, ενώ ο Jason προτίμησε τον Μπομπ το Σφουγγαράκι.

Το συγκρότημα για την ώρα κατακτά την Αργεντινή. Άντε το μεγαλύτερο να είναι στα 13-14, οπότε έχουν καιρό να κατακτήσουν και τον υπόλοιπο κόσμο.

Bonus kapsimo-comment (από τα σχόλια στο κλιπ όπου διασκευάζουν Pantera):
[Με σκορ -34] "You're supposed to fucking bend the string with the god damn main riff, not just hit it. Fuck. God dammit! I hate you guys! SHIT! GO SUCK A COCK BECAUSE YOU'D PROBABLY BE BETTER THEN THAT AT ATTEMPTING MUSIC"
[Απάντηση] "You probably could not do that at that age moron. Enjoy the video if not, go kurt kobain yourself."

Κολοκύθια...

2008-11-21T23:54:00.005Z

...από 'κείνα που 'ναι τούμπανα κιόλας.

Σύμφωνα με το in.gr, στις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας & Θρησκευμάτων,* με αφορμή το σχολιασμό της παρέμβασης του Συνηγόρου του Πολίτη για τις πρόσφατες εγκυκλίους του υπουργού σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών, περιλαμβάνονται τα εξής:

... ο υπουργός ... διευκρινίζει ότι έχει ήδη αποδεχθεί ότι «οι εξαιρούμενοι, για λόγους συνείδησης, αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι μαθητές, δεν υποχρεούνται να δηλώνουν το διαφορετικό δόγμα ή θρήσκευμα στο οποίο πιστεύουν».
Επαναλαμβάνει ότι το μάθημα των Θρησκευτικών «παραμένει υποχρεωτικό για όλους τους ορθόδοξους Χριστιανούς μαθητές» και προσθέτει πως
«το μάθημα των θρησκευτικών δεν έχει ομολογιακό-κατηχητικό χαρακτήρα, αλλά είναι γνωσιολογικό, δηλαδή συμπεριλαμβάνει αναφορές, όχι μόνον στην επικρατούσα θρησκεία, αλλά και σε άλλα δόγμα και θρησκείες».

Τα λεγόμενά του είναι τίγκα σε - αυτό που λέμε στα ελληνικά - logical fallacies ή αλλιώς πνιγμένα στην εσφαλμένη λογική. Εξηγούμαι.

Ο υπουργός δηλώνει το σημείο (1), υποθέτω, ώστε να καταστήσει σαφές το μήνυμα ότι σύμφωνα με τις νέες εγκυκλίους η διδασκαλία των Θρησκευτικών δεν καταπατά τη συνταγματική ανεξιθρησκία.

Με το σημείο (2) θεωρώ ότι ο υπουργός αναιρεί την προσπάθεια που κάνει για τα μάτια της ανεξιθρησκίας στο σημείο (1), διότι υποχρεώνει τους μαθητές που φέρουν την ταμπέλα** 'ορθόδοξος χριστιανός' να παρακολουθούν το μάθημα των Θρησκευτικών!

Από το λεξικό Τριανταφυλλίδης On-Line:

ανεξιθρησκία η [aneksiθrisía] O25 : η αναγνώριση της ελευθερίας της θρησκευτικής πίστης και της ισοτιμίας των θρησκειών απέναντι στο νόμο: Tο σύνταγμα του 1827 δεν καθιέρωνε απλώς τη θρησκευτική ανοχή αλλά την πλήρη ~. [λόγ. ανεξίθρησκ(ος) -ία]

Εκείνο το 'ισοτιμία των θρησκειών απέναντι στο νόμο', πώς δεν καταπατάται από τη στιγμή που υπάρχει διάκριση, με βάση τη θρησκεία, στο ποιος μαθητής υποχρεούται ή όχι να παρακολουθήσει Θρησκευτικά; Πού πήγε η ανεξιθρησκία οέο;***

Τέλος στο σημείο (3), ο υπουργός σπεύδει να διευκρινίσει πως ο χαρακτήρας του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν είναι ομολογιακός-κατηχητικός αλλά γνωσιολογικός. Κάτι σα θρησκειολογία ένα πράμα, νε;****

Στην πράξη, απ'όσο θυμάμαι, οι αναφορές σε δόγματα και θρησκείες, πέραν της επικρατούσας, είναι γνωσιολογικώς μηδαμινές. Δε διδάχθηκα ποτέ, για παράδειγμα, τι ρόλο βαράνε τα 500 χέρια της θεάς Kali, ούτε γιατί ο Thor γυρνοβολάει μ'ένα σφυρί στο χέρι (δε θίγω καν τη φιλοσοφική διάσταση του αντικειμένου). Αντιθέτως, το μάθημα έσφυζε από καιόμενες βάτους, κεφάλια σε πιάτα, προφήτες κι ευαγγέλια. Το υλικό αυτό σύμφωνα με τον υπουργό δεν προσδίδει ομολογιακό χαρακτήρα στο μάθημα!*****

Εάν υποστηρίζεις θεοκρατική διακυβέρνηση, πες το ξεκάθαρα, για να διαφωνήσει ο όποιος ενδιαφερόμενος ξεκάθαρα. Αλλά μην πετάς λασπωμένα επιχειρήματα, του στιλ 'εγώ είμαι ζωόφιλος, φροντίζω για όλα τα ζώα, ακόμη και για <βάλε ό,τι ταμπέλα θες: πανιώνιους / κεντρώους / ζωροαστριστές / κλπ...>'.

Πήξαμε στη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα. Και τη διαφάνεια!******

* Error τύπου 'invalid value' για κοσμικό (γκούχου... στραβοανέπνευσα) κράτος
** Πες το και enum value
*** Για να μην πω τίποτα πιο προβατέ (ο-τσομπάνης-μεριμνά-να-μην-υπάρξουν-απώλειες-από-το-κοπάδι-για-θα-μας-μαυρίσει-ο-βατοπεδινός) και βαρυστομαχιάσουμε.
**** Νέκρα!
***** - Για τούβλα περνάει τον κόσμο;
- Όχι, για ορθόδοξους χριστιανούς.
****** Αυτό το τευτελαίο μού διέφυγε.
******* Για δεντράκι καλά το πάω;